ضربه‌ بزرگ به عیسی و رَجی؛ سفیر ایران در بیروت ماند 🔵روزنامه الاخبار نوشته توافق بر سر وضعیت اقامت «محمدرضا شیبانی» سفیر ایران در بیروت، ضربه‌ای به تیمی بود که طی روزهای گذشته کارزار جلوگیری از ماندن او را هدایت می‌کرد؛ تیمی که در رأس آن «میشل عیسی» سفیر آمریکا در بیروت، «یوسف رَجّی» وزیر خارجه لبنان و حزب «القوات اللبنانيه» قرار داشتند. 🔵این کارزار پس از فشارهای سیاسی و رسانه‌ای برای جلوگیری از هر راهکاری شکل گرفته بود که به ایران اجازه دهد حضور سیاسی خود را در لبنان حفظ کند. اما به جای اینکه این ماجرا با خروج شیبانی از لبنان پایان یابد، با توافقی خاتمه یافت که او را در بیروت نگه داشت و در مقابل، تلاش برای تبدیل پرونده اقامت او به رویارویی مستقیم با تهران را ناکام گذاشت. 🔵بر اساس اطلاعات روزنامه الاخبار، سرلشکر «حسن شقیر» مدیرکل امنیت عمومی لبنان، میانجیگری سیاسی را بر عهده گرفت و رئیس‌جمهور «ژوزف عون» را متقاعد کرد فرمولی را بپذیرد که مانع تشدید تنش با ایران شود، بدون آنکه جایگاه دیپلماتیک پیشین شیبانی را به او بازگرداند. طبق این اطلاعات، این روند با «نبیه بری» رئیس پارلمان لبنان نیز هماهنگ شده بود و همین موضوع پوشش سیاسی لازم را برای راهکار نهایی فراهم کرد. 🔵نتیجه این شد که به شیبانی اقامت ۶ ماهه در خاک لبنان اعطا شد. او درخواست خود را به اداره امنیت عمومی ارائه کرده و از گذرنامه دیپلماتیک ایرانی خود استفاده کرده بود. اقامت او نیز بر اساس اختیارات قانونی مقرر صادر شد که به مدیرکل امنیت عمومی اختیار اعطای اقامت‌های ارفاقی و همچنین قدرت تصمیم‌گیری در موارد خاص را می‌دهد. 🔵سفیر آمریکا در حالی علیه ایران اقدامات تحریک‌آمیز انجام می‌دهد که میان کافه‌ها و بارها و سفرهای دریایی با سیاستمداران لبنانی در رفت‌وآمد است. 🔵اهمیت اصلی سیاسی ماجرا نیز همین‌جاست. کارزاری که پیش از این تصمیم شکل گرفته بود، می‌خواست پرونده شیبانی را به آزمونی برای سنجش میزان آمادگی دولت لبنان جهت اتخاذ موضعی سختگیرانه در برابر ایران تبدیل کند و همزمان مواضع و اقداماتی برای جلوگیری از هرگونه توافق در جریان بود. 🔵اما تصمیم نهایی در جهت مخالف حرکت کرد: دولت لبنان چارچوب قانونی حضور شیبانی را حفظ کرد و در عین حال، مسیر ارتباط سیاسی با تهران را باز گذاشت. 🔵اما نکته مهم‌تر این است که ماجرا صرفاً به یک اقامت اداری ۶ ماهه محدود نمی‌شود. اطلاعات موجود حاکی از آن است که تهران قصد دارد از شیبانی در یک نقش سیاسی جدید استفاده کند؛ به‌عنوان فرستاده‌ای ویژه که در امور لبنان و سوریه تخصص دارد. 🔵میشل عیسی طی مدت گذشته کارزار تازه‌ای علیه شیبانی به راه انداخته بود. او با اشاره به اینکه دولت لبنان «ظاهراً از اخراج فردی که در لبنان فردی نامطلوب است، ناتوان است»، پرسیده بود: «پس چگونه می‌توان به توانایی آن برای کنترل یک سازمان مسلح اعتماد کرد؟» 🔵عیسی این موضوع را با چندین مقام لبنانی مطرح کرده و در دیدارهای خود با شخصیت‌های سیاسی نزدیک به آمریکا، از تلاش‌های کشورش برای «پایان دادن به نفوذ ایران در لبنان» نیز سخن گفته بود. 🔵فعالیت سیاسی عیسی عمدتاً به همراهی مقام‌های آمریکایی در جریان سفر آنها به لبنان محدود می‌شود. او در این دیدارها موضعی را مطرح می‌کند که بر اساس آن، مشکل لبنان تا زمانی حل نخواهد شد که تصمیمی عملی برای خلع سلاح حزب‌الله اتخاذ شود. 🔵عیسی همچنین در دیدارهای خود اطلاعاتی را که آنها را «مستند» می‌خواند ارائه می‌کند و مدعی است سفیر ایران در هدایت فعالیت‌های سیاسی و نظامی حزب‌الله نقش داشته است.

