مناظره مجازی زیباکلام و زرشناس! تاریخ به کمک فهم حقیقت می آید #برنامه_جریان https://eitaa.com/Politicalhistory

🔻صداوسیما اختلاف‌نظرها را صورت‌بندی کند 🔹یکم. یکی از تحولات مهم اخیر در حوزه رسانه، غلبه خبر بر گزارش‌نویسی است. گزارش‌نویسی این امکان را می‌داد که بتوان برآوردی کامل‌تر از دیدگاه‌ها حول مسئله پیدا کرد و از لایه خبر، به سطحی عمیق‌تر رفت. 🔹دوم. در صداوسیما همچنان گزارش داریم، اما این ظرفیت عمدتا برای اثبات مسئله و بیان حرفی نهایی به کار گرفته شده و می‌شود. مثلا اینکه اثبات شود دشمن در یک موضوع دروغ گفته یا نهایتا چگونگی یک رخداد واکاوی شود. نتیجه آنکه: در جایی که مسئله‌ای در جامعه داغ و بحث‌برانگیزشده اما موضع نهایی در خصوص آن هنوز مشخص نیست، گزارش در صداوسیما ساکت می‌شود. 🔹سوم. گزارش، کارکردی دیگر هم می‌تواند داشته باشد و آن صورت‌بندی اختلاف‌نظرها حول مسائل ملی و دعوت به عمیق‌تر شدن در آن مسائل است. گاه حرف‌هایی در گوشه و کنار هست اما مسئله نیست و ضرورت ندارد مسئله باشد؛ مثل سخن گفتن از اصل جنگ در حین نبرد با اسرائیل. از اینها می‌گذریم. اما گاه دیدگاه‌هایی در جامعه حول مسائل ملی هست که طنین هم دارد و می‌توان در خصوص طرحشان ملاحظه‌ای نداشت. اگر در مثال خدشه نشود، مثل بحث مذاکره در شرایط کنونی. 🔹چهارم. صداوسیما می‌تواند گزارش‌هایی داشته باشد که استدلال‌های طرفین را صورت‌بندی کند و جامعه را از سطح خبر و مناقشات شخصی به سطحی عمیق‌تر و تحلیلی‌تر ببرد، اصحاب جناح‌ها را به بازاندیشی در خصوص این عمق دعوت کند، صورت مسئله‌ها را بازنویسی کند و... . انقلاب از خلال این عمق‌بخشی‌ها، از خلال این بازنویسی‌ها و از خلال فاصله گرفتن از جدال‌های سخیف سیاسی به نفع منطق‌های بنیادین، به پیش خواهد رفت. 🔹️پنجم. صدا و سیما باید تکثر را نمایندگی کند؛ اما نمایندگی‌ای که به عمیق‌تر شدن تفکر سیاسی در کشور کمک کند. @mahdytehrani

🔻در باب مسخرگی وضع کنونی! 🔹ما قومی در خود فرو رفته‌ایم؛ حتی در میانه جنگی تمام‌عیار! یک قوم برون‌گرا تحلیلگران و تبیین‌کنندگانش بیش از داخل، دلمشغول خارج‌اند. کامنت‌های ذیل مصاحبه رئیس‌جمهور را ببینید! پُر از پرسش و سوال و ابهام و محورهایی است که باید توضیح و تبیین پیدا کنند. چه کسی باید به اینها پاسخ دهد؟ فقط رئیس‌جمهور؟ بقیه سیاسیون و نخبگان و حوزویان و دانشگاهیان و سربازان جبهه تبیین و... چه نقشی دارند؟ این دقیقاً همان مسخرگی وضع موجود است. در اشلی جهانی عملیات می‌کنیم اما قدرت روایت‌گری‌مان در اشل داخلی است. واقعاً مسخره نیست؟ 🔹آقای عراقچی در طول این مدت تلاش بسیاری کرده و تلاش‌اش واقعا ارج نهادنی است. مواضع متعدد کاملا انقلابی داشته است. پزشکیان هم شاید توانش همین بود و اثر مصاحبه‌اش را بیش از همه باید در ترازوی واکنش‌های خارجی ارزیابی کرد؛ نه ترازوی موقعات داخلی. 