لاریجانی: مقاومت سرمایه بزرگی برای امت اسلامی است دبیر شورای عالی امنیت ملی در گفت‌وگو با المیادین: 🔹 مقاومت سرمایه بزرگی برای امت اسلامی است و باید هرجا که هست یاری شود، اما ما این را بهانه‌ای برای دخالت قرار نمی‌دهیم. 🔹 مقاومت اسلامی به اندازه کافی توانایی تصمیم‌گیری دارد و ما در آن یا در تصمیم‌های کشورها دخالت نمی‌کنیم، اما دیدگاه‌های خود را با صراحت بیان می‌کنیم. 🔹 حزب‌الله و حماس به بلوغ کافی رسیده‌اند و اگر تاریخ ما را مرور کنید می‌بینید که ما هرگز به آن‌ها دیکته نکرده‌ایم، بلکه خودشان تصمیم می‌گیرند و ما از باب برادری با آن‌ها تعامل می‌کنیم. 🔹 ما معتقدیم مقاومت با دستور مستقیم به بلوغ نمی‌رسد؛ ما مشورت می‌دهیم و آن‌ها تصمیم مناسب را خودشان می‌گیرند. 🔹 وقتی سید حسن نصرالله شهید شد، دیدیم که همه مشارکت کردند؛ یعنی مقاومت فقط برای مسلمانان نیست، مسیحیان نیز در آن شرکت داشتند. 🔹 نبیه بری از سیاستمداران بزرگ لبنان و جهان عرب است؛ تبادل نظر کردیم و دیدیم سخنان او در را برای پیشبرد حل مسائل لبنان می‌گشاید. 🔹 دیدگاه خود را به مسئولان لبنانی منتقل کردیم تا موضع ما نسبت به مقاومت را به‌روشنی درک کنند و بدانند که ما قصد دخالت در امور کشورها را نداریم. 🔹 در سیاست «شیطان»هایی هستند که ممکن است پشت برخی پنهان شوند تا مفاهیم مغرضانه‌ای را القا کنند، اما ما دیدگاه‌هایمان را شفاف بیان کردیم تا به فهم واقعیت‌ها کمک کنیم. @TasnimNews

لاریجانی: امکان عادی‌سازی روابط با سوریه وجود دارد دبیر شورای عالی امنیت ملی در گفت‌وگو با المیادین: 🔹 هر کشوری رؤسا و مسئولانش را مطابق سلیقه خود انتخاب می‌کند و ما باید با شخصیت‌های مختلف سازگار شویم و تعامل کنیم؛ این کار دیپلماسی است. 🔹 عراق و لبنان را انتخاب کردم چون دوستان ما هستند و سال‌ها با آن‌ها همکاری داریم، اما به سوریه نرفتم چون فعلاً روابطی بین ما وجود ندارد. 🔹 امکان عادی‌سازی روابط با سوریه وجود دارد و ما نمی‌گوییم منتفی است، اما این بستگی دارد به اقداماتی که از سوی جمهوری سوریه کنونی خواهیم دید. 🔹 اوضاع فعلی در سوریه آشفته است و ترتیبات روشنی دیده نمی‌شود؛ «اسرائیل» بسیار دخالت کرده است، باید ببینیم اوضاع در آینده به کجا می‌انجامد. 🔹 مصر کشوری مهم در منطقه است و روابط ما با آن خوب است، اما مشکلات زیادی هست که ممکن است آمریکایی‌ها ایجاد کنند، زیرا صحنه بین‌المللی، صحنه مشکلات و تغییرات است. 🔹 می‌خواستند نظام جمهوری اسلامی را سرنگون کنند و برنامه‌شان ایجاد فتنه بود، اما نتیجه برعکس شد و حتی مخالفان در ایران کنار نظام ایستادند. 🔹 نتانیاهو گمان می‌کرد کشورهای منطقه به خاطر برخی مشکلات با ایران از «اسرائیل» حمایت خواهند کرد، اما این اتفاق نیفتاد و همه کشورهای اسلامی از ما حمایت کردند. @TasnimNews

