♦️پیشرفت‌های موشکی ایران و تغییر توازن قدرت در خاورمیانه/Atalayar 🔹ایران با توسعه موشک‌های هایپرسونیک، توازن قدرت نظامی در خاورمیانه را تغییر داده و برتری آمریکا و اسرائیل را به چالش کشیده است. 🔹این موشک‌ها، به‌ویژه سری «فتاح» که در سال ۲۰۲۳ رونمایی شد، با سرعت تا ۱۵ ماخ و برد ۸۶۹ تا ۱۲۴۳ مایل، در جنگ ۱۲ روزه ژوئن ۲۰۲۵ علیه اسرائیل آزمایش شدند و خسارات قابل‌توجهی به اهداف نظامی و غیرنظامی وارد کردند. موشک «پایان زمان» با سرعت بیش از ۱۲ ماخ، برد تقریبی ۳۰۰۰ کیلومتر و قابلیت حمل ۸۰ کلاهک ۷۰ کیلوگرمی، به دلیل مانورپذیری بالا و تغییر مسیر در پرواز، سیستم‌های دفاعی مانند گنبد آهنین و ارو اسرائیل و پاتریوت آمریکا را ناکارآمد می‌کند. 🔹این موشک می‌تواند در کمتر از ۱۰ دقیقه از تهران به تل‌آویو برسد، که زمان واکنش را به شدت محدود می‌کند. جنگ ۱۲ روزه (۱۳ تا ۲۴ ژوئن ۲۰۲۵) با حملات هوایی اسرائیل به تأسیسات نظامی و هسته‌ای ایران آغاز شد، اما «شهرهای موشکی» زیرزمینی ایران عمدتاً سالم ماندند. ایران با شلیک صدها موشک بالستیک و پهپاد، از جمله فتاح-۱ و خیربارشکن، به اسرائیل پاسخ داد. 🔹این درگیری، که با میانجیگری آمریکا، سازمان ملل و اتحادیه اروپا به آتش‌بس ختم شد، نشان داد ایران به سمت موضع تهاجمی حرکت کرده و برنامه هسته‌ای خود را به‌عنوان بازدارنده تقویت می‌کند. اسرائیل در حال توسعه سیستم «گنبد آهنین» و آمریکا پروژه «گنبد طلایی» را برای مقابله با این تهدید پیش می‌برند.

⭕️ایران حاضر به مذاکره با آمریکاست، آمریکا حاضر به مذاکره با ایران نیست 👈علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ✅ راه مذاکره با آمریکا بسته نیست. آمریکایی‌ها فقط حرف از مذاکره می‌زنند و پای میز مذاکره نمی‌آیند و به غلط می‌گویند جمهوری اسلامی مذاکره نمی‌کند! در حالی که ما به دنبال مذاکره‌ی عاقلانه هستیم. آنان با طرح مسائلی که خود می‌دانند امکان تحقق آن وجود ندارد مثل محدودیت‌های موشکی مدلی را مطرح می‌کنند که عملاً مسیر مذاکره را منتفی کند. 🔗اکبر گنجی: بدین ترتیب، یکی از مطالبات «جبهه اصلاحات» - مذاکره مستقیم با امریکا- برآورده شده است. حدس من این است که مطالبه دوم آنان هم از سوی جمهوری اسلامی پذیرفتنی است. یعنی «اگر آمریکا حاضر به لغو همه تحریم های اقتصادی در مذاکره شود، ایران هم برای مدتی معین غنی سازی را تعطیل سازد». اما آمریکا این دومی را هم به هیچ وجه نمی پذیرد، چون خواستِ دوم آنان محدود سازی برد موشک های ایران است تا به اسرائیل نرسد تا اسرائیل راحت تر ایران را بمباران کند، خواستِ سوم آمریکا…، خواستِ چهارم آمریکا…. 🆔@nazm_jahani

⭕️آیا ایران پس از جنگ با اسرائیل فعالیت‌های خود در آفریقا را تسریع می‌کند؟/مرکز المستقبل 🔹جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل در ژوئن ۲۰۲۵ شکنندگی بازدارندگی متقابل را آشکار کرد و ایران را به بازنگری در سیاست خارجی خود واداشت. آفریقا به‌عنوان عرصه‌ای برای بازسازی نفوذ ایران، به‌ویژه پس از فشارهای نظامی و دیپلماتیک، اهمیت یافته است. 🔹استراتژی ایران در آفریقا شامل حضور نظامی (پایگاه دریایی عصب در اریتره)، همکاری امنیتی-اقتصادی (معامله اورانیوم با نیجر)، ترویج شیعه‌گری (از طریق دانشگاه المصطفی)، کنترل مسیرهای دریایی (دریای سرخ)، گسترش محور مقاومت، و فعالیت دیپلماتیک (بازدیدهای رئیس‌جمهور سابق رئیسی) است. پس از جنگ، آفریقا به‌عنوان فضایی جایگزین برای جبران خسارات و ایجاد عمق استراتژیک، از طریق تقویت روابط با رژیم‌های ضدغربی مانند بورکینافاسو و مالی، برای ایران جذاب شده است. 🔹با این حال، آفریقا با احتیاط و عمل‌گرایی به ایران نزدیک می‌شود و از وابستگی کامل اجتناب می‌کند. فشارهای غربی و نگرانی از بی‌ثباتی داخلی، پذیرش نفوذ ایران را محدود کرده است. تشدید تنش‌ها می‌تواند مسیرهای دریایی آفریقا، به‌ویژه باب‌المندب، را به نقاط درگیری تبدیل کند. رابطه ایران و آفریقا در صورت تبدیل به شراکت پایدار می‌تواند جایگاه آفریقا را در نظام چندقطبی تقویت کند، اما در غیر این صورت، ممکن است به تعاملات موقت محدود شود.