🔹اما بقیه کجا هستند؟ جمهوری اسلامی احیاناً مسئول، متفکر یا آتش‌به‌اختیارانِ زبان‌دان ندارد که به خط بزنند؟ طرف مقابل با یک توئیت روایت می‌سازد و ما هنوز در خلق روایت‌ها عقبیم. این وضع دقیقاً ریشه در عدم برون‌گراییِ اجتماعی ما دارد. حوزه و دانشگاه و انقلابیون ما برای مواجهه برون‌گرا و گفت‌وگو و بحث جهانی تربیت نشده‌اند؛ نهایتاً دلمشغول نزاع‌های درونی‌اند و این تاسف‌آور است. 🔹وارد دنیای واقعی شویم؛ قبل از اینکه دیر شود! رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی و... همه و همه به ما کمک می‌کنند. @mahdytehrani

🔻پاسدارانِ انسجام کاغذی! 🔹اصلی‌ترین سلاح ایران در مقابل دشمن انسجام ملی بود و دقیقاً از همان فردای آتش‌بس نگرانی‌ها در مورد تداوم این انسجام آغاز شد. 🔹در یک سو جریان غربگرا مطالبه‌گر شده و در دیگر سو جریان آرمانخواه به حق نگران. در این میانه جریان وفاق از انسجام کاغذی دفاع می‌کند. 🔹انسجام کاغذی، انسجامی است درون‌تهی؛ انسجامی است که یا بدون حل مسئله همه چیز را در پستو می‌برد یا مثل مذاکرات اصلاح‌طلبانه، اوج هنرش عقب‌نشینی است. در این دومین حالت، اینان با ژست عقلانیت‌ از یک سو به غربگرایی امتیاز می‌دهند و از دیگر سو مستبدانه دهان انقلابیان را می‌بندند. 🔹انسجام کاغذی، درون‌تهی و مسئله‌هراس است. مسئله یا باید به کلی کتمان شود، یا باید با عقب‌نشینی و امتیاز دادن جمع‌ و جورش کرد. 🔹حامیان انسجام کاغذی اصلی‌ترین عاملان اخلال در رشد گفتمانی‌اند. 🔹در مقابل چگونه می‌توان انسجام واقعی ساخت؟ این پرسش اصلی است. 🔹به دعوای امت‌گرایی و ایران‌گرایی نگاه کنید! این دقیقاً از همان دعواها بود که انسجام کاغذی به زیر پوست جامعه رانده بودش. تمام تلاششان را هم کردند که دهان این و آن را ببندند! مصداق بارزش هم هجمه به وحید جلیلی بود. این یعنی همان مسئله‌هراسی. یعنی این‌قدر شجاعت نداری که با مسائل جامعه‌ات روبرو شوی و اجازه دهی صریح در موردشان گفت‌و‌گو شود. وفاقی‌ها، استادان فرار از مسئله‌اند؛ استادان ترس و دلهره و سرکوب. که ای وای سکوت که بر انسجام کاغدی‌مان خط نیافتد! 🔹و راه‌حل. دعوای امت‌گرایی و ایران‌گرایی که سال‌ها در پستو بود، چگونه علاج شد و کم‌فروغ؟ با مواجهه شجاعانه و به رسمیت شناختن مسئله! با ای ایران‌ها! با حل مسئله! با شکستن یک دوگانه با ادبیات پساساختارگرایانه و خلق مضمونی که بتواند ما را به ورای دوگانه‌های پیشین ببرد. این یعنی هنر حل مسئله و این یعنی انسجام درون‌مضمون‌دار و نه درون‌تهی. 🔹آیا این تمام ماجراست؟ نه! به نظرم ما در ادبیات گفت‌و‌گو و فرایند مدیریت تکثر همچنان مشکل داریم. 🔹پس مرگ بر دیکتاتوری و خفقان! مرگ بر کتمان مسئله! مرگ بر صورتی‌بازی! و درود بر شجاعت حل مسئله و ارتقاء بسترها و هنر حل مسئله. @mahdytehrani