عراقچی: آمادگی برای جنگ مهم‌ترین عامل جلوگیری از جنگ است وزیر امور خارجه: 🔹 مردم در این دو روز اربعین در خصوص احتمال وقوع جنگ نپرسیدند ولی در تهران در محافل مختلف این سوال پرسیده می‌شود. 🔹 احتمال جنگ برای همه کشورها با درصدهای مختلف وجود دارد، اما از اینکه دشمنان ما تلاش دارند ما را در فضای جنگ نگه دارند باید مراقب کرد. 🔹 بدون اینکه نیروهای مسلح ما و هیچ کسی غفلت در خصوص احتمال وقوع جنگ داشته باشد، باید مراقب فضاستزی برای جنگ هم بود و اجازه ندهیم با افکار عمومی ما بازی کنند. 🔹 الان به عنوان یک کارشناس روابط بین الملل تصوری از قریب الوقوع بودن جنگ ندارم. البته این نظر کارشناسی است و نیروهای مسلح و دولت باید آمادگی خود را برای هر شرایطی داشته باشند. و اتفاقا آمادگی برای جنگ مهم ترین عامل جلوگیری از جنگ است. @TasnimNews

حماس: هرگز از سلاح مقاومت دست نخواهیم کشید جنبش حماس: 🔹 از اظهارات وزیر خارجه تشکیلات خودگردان که خواستار تسلیم سلاح مقاومت شده، ابراز تاسف می کنیم. 🔹 مقاومت و سلاح آن ناشی از وجود دشمن است و نمی توان از آنها چشم پوشی کرد. @TasnimNews

فارغ از درست یا غلط‌بودن سخنان ایشان، تنها همین #اصل و #مبنا‌ از #اصول و #مبانیِ #واقع‌بینی که «آمادگی برای جنگ، مهم‌ترین عامل جلوگیری از جنگ است»، مورد تأکید است. اگر چه شاید چنین آمادگی‌ای به‌لحاظ دیپلماتیک در دولت کنونی، در سطح تراز وجود نداشته باشد. رفتن دکتر لاریجانی به عراق و لبنان را این‌گونه ارزیابی می‌کنم که در راستای تکمیل و تصحیح مواضع دولت در شرایط حساس و سرنوشت‌ساز برای ایران و جبهه‌ی مقاومت است.

✅مقاومت و سلاح آن، ناشی از وجود دشمن است و نمی‌توان از آن‌ها چشم‌پوشی کرد.

اینجاست که می‌فهمیم نقش کارگزار چقدر مهم است. @Muhallel

♦️ سیاست خارجی؛ استراتژی پایدار، سیاست اقتضائی در سیاست خارجی باید میان دو ساحت متمایز تفکیک کرد: 🔻 ساحت استراتژیک: بلندمدت و کلان؛ جایی که اهداف بنیادین یک ملت طراحی می‌شود. جمهوری اسلامی ایران در این سطح، راهبردهایی ثابت و تغییرناپذیر دارد: اخراج آمریکا از منطقه، نابودی رژیم صهیونیستی و حفظ استقلال ملی. 🔻 ساحت سیاسی: کوتاه‌مدت و اقتضائی؛ جایی که با توجه به شرایط محیطی و واکنش دشمن، تاکتیک‌ها تغییر می‌کند. در این سطح، ممکن است مذاکره‌ای انجام شود یا حتی درگیری نظامی رخ دهد، اما هیچ‌کدام به معنای تغییر در استراتژی کلان نیست. 