🔻در دنیای گرگ‌ها، این‌گونه باشید... آیت‌الله جوادی آملی: قرآن کریم در باب امنیت فرموده است: بکوشید به شما آسیبی نرسد: «ولیجدوا فیکم غلظة». شما باید مانند سلسله‌جبال البرز باشید. سلسله‌جبال البرز و قله دماوند خیلی قَدَر است؛ اما به کسی کاری ندارد. خداوند نفرمود: «اغلظوا علیهم»، یعنی با مردم با خشونت رفتار کنید؛ بلکه فرمود: طوری مقتدر باشید که کسی بر شما طمع نکند. کوه‌های بلند این‌گونه‌اند؛ به جز خیر و رحمت و برکت، چیز دیگری از آن‌ها مشاهده نمی‌شود. البته قضیه جنگ و جبهه مقاومت و دفاع متفاوت است. خداوند به شخص پیامبر می‌فرماید: «یا ایها النبی جاهد الکفار و المنافقین و اغلظ علیهم». آنجا صحنه آتش جنگ است؛ اما در حالت عادی فرمود: طوری مقتدر باشید که کسی در شما طمع نکند: «ولیجدوا فیکم غلظة». اینجا امر غایب است، نه حاضر؛ یعنی آن‌ها باید در شما احساس غلظت کنند؛ زیرا شما در وضعی هستید که آن‌ها نمی‌توانند به شما آسیب برسانند. در شرایطی که «من لم‌یکن ذئبا أکلته الذئاب»، به ما گفته‌اند: شما گرچه نباید خون‌آشام باشید، باید ویژگی مطرح شده در این آیه را داشته باشید: «ولیجدوا فیکم غلظة». سیاست متعالیه از منظر حکمت متعالیه، ص ۲۰۷ و ۲۰۸ 🇮🇷@islamic_politics

از دقیقه ۲۵:۰۸ تا ٣٠:٢٠ لینک زیر.‌ https://www.youtube.com/watch?v=9YRw0U4wyV4&ab_channel=India%26GlobalLeft