🔻بازی وفاق در تیم نفاق! 🔹همان‌ها که از اعتماد به مسئولین می‌گفتند و هر نقدی را علیه انسجام، از سر بی‌آگاهی و به نفع دشمن تعبیر می‌کردند، در ماجرای صدا‌وسیما یکباره منتقد و کارشناس شدند و از لزوم تغییر رئیس صدا‌و‌سیما می‌گویند!! 🔹آن آقای نماینده هم که چندوقتی است دلمشغول وفاق شده، دعوت از کواکبیان را برنامه‌ریزی‌شده و برای به حاشیه رفتن مصاحبه جناب قالیباف خواند!! و نوشت:"آقای جبلی خودش آدم محترمی است؛ اما رسانه ملی توسط او اداره نمی‌شود؛ بهتر است خداحافظی کند." 🔹هم‌نشینی این پیام‌ها با فشار جریانی که پس از آتش‌بس درصدد سهم‌خواهی برآمده، چیست جز بازی وفاق در تیم نفاق؟ به مخاطرات این همراهی اندیشیده‌اید؟ 🔹صدا‌و‌سیما حتماً می‌تواند مورد نقد باشد و صاحب این قلم هم پیشتر در نقد کم ننوشته، اما این‌قدر باید فهم داشت که چه حرفی، در کدام بازی، چه نقشی ایفا می‌کند. ضمناً تشت رسوایی وفاق و وحدت و انسجام‌تان افتاد. @mahdytehrani

🔻رقابت بر سر خلق مضمون انقلابی؛ راه حفظ انسجام 🔹ما نیاز به مسیری داریم که هم امکان بازیگری گسترده‌تری به سلایق بدهد و هم این بازیگری را حول امر ملی شکل دهد. پرسش دقیقا این است که چگونه چنین چیزی ممکن است؟ 🔹به عبارت دیگر چگونه می‌توان از "انسجام کاغذی"، انسجامی که مثل ایده‌های وحدت و وفاق و... درون‌تهی است، فاصله گرفت؟ می‌گفتند وفاق! سوال این بود که وفاق بر سر چه؟ آن محتوایی که بر سرش وفاق می‌شود چیست؟ وفاق یک دال درون‌تهی بود کما اینکه انسجام نیز هست. با دال‌های درون‌تهی نمی‌توان به امر ملی کمک کرد. دال‌های درون‌تهی ماهیتاً مقابل امر انقلابی‌اند؛ ایستا و محافظه‌کارند. صورت‌ها و فرم‌هایی هستند خالی از محتوا. اما راه برون‌رفت از این وضعیت چیست؟ 🔹مضمون، همان چیزی است که نداریم. مضمون یعنی چه؟ یعنی همان پاسخی که باید در سوال از "وفاق و انسجام بر سر چه؟"، به میان آید؛ همان چیزی که سبد مفهومی انسجام را پُر می‌کند. 🔹مثال: "ای ایران"، یک مضمون بود. دالّی که در درونش امت‌گرایی و ایران‌گرایی را حل می‌کرد و از دوگانه‌های سنتی به سمت یک مضمون فراگیر جدید می‌رفت. انسجام بر سر چه؟ بر سر "ای ایران". 🔹مثال دیگر: ما همکاری‌مان را با NPT تعلیق کردیم و کسی مثل احمد شیرزاد که اصلا مواضع دردسرساز هسته‌ای با او در مجلس ششم شروع شد، در نامه‌ای به اصلاح‌طلبان از این تعلیق دفاع کرد. مضمون یعنی همین. انسجام بر سر چه؟ بر سر "مواجهه انقلابی با NPT". 