نتانیاهو: یا پیروز می‌شویم یا نابود 🔹اسرائیل درحال جنگ در ۸ جبهه است و در این جنگ‌ها پیروز خواهد شد یا نابود. از میان ۸ جبهه‌، ۷ جبهه به ایران و گروه‌های متحد آن مربوط می‌شود. 🔹نتانیاهو از رسانه‌هایی که اخبار مربوط به گوشه‌ای از جنایت‌های اسرائیل در غزه را پوشش می‌دهند به‌عنوان «رسانه‌های جعلی» نام برد و مدعی شد که این رسانه‌ها هشتمین جبهه‌ای هستند که اسرائیل درحال جنگ با آنهاست. @Farsna

تصویری که نتانیاهوی قصاب و کابینه‌ی‌ جنایتکارش و دولت پنهان اسرائیل، از نبرد با ایران دارند؛ ۱. این جنگ، یک جنگ وجودی است که به بقای یکی و نابودی دیگری باید ختم شود. ۲.این جنگ، نه تنها نظامی، که ابعاد اطلاعاتی، امنیتی، اقتصادی و زیرساختی هم دارد و در یک جمله، درگیری بر سر معماری قدرت در منطقه و جهان است. حالا بیاید مقایسه کنید با ایران خودمون. جز رهبری که در مواضع خود نشان داده که صحنه را می‌فهمد. متوجه است که یک جنگ وجودی است بر سر نظم چندبعدی منطقه، بقیه هم این‌گونه درکی دارند؟ درک دولت، نظامی‌ها و تصمیم‌سازان و بدنه‌ی کارشناسی این‌گونه هست؟! 🆔@nazm_jahani

☝️☝️☝️☝️ یک بار دیگر توجه شما را به عمق فاجعه جلب می‌کنم. این فقط یک جریان از دستگاه‌های منحط تحلیلی در کشور است. 🆔@nazm_jahani

🔺رهبر انصارالله: بزرگترین خطر، غفلت از ماهیت واقعی دشمن است. سید عبدالملک الحوثی رهبر انصارالله یمن: 🔹بزرگترین خطر برای امت اسلام، نادیده گرفتن و غفلت از حقیقت و ماهیت واقعی دشمن و پذیرفتن تصویر مثبتی که طرفداران دشمن از او به تصویر می کشند. 🔹هدف دشمنان در خصوص امت اسلام، تلاش برای از بین بردن بیشترین تعداد از آنها و کوچاندن شمار زیادی از آنها و سیطره بر بقیه آنهاست. 🔹دشمن از طریق دیگران تلاش می کند از طریق فتنه افکنی به هدف نابودی امت اسلام برسد. 🔹صهیونیستها، در ارتکاب جنایات و از نظر کمی و کیفی در سطح جنایات، تمام حد و مرزها را زیر پا گذاشته اند. @Majalle_Beynolmalaly

الحوثی: امت‌های اسلامی باید با طرح خاورمیانه جدید مقابله کنند رهبر انصارالله یمن: 🔹 شبکه صهیونیستی از نتانیاهو درباره باور او به طرح «اسرائیل بزرگ» پرسید و او با صراحت بر آن تأکید کرد. 🔹 برخی رهبران عربی که خود را بزرگ و رهبر امت می‌دانند، جرئت پاسخ‌گویی به نتانیاهو را نداشتند؛ در حالی که این طرح، کل امت اسلامی را هدف قرار داده است. 🔹 پذیرش این طرح صهیونیستی، به معنای تغییر ساختار خاورمیانه، عدول از ارزش‌های انسانی و اسلامی و تسلیم شدن در برابر جنایتکارترین دشمن است؛ دشمنی که موجب خسارت دنیا و آخرت ملت‌ها می‌شود. 🔹 در برابر این طرح، ضرورت دارد ملت‌ها بر اساس دستورهای الهی و در جهت عزت، کرامت، ایمان، تقوا و جهاد، با «خاورمیانه جدید» مورد نظر صهیونیست‌ها مقابله کنند. @TasnimNews

بزرگترین خطر؛ پذیرفتن تصویر مثبت از دشمن. قدر ایشون رو باید دونست. #خوش‌بینی 🆔@nazm_jahani