🔹سرباز روح الله رضوی: به عنوان یک مجری متولد کشمیر که محبوب‌ترین برنامه تلویزیون ملی ایران (به وقت ایران) را اجرا می‌کند، من مورد تقدیر اکثر بینندگان هستم، اما مورد هجوم اقلیت کوچکی از ایرانیان غرب‌زده قرار می‌گیرم که مدعی هستند من شایستگی اجرای یک برنامه تلویزیونی ملی را ندارم! ​شاید آن‌ها با تماشای سی‌ان‌ان بین‌الملل با اجرای کریستین امان‌پور، خبرنگار ایرانی-بریتانیایی، یا برنامه‌هایی با اجرای فرید زکریا، روزنامه‌نگار هندی-آمریکایی، احساس راحتی بیشتری داشته باشند! https://fxtwitter.com/SarbazRezvi/status/2092155008485642670

بر اساس تحلیل جامع منتشر شده در نشریه «اکونومیست» و با استناد به ارزیابی‌های تحلیلگرانی نظیر اسفندیار باتمانقلیچ از اندیشکده «بورس و بازار»، رویکرد ایالات متحده در قبال تهران پس از ناکامی در کارزارهای نظامی و دیپلماتیک، اکنون به سمت یک جنگ تمام‌عیار اقتصادی تغییر مسیر داده است. این گزارش حاکی از آن است که واشنگتن به رهبری دونالد ترامپ و اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، قصد دارد با اعمال فشار حداکثری بر شرکای تجاری و شریان‌های بین‌المللی مالی ایران، اقتصاد این کشور را تحت برنامه‌ای با عنوان «عملیات طرد اقتصادی» به زانو درآورد. با این حال، تحلیلگران این نشریه بر این باورند که علی‌رغم چالش‌های جدی داخلی نظیر تورم ۸۸ درصدی، افت تاریخی ارزش پول ملی و کاهش شدید صادرات نفتی در پی محاصره تنگه هرمز، راهبرد تحریمی جدید آمریکا فاقد کارآمدی لازم و فوری برای فروپاشی ساختار اقتصادی ایران است؛ چرا که تداوم خرید گسترده نفت توسط قدرت‌هایی نظیر چین و همچنین شبکه‌های پیچیده و تو در توی تجارت در سایه ایران، اثرگذاری این تحریم‌ها را به شدت تضعیف کرده و تهدیدات واشنگتن را در کوتاه‌مدت بی‌اثر می‌سازد. در بخش دیگری از این ارزیابی راهبردی و با تمرکز بر واکنش‌های داخلی، نویسندگان گزارش تصریح می‌کنند که مقامات ارشد جمهوری اسلامی ایران با وجود وقوف کامل بر تنگناهای معیشتی و نیاز مبرم به رشد اقتصادی، در برابر این تهدیدات مالی کاملاً تسلیم‌ناپذیر ظاهر شده و رویکرد جدید کاخ سفید را صرفاً یک کارزار تبلیغاتی تکراری می‌دانند. بنا بر استدلال کارشناسان مستند در این مقاله، تهران با بهره‌گیری از اهرم‌های ژئوپلیتیک و نفوذ منطقه‌ای خود در قبال همسایگانی نظیر عراق و همچنین تسلط مستمر بر عبور و مرور در تنگه هرمز، نه تنها مرعوب این فشارهای فزاینده نشده است، بلکه ممکن است این اقدامات قهری اقتصادی را سندی بر شکست قطعی گزینه‌های نظامی آمریکا قلمداد کند. در نهایت، این تحلیل با صراحت نتیجه‌گیری می‌کند که تکیه واشنگتن بر استراتژی خفه کردن اقتصاد ایران به جای مهار آن، نه تنها آمریکا را به اهداف نهایی خود یعنی تسلیم تهران نخواهد رساند، بلکه با توجه به تاب‌آوری شبکه‌های تجاری ایران، پتانسیل بالایی برای نتیجه معکوس داشته و می‌تواند به جسورانه‌تر شدن اقدامات ایران در سطح منطقه منجر شود. منبع: https://www.economist.com/middle-east-and-africa/2026/08/24/iran-will-be-able-to-shrug-off-americas-financial-threats