🔹مضمون حتماً آن حرفی نیست که ما قبلا می‌زنیم و آنها هم باید بیایند همان را بگویند. مایه‌دارترین مضمون آن است که مثل "ای ایران" ما را از دوقطبی‌های پوسیده خارج کند و فضایی جدید بسازد. 🔹وقتی مضمون، محور افزایش انسجام باشد، یعنی اشخاص دیگر محور نیستند. یعنی اگر کلکسیون اصلاح‌طلب در صدا‌و‌سیما و... درست کنی، انسجام نساخته‌ای. انسجام با مضمونش شناخته می‌شود؛ با اینکه کدام ایده، کدام مفهوم را داری به سبد محتوایی انسجام می‌افزایی. 🔹این مضمون چگونه تولید می‌شود؟ با شجاعت اندیشیدن به مسائل و ارائه پاسخ‌های تک‌خطی. 🔹دقیقا چه کنیم؟ به جای محوریت دادن به آدم‌ها به ایده‌های انقلابی محوریت بدهید و هر کس مضمون انقلابی به میان می‌آورد، با میدان دادن به او، تشویقش کنید. رقابتی بسازید برای خلق مداوم مضمون‌های انقلابی. این خلق مداوم است که به انسجام کمک می‌کند و سبد انسجام را مدام پُر و پُرتر می‌سازد. این تشویق و میدان دادن باید در تمامی رسانه‌ها و اولا در بخش‌های خبری و گزارشی اتفاق بیافتد. بگویید چه کسانی پای یک مضمون آمده‌اند. 🔹و در نهایت دست از نمایش‌های ضدملی که در نهایت به میرحسین‌ها میدان می‌دهد بردارید! هشدار می‌دهم! با امر ملی بازی نکنید و کشور را با صورتی‌بازی و مبهم کردن خط‌مرزها به لبه پرتگاه نبرید! @mahdytehrani

عراقچی: سیاست خارجی نیازمند تفکر و ایده‌پردازی است ▪️ وزارت امور خارجه هوش مصنوعی را به کار می‌گیرد وزیر امور خارجه: 🔹 سیاست خارجی نیازمند تفکر عمیق و تولید مستمر ایده است. موفق‌ترین دیپلمات‌ها کسانی هستند که توانایی تولید فکر و نوآوری دارند. در وزارت امور خارجه، جلسات طوفان فکری برگزار می‌شود تا ذهن‌ها یکدیگر را تکمیل و ایده‌ها را پرورش دهند. 🔹 وزارت امور خارجه اهمیت زیادی به استفاده از هوش مصنوعی در سیاست خارجی داده است. اداره کل فناوری مشغول توسعه روش‌هایی است که هوش مصنوعی بتواند از داده‌های گسترده موجود در اسناد و تلکس‌های دیپلماتیک بهره‌برداری کند 🔹 ایجاد و پردازش داده‌های بزرگ کاری پیچیده و زمان‌بر است، اما اقدامات اولیه برای ورود به این حوزه آغاز شده است. تلاش‌ها ادامه دارد تا هوش مصنوعی به ابزاری موثر در تقویت تصمیم‌گیری‌های سیاست خارجی تبدیل شود. @TasnimNews

عراقچی: مذاکره با آمریکا تابع مصالح ملی ایران است ▪️ ایران با منطق از حقوق خود دفاع کرده است وزیر امور خارجه: 🔹 تا این لحظه توافق قطعی برای از سرگیری مذاکرات صورت نگرفته، اما تبادل پیام‌ها با طرف مقابل همچنان ادامه دارد. زمان و شکل مذاکرات آینده بستگی کامل به تشخیص مصالح ملی جمهوری اسلامی ایران دارد. 🔹 مذاکره یکی از ابزارهای جمهوری اسلامی در کنار مقاومت، دیپلماسی و قدرت دفاعی است. همان‌طور که پیش از تجاوز نظامی آمریکا، ایران پنج دور مذاکره با طرف آمریکایی انجام داد، اکنون نیز هر جا که منافع مردم اقتضا کند، از ابزار دیپلماسی بهره خواهد گرفت. 