📌 اینجا باید به یک نکته مهم اشاره کرد: برخی می‌گویند رهبر انقلاب فرموده بودند «نه مذاکره می‌شود و نه جنگ»، اما بعدها هم مذاکره شد و هم جنگ. این برداشت ناشی از خلط میان سطح راهبردی و سطح اقتضائی سیاست خارجی است. وقتی ترامپ از برجام خارج شد و دوازده پیش‌شرط تحقیرآمیز برای بازگشت گذاشت، رهبر انقلاب فرمودند «نه مذاکره می‌کنیم و نه جنگ خواهد شد.» و همین‌گونه هم شد: مذاکره‌ای با آن پیش‌شرط‌های مضحک انجام نشد. جنگی هم در همان مقطع شکل نگرفت. اما طبیعی است که در مقاطع بعد، بسته به شرایط، ممکن است مذاکره‌ای تاکتیکی یا درگیری‌ای محدود رخ دهد. این‌ها تغییر در سطح اقتضائی سیاست است، نه عدول از استراتژی کلان. ✅ جمع‌بندی: کسانی که می‌پندارند رهبر انقلاب در گفته‌های خود تناقض داشته‌اند، در حقیقت تفاوت این دو سطح را نمی‌شناسند. سیاست خارجی ایران در سطح استراتژیک پایدار و تغییرناپذیر است، اما در سطح سیاسی می‌تواند سیال و اقتضائی باشد. #بینش_راهبردی #سیاست_خارجی #ایران #راهبرد #اقتضا ✒محمد علی رنجبر ؛مدیر گروه علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام 🔗 کانال بینش راهبردی: @Binesh_Rahbordi

⭕️محدودیت‌های سیاست آمریکا در قبال ایران/ آمریکا باز هم در برابر ایران دست خالی ماند/ نشنال اینترست 🔸عدم فروپاشی رژیم پس از جنگ دوازده‌روزه با وجود حملات اسرائیل و آمریکا به برنامه هسته‌ای ایران، نشانه‌ای از فروپاشی یا اعتراض گسترده داخلی دیده نشده است. 🔸پایه‌های ماندگاری نظام در تاریخ و هویت ایران ایران با هویت فارسی و اکثریت شیعه، قرن‌ها در برابر سلطه بیگانگان مقاومت کرده و این حس ملی‌گرایی امروز هم به بقای نظام کمک می‌کند. 🔸ملی‌گرایی به‌عنوان ابزار تقویت حکومت پس از جنگ اخیر، تهران با استفاده از نمادهای تاریخی و ملی، اتحاد داخلی را تقویت کرده و مخالفان خارجی را به‌عنوان تهدیدی مشترک معرفی می‌کند. 🔸محدودیت‌های دیپلماسی با ایران به‌دلیل بی‌اعتمادی تاریخی به غرب و پایبندی ایدئولوژیک به صدور انقلاب اسلامی، ایران حاضر به تغییر رفتار منطقه‌ای یا شناسایی اسرائیل نیست. 🔸نیاز آمریکا به استراتژی مهار بلندمدت از آنجا که تغییر رژیم در کوتاه‌مدت محتمل نیست، واشنگتن باید سیاستی منسجم برای مهار ایران و کاهش نفوذ شبکه‌های نیابتی آن طراحی کند. 🔸امکان توافق هسته‌ای جدید در عین مهار، دولت آمریکا همچنان به‌دنبال توافقی هسته‌ای گسترده‌تر و مؤثرتر از برجام ۲۰۱۵ است که منافع بیشتری برای واشنگتن داشته باشد. 🔸تغییر واقعی به‌دست مردم ایران هرگونه تحول دموکراتیک در ایران وابسته به اراده مردم است و نه زمان‌بندی آمریکا. 🆔@nazm_jahani