چین به ایالات متحده درباره هرگونه تلاش برای اختلال در روابط این کشور با ایران از طریق تهدید به تحریم هشدار داد. ​«چین تمامی اقدامات لازم را برای دفاع قاطعانه از حقوق و منافع خود به کار خواهد بست» https://fxtwitter.com/IranObserver0/status/2092165447529505259

خلاصه ماشینی: در این توییت، نویسنده (محمدرضا شکوهی‌فرد) ادعا می‌کند که ایران با یک «سناریوی دوگانه» متشکل از دو پروژه «لیبی‌سازی» و «سوریه‌سازی» مواجه است. هدف این طرح‌ها، که از طریق فشار اقتصادی، جنگ روانی رسانه‌ای، تشدید تنش‌های داخلی و فعال‌سازی گسل‌های قومی پیش می‌روند، تضعیف حاکمیت مرکزی و تبدیل کشور به زمینی سوخته با میلیشیاهاست. نویسنده این اقدامات را نتیجه همکاری قدرتهای خارجی با نخبگان داخلی خوانده و بر ضرورت هوشیاری سیاسی و صلابت نهادهای امنیتی برای مقابله با این تهدیدات تأکید می‌ورزد. https://fxtwitter.com/mrzshokouhifard/status/2091998432827232452

🔵پکن به ایالات متحده هشدار داد که ممکن است در پاسخ به تحریم‌های مربوط به ایران دست به اقدام تلافی‌جویانه بزند پکن اعلام کرد در صورتی که واشنگتن تشدید برخورد و محدودیت‌ها علیه مبادلات تجاری با تهران را گسترش دهد، «تمامی اقدامات لازم» را به کار خواهد بست ✍جو لیهی (Joe Leahy) از پکن ▪️فایننشال تایمز پکن به ایالات متحده هشدار داده است که اگر شرکت‌های چینی در هرگونه گسترش قابل‌توجه تحریم‌های ثانویه جدید دولت ترامپ علیه ایران قرار گیرند، دست به اقدام تلافی‌جویانه خواهد زد. اقداماتی که روز دوشنبه توسط اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا رونمایی شد، شرکت‌های مستقر در هنگ‌کنگ و چین قاره‌ای را هدف قرار داد، اما از تحریم مؤسسات مالی بزرگ چینی خودداری کرد. هرگونه افزایش جدی در تحریم‌های آمریکا علیه چین، که ۹۰ درصد نفت ایران را خریداری می‌کند، درست یک ماه پیش از دیدار برنامه‌ریزی‌شده رؤسای جمهور، دونالد ترامپ و شی جین‌پینگ در واشنگتن، خطر منفجر کردن این رابطه را به همراه دارد. این نشست برای اقتصاد جهانی حیاتی تلقی می‌شود و انتظار می‌رود رهبران دو کشور درباره تمدید آتش‌بس یک‌ساله در جنگ تجاری خود گفتگو کنند؛ آتش‌بسی که در ماه اکتبر بر سر آن توافق شد و با سفر دوستانه ترامپ به پکن در ماه مه تحکیم یافت. سخنگوی وزارت امور خارجه چین روز سه‌شنبه در پاسخ به پرسش‌هایی درباره تحریم‌های ثانویه آمریکا علیه ایران گفت: «چین تمامی اقدامات لازم را برای دفاع قاطعانه از حقوق و منافع خود به کار خواهد بست.» آن‌ها اظهار داشتند: «چین بارها مخالفت قاطع خود را با تحریم‌های یک‌جانبه غیرقانونی که هیچ پایه‌ای در قوانین بین‌المللی یا مجوز شورای امنیت سازمان ملل ندارند، به روشنی اعلام کرده است.» آن‌ها افزودند: «مهم‌ترین و فوری‌ترین وظیفه، تسهیل تنش‌زدایی از وضعیت و بازگشت به گفتگو و مذاکره در اسرع وقت است.» در حالی که پالایشگاه‌های بزرگ دولتی چین تا حد زیادی از تحریم‌ها علیه نفت خام ایران پیروی می‌کنند، پکن به پالایشگاه‌های بخش خصوصی معروف به «تی‌پات» (پالایشگاه‌های کوچک و مستقل) اجازه می‌دهد تا از این کشور نفت وارد و فرآوری کنند. ایالات متحده اوایل امسال تحریم‌هایی را علیه برخی از این پالایشگاه‌ها اعمال کرد، اما چین به شرکت‌های داخلی دستور داد که از این تحریم‌ها تبعیت نکنند. چین یک رژیم ضد تحریم روزافزون و قاطعانه ایجاد کرده است که شامل اقدامات متقابل علیه افراد و سازمان‌های خارجی می‌شود که به محدودیت‌های خارجی علیه شرکت‌ها و زنجیره‌های تأمین چین کمک می‌کنند. هرگونه تلاش ایالات متحده برای گسترش تهاجمی رژیم تحریم‌های ثانویه ایران به شرکت‌های چینی، خطر اقدام تلافی‌جویانه پکن را به همراه خواهد داشت؛ کشوری که سال گذشته نشان داد می‌تواند از طریق کنترل خود بر مواد معدنی حیاتی و ضروری برای تولیدات با فناوری بالا، تولید صنعتی آمریکا را به تعطیلی بکشاند. وانگ دانگ، پژوهشگر ارشد دانشگاه پکن گفت: «باید منتظر بمانیم و ببینیم آیا این فقط یک بلوف است یا [ایالات متحده] جدی به اعمال تحریم‌های ثانویه علیه چین می‌اندیشد.» وی افزود: «اگر دست به چنین کاری بزنند، البته که چین کاملاً از منافع ملی خود دفاع خواهد کرد... ما سال گذشته در دور اول نیز همین کار را انجام دادیم.» او گفت واشنگتن در تلاش است تا «مسئولیت را به دوش دیگران بیندازد و چین را مقصر شکست‌های خود بداند.» https://www.ft.com/content/aa7ba671-8175-4b53-b6a5-28803a851493?syn-25a6b1a6=1 https://fxtwitter.com/FT/status/2092184213223059574