🔹 تجربه اخیر نشان داد که ایران در مذاکرات، با دست پر و رویکردی عقلانی حاضر شده و از حقوق مردم ایران به‌خوبی دفاع کرده است. به‌رغم اینکه طرف مقابل پس از ناکامی در مذاکرات به گزینه‌های تهاجمی متوسل شد، جمهوری اسلامی توانست مشروعیت دفاع خود را نزد افکار عمومی جهانی تثبیت کند. 🔹 بیش از ۱۲۰ کشور و اغلب سازمان‌های بین‌المللی، به‌جز نهادهایی مانند شورای امنیت و شورای حکام که موضع‌گیری‌شان مشخص است، حملات اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی را محکوم کردند. @TasnimNews

دوستانه با جناب جلیلی 🔹 آقای سعید جلیلی در حساب مجازی خود متنی درباره مذاکره نوشته و آن را به گوساله‌پرستی پس از حضور موسی(ع) در کوه طور تشبیه کرده است. او‌ نوشته است: «خداوند برای بنی‌اسرائیل پیامبری فرستاد تا آن‌ها را از ظلم فرعون برهاند اما آنها پس از پیروزی بر فرعون، وقتی ۴۰ روز پیامبرشان به کوه طور رفت، گوساله پرست شدند؛ عده‌ای نیز امروز پس از اینکه دشمن در وسط مذاکره به ما حمله کرد و ملت ایران پیروز شد، مجدد دم از مذاکره می‌زنند!» 🔹 این توییت آقای جلیلی با واکنش‌های بسیاری همراه شده است و‌ در واقع، غیر از حلقه‌ای از طرفداران ایشان که برایشان «هرچه آن خسرو کند شیرین بود!» مصداق دارد، باقی مخاطبان، از انقلابی گرفته تا دیگران به ایشان انتقاد کرده‌اند. 🔹 انتقادهای جناح اصلاح‌طلب به سعید جلیلی مناسبات خاص خود را دارد و در موارد بسیار زیادی ناشی حب و بغضهای شخصی و‌ جناحی است، اما به نظر می‌رسد انتقادهای فراوان جریان انقلابی به این‌ توییت جناب جلیلی، به حق است. 🔹 جناب جلیلی وقتی چنین تشبیهی را به کار می‌برد قاعدتاً باید توضیح دهد که وجوه این تشبیه کدامند؟ مشبّه و مشبّه‌به چیست؟ وجه شبه آنها کجاست؟ موسی کیست؟ گوساله‌پرستی دقیقاً اینجا مصداق چیست؟ سامری کدام است؟چه کسی به کوه طور رفته؟ @TasnimNews

اگر مظلوم نمایـیِ ایران ادامه دهید، تهران غزه خواهد شد در گفتگوی جدال با دکتر فؤاد ایزدی 📺 youtu.be/X9sWN86Kk8A

⭕️هشدار درباره تبدیل حواشی به متن و خطر خوش‌بینی تصمیم‌گیران 🔸این روزها شاهد برخوردهای بعضاً ناعادلانه‌ای علیه سعید جلیلی هستیم – هم از سوی غربگراها و حتی برخی جریان‌های انقلابی. مسائلی (که ارتباطی به دوره‌ی فعلی مسئولیت او ندارد) به ناحق به او نسبت داده می‌شود. این «برخورد حزبی و جناحیِ محض» است. 