✅ از یالتا تا آلاسکا؛ دیدار پوتین و ترامپ جهان را تغییر می‌دهد؟ 🔻ملاقات پوتین و ترامپ فارغ از اینکه چه نتایج ملموسی خواهد داشت اما در جهان امروز و نظام‌بین‌الملل به ویژه بعد از بازگشت ترامپ ۲ معانی خاصی تولید خواهد کرد. ☑️ مکان دیدار روسای جمهور آمریکا و روسیه در آلاسکا دارای وجهی آیکونیک است. سرزمینی که در دوران تزار روسیه به آمریکا فروخته شد و ساکن اتاق بیضی کاخ سفید و ساکن کرملین اینبار می‌خواهند بر سر اراضی اوکراین با هم معامله کنند. ☑️فرستاده ویژه اقتصادی روسیه، «کریل دیمیتریف»، که از واسطه‌های کلیدی میان کرملین و دولت ترامپ به شمار می‌رود، گفته تصمیم برای برگزاری نشست در آلاسکا از نظر نمادین برای شراکت ایالات متحده و روسیه مهم است. ایالات متحده این قلمرو را در سال ۱۸۶۷ به مبلغ ۷٫۲ میلیون دلار، یعنی حدود دو سنت برای هر جریب، از روسیه خریداری کرد. ☑️ جهان به عصری بازگشته که قلمرو سرزمینی و تمامیت ارضی به عنوان ارمغان وستفالیا، مورد تهدید واقع می‌شود. ترامپ به وضوح اعلام کرده اوکراین باید از بخشی از خاکش که در اختیار روسیه است صرف نظر کند. همان اتفاقی که در خاورمیانه به جریان افتاده و نتانیاهو عملا از ایجاد «اسرائیل بزرگ» سخن گفته و نشانه‌های آن در سوریه هویداست، نقطه‌ای که تجزیه این کشور از استان‌های جنوبی سویدا و درعا آغاز شده است؛ گویی سایکس-پیکو‌۲ در حال طراحی و اجراست. طرحی که هدف کلان آن البته تمامیت ارضی ایران است. ☑️اینها از نتایج گسست ساختارهای نظم بین‌الملل پساجنگ سرد است. این همان موضوعی است که دونالد ترامپ و پایگاه رای او، تحت عنوان عقب نشینی از نظم لیبرال جهانی و عدم هزینه‌کرد یکجانبه ایالات متحده برای حفظ آن می‌خواهند از بنیان‌های نظمی که آمریکا معمار و ناظم آن بود عبور کرده و پایان «پکس آمریکانا» -Pax Americana- (نظم جهانی برگرفته از هنجارهای لیبرال رویای آمریکایی) رقم بخورد. ☑️اتفاقی که امشب در آلاسکا رقم می‌خورد، تکرار «یالتا» است، جایی که روزگاری فرانکلین دلانو روزولت و ژوزف استالین بعد از جنگ جهانی دوم، نظم پساجنگ جهانی را بنیان گذاشتند. ملاقات استالین، روزولت و چرچیل روی کشتی در کریمه حد فاصل تولد نظام دو قطبی و فروپاشی «نظم اروپایی‌ جهان» بر اساس «موازنه قوا» بود که در کنگره وین در سال ۱۸۱۵ به وجود آمد. ☑️آنچه در این ۲ سال و به خصوص بعد از جنگ غزه و تحولات خاورمیانه رخ داده، به وضوح نشان دهنده سست شدن پایه‌های نظم موجود است. در نشست یالتا «منطق حوزه نفوذ» جایگزین نظم استقرار نیافته شد. بیراه نیست بگوییم شاید «نظم یالتایی» جدیدی در حال شکل‌گیری است یا دست‌کم، نگاه ترامپ به نظم جهانی نسخه به‌روز‌شده‌ای از این نظم براساس تقسیم جهان بین قطب‌های قدرت در نظام بین‌الملل است. ☑️در نشست «یالتا» در سال ۱۹۴۵، قدرت های بزرگ، به خصوص آمریکا و شوروی، جهان را به مناطق نفوذ خود تقسیم کردند. در حال حاضر نگرش و عملکرد ترامپ طوری است است که، به نظر می‌رسد که او درصدد به‌ رسمیت‌ شناختن حوزه‌های نفوذ برای قدرت‌های بزرگ است. از آنجا که او تاکیدش بر قدرت نظامی است، سه مرکز قدرت در نظام بین‌الملل وجود دارد روسیه، چین