نفتکش یونانی در این نقطه پنهان شده بود، یعنی بدون شک با اطلاع کامل طرف عمانی. از یکی از دوستان آگاه سوال کردم گفت این نقطه یعنی همان الشیشه /الشیصحه محل تجمع کشتی‌ها و نفتکش‌هایی است که می‌خواهند مخفیانه وارد خلیج فارس شده یا از آنجا خارج شوند. آن‌ها در این خلیج کوچک که با ارتفاعات محاصره شده پنهان می‌شوند اما برای ما همه چیز مکشوف و قابل مشاهد است و چیزی نیست که ما نبینیم. به نظر زدن کشتی یونانی در این نقطه همزمان با سفر بدر البوسعیدی به تهران پیامی به مسقط است که نباید در بازی امریکا، انگلیس و رژیم‌های مزدور دیگر قرار بگیرند. ایران دارای یک شبکه اطلاع‌رسانی و جمع آوری گسترده در سطح منطقه است که هزاران نفر در این شبکه عضو بوده و اطلاعات ویژه و خاص را می‌فرستند. واضح است که این مساله برای دشمنان غیرقابل درک و فهم، غیرقابل باور و تحلیل باشد. ایران بر همه منطقه اشراف دارد و هر چیزی را که صلاح بداند با سلاح مناسب می‌زند.

🔹تریتا پارسی: منتخبی از مقاله وال استریت جورنال: ​«جان رتکلیف، مدیر سازمان اطلاعات مرکزی (سیا)، و استیو ویتکوف، یکی از فرستادگان اصلی ترامپ در امور ایران، پس از آغاز جنگ در ۲۸ فوریه، وارد یک مراسم جمع‌آوری کمک‌های مالی در مار-آ-لاگو شدند تا به ترامپ اطلاع دهند که اسرائیل، علی خامنه‌ای، رهبر عالی ایران را کشته است. ترامپ آن‌قدر خشنود شد که به آن‌ها گفت این خبر را به جمعیت حاضر اعلام کنند. ​سالن غرّان از تشویق شد. به گفته افراد مطلع از این رویداد، ترامپ در حال لذت بردن از تمجیدهای دستیاران و مهمانان، دست‌هایش را روی هم گذاشت و سینه‌اش را جلو داد.» https://www.wsj.com/politics/national-security/iran-war-warnings-9d7f289a https://fxtwitter.com/tparsi/status/2092304236050878728