🔸نکته اصلی اینجا نیست که جلیلی در آینده رئیس‌جمهور می‌شود یا نه. مسئله حتی این نیست که او با حزب‌گرایی یا سوءاستفاده‌های سیاسیون، به ناحق تبدیل به یک "مهره سوخته نظام" شده، درحالی که امتیازات هسته‌ای کشور، مرهون تلاش‌های هوشمندانه و نقش کلیدی او در مذاکرات بود در کنار تلاش‌های جهادی دانشمندان هسته‌ای (تاریخ مذاکرات هسته‌ای گواه این مدعاست). هرچند باور دارم این حجم اتهامات ناروا، در روز حساب، پاسخگو خواهد داشت. ❌اما سؤال اساسی‌تر اینجاست: چرا در فضای مجازی (مثل توییتر)، حرف‌های به مراتب خطرناک‌تر و جنگ‌افروزانه‌تر برخی دیگر، برجسته نمی‌شود و مورد نقد جدی قرار نمی‌گیرد؟ ❌خطر واقعی امروز برای امنیت ملی، "توییت‌های جلیلی" است یا "تصمیم‌سازی‌ها و اظهارات" کسانی مانند جواد ظریف که در مناصب قدرت آزادانه حرکت می‌کنند؟ چرا مزخرفات و تحلیل‌های خطرناک (مثل نسبت دادن آتش‌بس اخیر به مذاکره با آمریکا!) یا اظهارات نسنجیده‌ای مانند آنچه از معاون اجرایی رئیس‌جمهور شنیده شد، آن‌گونه که باید، زیر ذره‌بین قرار نمی‌گیرد و واکنشی برنمی‌انگیزد؟ چرا حرف حساب‌تری برجسته نمی‌شود؟ ❌چرا این همه تمرکز بر حواشی حول یک فرد (جلیلی)، درحالی که "خوش‌بینی کُشنده و توهم‌آمیز" بخشی از تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران ارشد را فراگرفته است؟ ❌اصل فاجعه همینجاست: ۱.حواشی با بازی کثیف رسانه‌ای و برخوردهای جناحی، تبدیل به متن شده‌اند: مهم‌ترین مسائل کشور (امنیت ملی، خطر جنگ) تحت‌الشعاع حاشیه‌سازی‌های هدفمند علیه افراد خاص قرار گرفته‌ است. این بازی، هم مردم را به ستوه آورده، هم به نظام آسیب می‌زند. ۲.خطر اصلی: خوش‌بینی توهم‌آمیز تصمیم‌سازان: آنچه واقعاً کشور را تهدید می‌کند، "توهم و خوش‌بینی فاجعه‌بار" برخی مسئولان است. نمونه‌اش تحلیل‌های کارشناسی‌ای که خطر جنگ قریب‌الوقوع را در اوج تنش‌ها، "بعید" یا "غیرمحتمل" جلوه دادند و حتی تا لحظات آخر بر این خوش‌بینی پای فشردند (حتی در شرایطی که برخی وقوع جنگ را قطعی می‌دانستند). این خوش‌بینی‌ها در دوره گذار نظم جهانی، اولویت و خطر اصلی امروز ماست، نه یک توییت جنجالی. ۳.برخورد گزینشی و جناحی: سکوت نسبی در قبال اظهارات و تصمیمات خطرناک برخی چهره‌های تاثیرگذار (مثل ظریف)، درحالی که کوچک‌ترین حواشی حول برخی دیگر (مثل جلیلی) طوفان به پا می‌کند، خود گواه آشکاری بر ریشه جناحی و غیرمنطقی این جنجال‌هاست. تاکید نهایی: سخن من برخورد حزبی نیست؛ بر اساس دغدغه امنیت ملی است. در بازی رسانه‌ای غربگراها نباید گرفتار شد. هدف، توجیه همه‌ی حرف‌های جلیلی نیست؛ هدف هشدار درباره "تبدیل حواشی به متن" و "نادیده گرفتن خطر اصلی (خوش‌بینی مسئولان)" است. برخورد حزبیِ مزخرف را باید کنار گذاشت. باید حواسمان باشد که "اَهم" (خطر خوش‌بینی و تصمیم‌سازی غلط) زیر بار "غیر اهم" (جنجال‌های حاشیه‌ساز) دفن نشود. امروز اولویت، مقابله با آن توهم خطرناکی است که می‌تواند امنیت ملی را به مخاطره بیندازد. #خوش‌بینی #خوش‌باوری