و آمریکا که می‌توانند مناطق نفوذ داشته باشند. این به معنی شکل‌گیری نوعی کنسرت قدرت‌های بزرگ برای مدیریت امور جهانی و ظهور نظم بین‌الملل کنسرتی است. ☑️دوره‌ دوم ترامپ با «دکترین مونروئه احیاشده» همراه شده است. چنین سیاستی به رقبایی چون چین، روسیه و سایر قدرت‌های منطقه‌ای مشروعیت می‌دهد تا حوزه‌های نفوذ خود را گسترش دهند. احیای این دکترین توسط ترامپ پیامدهای نگران‌کننده‌ای برای همسایگان چین خواهد داشت. متحدان آمریکا مانند فیلیپین و ویتنام در برابر توسعه‌طلبی چین، آسیب‌پذیر خواهند شد. روسیه نیز مدت‌هاست به دنبال احیای نفوذ خود در «خارج نزدیک» (همسایگان شوروی سابق) از جمله اوکراین و سایر جمهوری‌های شوروی پیشین بوده است. ☑️یک چیز درباره سیاست ترامپ روشن است: منطق حوزه‌های نفوذ، در مرکز رویکرد او نسبت به نظم جهانی قرار خواهد داشت. این مسأله بخشی از تمایل دیرینه‌ او برای عقب‌نشینی از جهانی‌گرایی، چندجانبه‌گرایی و اتحادهای پیچیده در کشورهای دوردست است. 👤علی‌رضا حجتی 🆔@nazm_jahani

⭕️تحلیل دیدار پوتین و ترامپ در آلاسکا: بازتولید نظم یالتایی و پی‌آمدهای جهانی 🔻نمادگرایی مکان دیدار 🔸انتخاب آلاسکا (سرزمینی که روسیه در ۱۸۶۷ به آمریکا فروخت) نمادی از تبدیل رقابت به شراکت است. این مکان یادآور تاریخ مشترک دو کشور و تمایل به مذاکره بر سر منافع متقابل، به ویژه درباره اوکراین است. 🔻احیای منطق "حوزه‌ی نفوذ" در نظم بین‌الملل 🔸ترامپ با رد نظم لیبرال جهانی و پکس آمریکانا، خواستار تقسیم جهان به مناطق نفوذ قدرت‌های بزرگ (آمریکا، روسیه، چین) است. این رویکرد یادآور کنفرانس یالتا (۱۹۴۵) است که در آن روزولت و استالین جهان را بر اساس حوزه‌های نفوذ تقسیم کردند. 🔸پی‌آمد کلانی: تضعیف حاکمیت ملی کشورها (مانند پیشنهاد ترامپ برای تجزیه اوکراین) و مشروعیت‌بخشی به توسعه‌طلبی قدرت‌هایی چون روسیه در "خارج نزدیک" (اوکراین) و چین در آسیا. 🔻ارتباط با تحولات خاورمیانه 🔸این تغییر نظم، هم‌زمان با تجزیه‌طلبی در سوریه (استان‌های سویدا و درعا) و طرح‌ریزی سایکس-پیکو ۲ است که هدف نهایی آن تهدید تمامیت ارضی ایران عنوان شده است. 🔸سخنان نتانیاهو درباره "اسرائیل بزرگ" نیز در چارچوب همین تحولات قابل تحلیل است. 🔻دکترین ترامپ: مونروئیسم احیا شده 🔸سیاست خارجی ترامپ در دوره دوم، مبتنی بر عقب‌نشینی از چندجانبه‌گرایی و تمرکز بر منافع ملی کوتاه‌مدت است. -پیامدهای نگران‌کننده: -آسیب‌پذیری متحدان آمریکا (مانند فیلیپین و ویتنام) در برابر توسعه‌طلبی چین. -فرصت برای روسیه جهت تحکیم نفوذ در جمهوری‌های شوروی سابق. -تضعیف هنجارهای وستفالیایی (احترام به تمامیت ارضی دولتها). 🔻نتیجه‌گیری: تولد نظم کنسرت‌گونه قدرت‌ها 🔸دیدار پوتین و ترامپ نه تنها درباره اوکراین، بلکه آغازگر نظم بین‌المللی جدیدی است مبتنی بر: 1.