🔹مجید حسینی: من مدتی است که تلاش می‌کنم بفهمم چرا ایران میزان صادرات نفت از خلیج فارس را به صفر نمی‌رساند. شواهد زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد آن‌ها توانایی انجام این کار را دارند. من معتقدم این نمودار می‌تواند بخش زیادی از مسئله را توضیح دهد. ذخایر نفتی در حال کاهش است و مصرف‌کنندگان نیز مصرف خود را کم نکرده‌اند. اگر ایران سیاست «صفر کردن صادرات نفت» را اجرا کند، می‌تواند مصرف‌کنندگان را مجبور کند که به مراتب کمتر مصرف کنند. اما در حال حاضر، همه دچار بی‌خیالی و ساده‌انگاری شده‌اند. ترامپ و کابینه‌اش نیز به‌طور مداوم و با قدرت تمام، هرگونه سیگنال قیمتی را — چه در بازار نفت خام و چه در بازار اوراق قرضه — سرکوب می‌کنند. این موضوع نیز به نوبه خود باعث تداوم و حفظ تقاضا می‌شود. در هر دو نمودار، ما یک تغییر مسیر موقت را در حوالی زمان امضای تفاهم‌نامه (MoU) و جهش ناشی از آن مشاهده می‌کنیم؛ موضوعی که واقعاً این سوال را مطرح می‌کند که چرا ایران تفاهم‌نامه را امضا کرد؟ این کار واقعاً هیچ منطقی نداشت. تنها توضیحی که من دارم این است که هدف، بازسازی قوا و تجدید تجهیزات (فرصت خریدن) بوده است، اما این تحلیل هم کاملاً با تصویر کلی — به‌ویژه مواضع و پیام‌های پزشکیان، قاليباف و حتی در حال حاضر رضایی — همخوانی ندارد. تفاهم‌نامه اثباتاً یک توافق بد برای ایران بود. در آن زمان، من مدام به یاد کسی می‌افتادم که در مسابقات جهانی پوکر چهار کیو (کِلو سرسخت / کاره بی‌بی) در دست دارد، اما به جای این‌که تمام دارایی خود را میان بگذارد (آل‌این کند)، فقط شرط را همسطح می‌کنه (کال می‌کند). چرا آن‌ها هنوز دارند درباره تفاهم‌نامه صحبت می‌کنند؟ این اصلاً منطقی نیست. https://fxtwitter.com/m4h007/status/2092387437016444977

🔹مجید حسینی: پرواضح است که ایران هیچ دستاوردی از این تفاهم‌نامه (MoU) نداشت. همین به تنهایی کافی است تا آن را یک توافق بد بدانیم. آن‌ها باید می‌خواستند که تمام تعهدات طرف آمریکایی، پیشاپیش و بدون هیچ قید و شرطی اجرا شود. اما حتی همان مطالبات هم دقیقاً شبیه این بود که در بازی پوکر با داشتن چهار بی‌بی در دست، فقط شرط حریف را بپذیری (و مبلغ را بالا نبری). با توجه به شرایطی که وجود داشت، آن‌ها باید خواسته‌های بسیار بسیار بیشتری مطرح می‌کردند و به وضوح نشان می‌دادند که هم تمایل و هم توانایی ترک میز مذاکره را دارند. فقط به کانادا نگاه کنید. اقتصاد آن‌ها می‌تواند توسط آمریکا خرد و نابود شود. بیش از ۷۰ درصد از صادرات کالای آن‌ها به مقصد ایالات متحده است. اما با این حال نشان دادند که می‌توانند و حاضرند میز مذاکره را ترک کنند. رهبران سیاسی ایران همواره در این زمینه ناکام بوده‌اند. حتی همین الان هم درباره بازگرداندن ترامپ به این تفاهم‌نامه صحبت می‌کنند. این را با سخنرانی‌های کارنی مقایسه کنید؛ اگر او ایرانی بود، به او لقب تندروی افراطی (دوآتیشه) می‌دادند. https://fxtwitter.com/m4h007/status/2092445067676090831