📌هنر سیاست خارجی در لحظه سرنوشت 🔻وقتی یک کشور در لحظه‌ای سرنوشت‌ساز قرار می‌گیرد و در برابرش یک قدرت بزرگ ایستاده، منطق سیاست خارجی باید از فضای آرمانی و شعارگونه فاصله بگیرد و به زمین واقعیت بیاید. در چنین وضعیتی، هدف دیگر «پیروزی کامل» یا حتی «برابری نمادین» نیست، بلکه تمرکز بر سه مأموریت حیاتی است: 🔻اول حفظ بقا و جلوگیری از فروپاشی یا شکست نظامی، دوم کاهش ریسک و کاستن از احتمال رویارویی پرهزینه، و سوم بهبود موقعیت نسبی کشور در مقایسه با نقطه‌ای که اکنون در آن ایستاده است. 🔻برای رسیدن به این هدف، تصمیم‌گیران باید اولویت‌های خود را به‌روشنی طبقه‌بندی کنند. مهم‌ترین اولویت، بقا و ایجاد حداقل بازدارندگی است؛ یعنی توان یا ترتیباتی که مانع اقدام قهرآمیز طرف مقابل شود. پس از آن، ثبات اقتصادی اهمیت می‌یابد، زیرا بدون پایه‌ای محکم در داخل، هیچ امتیاز یا موفقیتی در خارج پایدار نمی‌ماند. در گام سوم، می‌توان به فکر افزایش نفوذ منطقه‌ای یا اعتبار بین‌المللی بود، اما نه پیش از آنکه دو پایه نخست محکم شده باشد. 🔻پذیرش نابرابری قدرت نیز بخشی از واقع‌بینی است. توافقی که به‌طور کامل برابر باشد، معمولاً در شرایط عدم توازن قوا قابل دستیابی نیست، اما توافقی «متوازن» ممکن است؛ توافقی که هر طرف در آن متناسب با حساسیت‌ها و نیازهایش چیزی به دست آورد. 🔻در این میان، بهترین رویکرد ترکیبی از بازدارندگی و اطمینان‌بخشی است. بازدارندگی به معنای بالا بردن هزینه‌های تجاوز یا فشار برای طرف مقابل است، و اطمینان‌بخشی یعنی کاهش نگرانی‌ها و بدگمانی‌های او نسبت به نیت‌ها و اهداف کشور. این دو، اگر درست طراحی شوند، نه‌تنها از درگیری جلوگیری می‌کنند، بلکه فضای بیشتری برای مانور دیپلماتیک و گرفتن امتیازهای پایدار فراهم می‌آورند. 🔻در چنین صحنه‌ای، هنر سیاست خارجی این است که از نقطه ضعف، اهرم بسازد و از فشار، فرصت استخراج کند—کاری که نیازمند هوشمندی، صبر و گاهی حتی پنهان کردن نیات واقعی تا لحظه مناسب است./ ✍مصطفی نجفی @nazm_jahani

🆔@nazm_jahani

‏🔻ایران پس از بحران: تداوم قدرت و گزینه‌های محدود واشنگتن ✍حسن‌ حمزه: 🔹نشریه «نشنال اینترست» در گزارشی با عنوان «محدودیت‌های سیاست آمریکا در قبال ایران» یادآور می‌شود که با وجود حملات اسرائیل و آمریکا به برنامه هسته‌ای ایران و گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال تغییرات سیاسی بنیادین، ساختار جمهوری اسلامی همچنان پایدار مانده است. 🔹نویسنده با اشاره به پیشینه تاریخی ایران از هویت دیرپای فارسی و مذهب شیعه به‌عنوان عواملی یاد می‌کند که این کشور را در موقعیتی خاص و در تعارض با اکثریت عرب و سنی منطقه قرار داده است. این زمینه تاریخی، به‌ویژه تجربه جنگ ایران و عراق، همواره باعث همبستگی داخلی در برابر تهدیدات خارجی شده و در بحران اخیر نیز به جای تضعیف، انسجام حکومت را تقویت کرده است. 🔹در ادامه، گزارش توضیح می‌دهد که امید برخی مقام‌های آمریکایی و اسرائیلی برای شکل‌گیری انقلاب دموکراتیک در ایران در جریان «جنگ دوازده‌روزه» محقق نشد و حکومت با بهره‌گیری از نمادهای ملی‌گرایانه و جانشینی سریع رهبران ترور‌شده، کنترل اوضاع را حفظ کرد. 🔹نویسنده استدلال می‌کند که ریشه‌های بی‌اعتمادی ایران به جهان خارج و وابستگی بقای نظام به صدور ایدئولوژی انقلاب اسلامی، مانع از پذیرش صلح با اسرائیل یا کاهش حمایت از گروه‌های نیابتی می‌شود. به باور او، در چنین شرایطی، دیپلماسی به‌تنهایی کارساز نیست و سیاست مهار بلندمدت باید جایگزین نوسان میان تعامل و تقابل شود. 🔹در بخش پایانی، نویسنده از «مهار هوشمندانه» سخن می‌گوید؛ رویکردی که به‌زعم او باید بر سه پایه استوار باشد: - نخست، ترکیب بازدارندگی نظامی با ائتلاف‌سازی منطقه‌ای برای ایجاد یک «معماری امنیتی» که هم نگرانی متحدان آمریکا را رفع کند و هم قدرت شبکه‌های نیابتی ایران را کاهش دهد؛ - دوم، به‌کارگیری هم‌زمان مشوق‌های دیپلماتیک و فشارهای اقتصادی برای کشاندن ایران به توافقی جامع‌تر و پایدارتر از برجام ۲۰۱۵؛ - و سوم، تمرکز بر تضعیف توان برون‌مرزی ایران از طریق فشار مالی، قطع مسیرهای لجستیکی و همکاری اطلاعاتی با دولت‌های محلی. 🔹نویسنده تأکید می‌کند که هرچند احتمال تغییر سیاسی در ایران در آینده وجود دارد، اما این تحول تنها زمانی رخ می‌دهد که از درون جامعه شکل گیرد و نه بر اساس جدول زمانی واشنگتن؛ تا آن زمان، آمریکا باید تهدیدات جمهوری اسلامی علیه همسایگان و غرب را مهار کند. اتصال به اصل مقاله: https://nationalinterest.org/blog/middle-east-watch/the-limits-of-americas-iran-policy https://x.com/hamzeh_ir/status/1956084084591263744?t=hyQ69wGp9aQ6cTuQ-xi0Sg&s=19 🆔@nazm_jahani