مدیریت امور جهانی توسط کنسرت ۳ قدرت (آمریکا، روسیه، چین) 2.جانشینی "موازنه قوا" به جای هنجارهای لیبرال. 3.بازگشت به عصر امپریالیسم که در آن تجزیه سرزمین‌ها (مثل اوکراین یا سوریه) مجدداً عادی‌سازی می‌شود. 🔸این تحولات نشان‌دهنده مرگ پکس آمریکانا و زوال ساختارهای پساجنگ سرد است. 🔻خلاصه نهایی 🔸دیدار آلاسکا، نماد گذار از نظم لیبرال به "نظم یالتایی ۲.۰" است: تقسیم جهان به حوزه‌های نفوذ، تضعیف حاکمیت دولت‌ها، و مشروعیت‌بخشی به امپراتوری‌گری مدرن. پیامد آن، بازتعریف خشونت‌بار مرزها در اوکراین، خاورمیانه و آسیاست. 🆔@nazm_jahani

🔺نتانیاهو؛ از وعده آب تا ابهام اورانیوم! ✍️#صابر_گل_عنبری پیام‌های اخیر بنیامین نتانیاهو و نفتالی بنت نخست وزیران کنونی و سابق اسرائیل به مردم ایران در وهله نخست بیانگر این نکته است که اختلاف نظری درباره ایران میان دولت و اپوزیسیون اسرائیل وجود ندارد و هر دو جریان نگاهی تندتر از یکدیگر دارند. نتانیاهو در پیام خود بر بحران آب در ایران و وعده حل آن متمرکز شد و با شگرد خاصی تلاش کرد که روح و روان مخاطبین خود را تحت تاثیر قرار دهد. هرچند اسرائیل در فناوری آب بسیار پیشرفته است، اما تجربه روابطش با همسایگان خود، بطلان وعده کمک آبی به دیگران را عیان می‌کند. با وجود پیمان صلح، اسرائیل از اردن آب می‌دزدد و به بندهای آب توافق وادی عربه بی‌اعتناست. مصر نیز با وجود اهمیت فوق راهبردی‌اش برای تل‌آویو، در برخی مناطق خود با بحران آب روبرو است؛ بدون این که اسرائیل اندک کمکی به آن بکند؛ چه رسد به ایران! سوریه بماند که اسرائیل در یک سال اخیر سد المنطره آن را به عنوان بزرگ‌ترین منبع آبی جنوب این کشور اشغال و همراه ذخایر آبی فراوان جولان سرقت می‌کند. اما پیام نتانیاهو و درخواستش از ایرانیان برای اعتراض پیوندی ناگسستنی با سخنان او در مصاحبه با شبکه «i24» درباره ذخایر 400 کیلوگرمی اورانیوم و نابود نشدن کامل برنامه هسته‌ای دارد. نتانیاهو در این مصاحبه گفت که «برنامه هسته‌ای ایران را سال‌ها به عقب انداخته است ..... آنها 400 کیلوگرم اورانیوم غنی شده دارند و ما از قبل می‌دانستیم که آسیب نخواهد دید. در کل این شرط کافی برای تولید بمب اتم نیست» او با این حال در پاسخ به سوالی درباره این که آیا همچنان در پی نابودی همه ذخایر هسته‌ای ایران است، گفت «بله ... وارد جزئیات نمی‌شوم. ما این مساله را از نزدیک با دوستان آمریکایی خود پیگیری می‌کنیم.» در واقع هم این پیام تصویری و نیز اشاره به بقای اورانیوم اولا می‌تواند نوعی اعتراف ضمنی به محقق نشدن کامل اهداف جنگ 12 روزه باشد و ثانیا نوعی بهانه و بسترسازی برای تحقق این اهداف در آینده از دو مسیر است؛ آشوب داخلی و براندازی و جنگ و حمله نظامی. اما اولویت نتانیاهو کدام مسیر است؟ پر واضح است که او براندازی و فروپاشی را تنها برآورنده همه اهداف استراتژیک و بلندمدت خود در ایران می‌داند. از پیام او و دیگر پیام‌های قبل از جنگ نیز پیداست که می‌خواست پشت بند اقدام نظامی اخیر ریختن مردم به خیابان‌ها باشد که این اتفاق نیفتاد. کما این که جنگ را نیز آزموده است و به این نتیجه رسیده که به تنهایی کارساز نیست و ممکن است پیامدهای اعتراضی به بحران‌های داخلی آب و برق و گرانی را کأن لم يكن کند و یا دستکم به تاخیر اندازد. به همین علت فعلا اولویت اسرائیل پیگیری تغییر از درون ایران است و از نظر آن‌ها جنگی گسترده می‌تواند هدف بالا را تحت الشعاع قرار دهد و در منطقه نیز پرهزینه‌ باشد. به نوشته برخی رسانه‌های اسرائیلی، سرنوشت نامعلوم اورانیوم و عدم دسترسی به آن در کنار قطع همکاری ایران و آژانس، «ابهام هسته‌ای» را پیچیده‌تر می‌کند و این پرسش را نیز به دنبال دارد که آیا ایران ممکن است پس از بمباران تاسیسات هسته‌ای، مخفیانه اقدام به فعالیت هسته‌ای کند؟ به نظر می‌رسد که اسرائیل رفع نهایی این ابهامات و کلید شکل‌گیری خاورمیانه مطلوب را از مسیر تغییر از ایران دنبال می‌کند. از این رو، مطلوب نخست اسرائیل و ترامپ فعلا تشدید بحران‌های داخلی ایران با حفظ فضای جنگ و درگیری است و با وجود تفاوت رویکرد اروپا، اما فعال‌سازی مکانیسم ماشه هم به نوعی در این راستاست. در نتیجه، بزرگ‌ترین چالش و تهدید جدی پیش‌روی ایران بحران‌های داخلی در این بزنگاه است و جنگ اصلی در واقع همین بحران برق و آب و تورم و گرانی و بی‌اعتمادی است؛ نه جنگ خارجی؛ هر چند میان هر دو رابطه تنگاتنگ متقابلی وجود دارد؛ اما این بحران‌ها در درجه نخست محصول ناکارآمدی است. در این شرایط تحریمی و فضای جنگی، راه حل سحرآمیز و سریع السیری برای این بحران‌ها وجود ندارد؛ اما با سیاست و رویکرد داخلی متفاوت و جدیدی می‌توان تاحدی به بهبودی اوضاع کمک کرد که نشانه‌ای جدی از آن دیده نمی‌شود. اما آنچه شرحش رفت به معنای منتفی شدن حمله یا جنگی دیگر نیست. این مساله در دو حالت جدی است: نخست، اطلاع اسرائیل و آمریکا از سرنوشت و مکان اورانیوم ایران یا فعالیت هسته‌ای در مکانی خاص. دوم، اگر تل‌آویو در آینده نزدیک یا میان‌مدت به این جمع‌بندی برسد که اوضاع ایران به سمت فروپاشی دلخواه پیش نمی‌رود، احتمال یک اقدام ضربتی از طریق ترورهای سیاسی بزرگ و حمله به مراکز حاکمیتی و حکمرانی وجود دارد. در هر دو حالت، احتمالا هر حمله و جنگی باز کوتاه باشد و اسرائیل و آمریکا در هر صورت به دلایلی به دنبال جنگی طولانی مدت نیستند. #نبرد_اسرائیل_و_ایران "مثل بهشتی"؛ منعکس‌کننده بهترین تحلیل‌ها؛ عضو شوید👇 ✅️ @mesle_Beheshti