☑️ لاریجانی، جیمز روزنا و سیاست خارجی ایران 🔹سفر دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران به عراق و لبنان، حتی اگر دستاورد ملموسی نداشته باشد اما با سکانس‌هایی که ثبت کرد، تا حدی توانست «تصویر ایران» را در منطقه بازسازی کند. 🔹کاری که علی لاریجانی به ویژه در لبنان انجام داد ترکیبی از هنر سیاست‌ورزی، کمی زبان بدن و عبور از چارچوب گفتار دیپلماتیک به سبک ایرانی- که متاسفانه بیشتر اوقات به شدت خنثی است- بود. به این ترتیب رئیس سابق رسانه ملی ایران توانست مدیریت صدا و سیمای این سفر منطقه‌ای را در اختیار بگیرد. 🔹جایی که او در بیروت گفت من مسئول امنیت ملی ایران هستم و این پیام را صادر کرد که امنیت ایران از لبنان آغاز می‌شود تا اینکه با هوشمندی هرچه تمام گفت وقت ندارد وزیر خارجه فالانژیست لبنان را ببیند و چه تصویری که از زبان بدن او در دیدار با نواف سلام نخست وزیر لبنان که میدان‌دار اصلی اجرای طرح آمریکایی خلع‌سلاح مقاومت است منتشر شد همه در خدمت «ری‌برندینگ» توامان ایران و خود علی اردشیر لاریجانی کار کرد. 🔹تحلیل این سفر همچنان که از فرصت‌هایی برخوردار است همزمان هشدار دهنده هم است. درخشش لاریجانی یکبار دیگر ما را متوجه این گزاره می‌کند که نظام سیاسی، به ویژه دستگاه دیپلماسی کشور بیش از آنکه «ساختار‌محور» باشد، «کارگزار‌محور» است. این اتفاق به معنای ضعف کارکردی و سیستماتیک ساختارهای حکمرانی کشور و در درازمدت تهدیدزا است. 🔹سفر منطقه‌ای لاریجانی الگوی خوبی برای تحلیل سیاست خارجی ایران با مدل معروف «جیمز روزنا» است. او در مدل تحلیلی و نظری خود، متغیرهایی در چارچوب فردی، نقشی، حکومتی، ملی و بین‌المللی را به عنوان منابع سیاست خارجی و تحلیل این سطوح پنجگانه مورد توجه قرار می‌دهد. 🔹بازگشت لاریجانی محصول شرایط خاص تاریخی است. جنگ ۱۲ روزه و آرایش جدید در صحنه سیاست ایران بعد از سانحه بالگرد شهید رئیسی و همراهان، فضا را برای حضور سیاستمداری که فراز و نشیب میدان سیاست در ایران را آموخته، فراهم ساخت. جایی که او آموخت بعد از ۲ بار رد صلاحیت در انتخابات ریاست جمهوری باید صبور باشد، احیانا خشم‌اش را کنترل کند و به نیرویی گریز از مرکز تبدیل نشود. 🔹لاریجانی در میانه دهه ۸۰ و آغاز عصر جدید هسته‌ای ایران و گسترش برنامه غنی‌سازی با ماموریت حفاظت از چیزی که «دُرّ غلطان» می‌نامید به شعام آمد. حالا ۲ دهه گذشته و بعد از حمله به تاسیسات هسته‌ای ایران، بازگشت لاریجانی به شعام می‌تواند با شروع مجدد غنی‌سازی همراه شود؟ تاریخ می‌تواند به طور آیکونیک هم تکرار شود! ✍علی‌رضا حجتی 🆔@nazm_jahani