‏⭕️تریتا پارسی: چرا تحریم‌های اروپا جنگ اسرائیل-غرب علیه ایران را غیرقابل توقف می‌کند 🔸هند و چپ جهانی 🔻۲ سپتامبر ۲۰۲۵، سه‌شنبه 🔸جوتیشمن (میزبان): می‌خوام یه سؤال بزرگ‌تر درباره ایران و روابطش با غرب بپرسم، اما اسرائیل هم همیشه تو این معادله حضور داره. این ایده وجود داره که همه‌چیز درباره برنامه هسته‌ایه، اما بعد یه مسئله بزرگ‌تر هم هست که اسرائیل می‌خواد ایران رو تجزیه کنه یا حداقل تغییر رژیم بده. چارچوب خوبی برای نگاه به آینده سیاست خارجی ایران چیه؟ چارچوب خوبی برای نگاه به آینده ژئوپلیتیک ایران چیه؟ آیا چارچوب هسته‌ایه؟ آیا درباره صفر درصد، ۳.۶ درصد و ۶۰ درصده؟ آیا این چارچوب درسته؟ آیا این اختلاف اصلیه؟ یا درباره اینه که اسرائیل واقعاً می‌خواد این کار رو بکنه یا حتی غرب، ایالات متحده، می‌خواد تغییر رژیم تو ایران بده و حتی ایران رو تجزیه کنه؟ موضوع اصلی این اختلاف چیه؟ 🔹تریتا پارسی (مهمان): فکر می‌کنم از همون ابتدا، این موضوع هیچ‌وقت واقعاً درباره مسئله هسته‌ای نبوده. حتی به‌طور کلی درباره تغییر رژیم هم نبوده. موضوع درباره تعادل قدرت تو منطقه‌ست. تو این چارچوب، هم مسئله هسته‌ای و هم مسئله رژیم تو ایران خیلی مهمن. مسئله هسته‌ای عمداً توسط اسرائیلی‌ها تبدیل به یه موضوع شد تا توجه جامعه جهانی رو به ایران به‌عنوان یه تهدید بزرگ جلب کنه. تو دهه ۱۹۹۰، اسرائیلی‌ها یه تعادل ظریف رو دنبال می‌کردن. از یه طرف، اونا بودن که درباره برنامه هسته‌ای ایران زنگ خطر رو به صدا درآوردن. و از طرف دیگه، به‌طور همزمان می‌خواستن این رو نه به‌عنوان یه مشکل اسرائیلی، بلکه به‌عنوان یه مشکل بین‌المللی نشون بدن. اما وقتی مسئله هسته‌ای از طریق برجام حل شد، اسرائیلی‌ها هر کاری که می‌تونستن کردن تا اون رو نابود کنن. و در نهایت موفق شدن با متقاعد کردن ترامپ برای خروج از برجام، چون از نظر اونا مسئله هسته‌ای کاملاً لازم بود تا تحریم‌های بیشتری علیه ایران اعمال بشه، یه ائتلاف بین‌المللی علیه ایران تشکیل بشه تا ایران تضعیف بشه و تعادل منطقه‌ای به نفع اسرائیل برقرار بشه. پس حل مسئله هسته‌ای از دیدگاه اسرائیلی‌ها بدترین اتفاق ممکن بود، چون قوی‌ترین بهانه‌ای که برای جلب حمایت یه ائتلاف علیه ایران و منزوی کردنش داشتن رو از دست می‌دادن و نمی‌تونستن ایران رو از نظر قدرت کوچک کنن تا تعادل به نفع اسرائیل بشه. به همین دلیله که این معما وجود داره: با توجه به اینکه برجام واقعاً جلوی ایران رو از داشتن سلاح هسته‌ای گرفت، چرا اسرائیلی‌ها در خط مقدم مخالفت با اون بودن، در حالی که ادعا می‌کردن نگرانی اصلی‌شون مسئله هسته‌ایه؟ حالا ما دوباره تو همون سناریو هستیم. و اسرائیلی‌ها هر کاری که بتونن می‌کنن تا این درگیری رو ادامه بدن تا به هدفشون برسن، که دوباره همون تبدیل ایران به یه لبنان یا سوریه دیگه‌ست، و اساساً یه موقعیت تو منطقه ایجاد کنن که توش اسرائیل امنیت کامل داشته باشه و بقیه عملاً هیچ امنیتی نداشته باشن. چون تنها رویکرد اسرائیلی‌ها به منطقه اینه که هیچ کشوری نباید ظرفیت به چالش کشیدن اسرائیل رو داشته باشه. مهم نیست که نیتشون چیه یا نه. خود ظرفیت به‌خودی‌خود یه تهدیده و باید حذف بشه. تو این چارچوب، تلاش‌هایی برای تغییر رژیم دیده می‌شه، و غیره. ولی واقعاً موضوع تغییر رژیم نیست، بلکه فروپاشی رژیمه، فروپاشی دولت. تغییر رژیم یعنی شما دولت رو حفظ می‌کنید و یه رژیم دیگه رو سر کار می‌گذارید. این کاریه که ایالات متحده تو عراق کرد. این همچنین یعنی شما نتیجه رو مال خودتون می‌کنید و خیلی پیچیده‌تر از فقط فروپاشی رژیمه. تو فروپاشی رژیم، شما فقط دولت رو نابود می‌کنید و بعد اهمیتی نمی‌دید که چی می‌شه. خوشحال می‌شید که جنگ داخلی و هرج‌ومرج رشد کنه، چون این کار قدرت داخلی یه ملت رو مصرف می‌کنه و اون رو از توانایی بازی کردن نقش ژئوپلیتیکی یا به چالش کشیدن اسرائیل محروم می‌کنه. این بخشی از دلیله که چرا جان بولتون تا امروز هنوز می‌گه عراق موفقیت‌آمیز بود. اون هیچ‌وقت به تبلیغ دموکراسی یا چیزهایی از این دست اهمیت نمی‌داد. اون می‌خواست عراق رو از صفحه شطرنج ژئوپلیتیکی به‌عنوان یه چالش بالقوه برای اسرائیل یا ایالات متحده برای ۵-۶ دهه آینده حذف کنه. و تو این هدف کاملاً موفق شد. عراق حالا اون‌قدر ضعیفه که تا چند دهه آینده نمی‌تونه تهدیدی برای اسرائیل یا ایالات متحده باشه. این چیزیه که اونا دنبال در عراق دنبالش بودن. این چیزیه بود که در عراق بهش رسیدن. این چیزیه که برای ایران هم دنبالش هستن. تغییر رژیم، مسئله رژیم، موشک‌ها، هسته‌ای، اینا همه بهانه ای بیشتر نیستن، بلکه ابزارهایی هستن که برای رسیدن به اون هدف ژئوپلیتیکی بزرگ‌تر استفاده می‌شن.

‌#پزشکیان، رئیس‌جمهور #ایران، به همراه تعدادی دیگر از رهبران خارجی، در رژه نظامی روز پیروزی در میدان تیان‌آن‌من در پکن، #چین شرکت کرد. 🔗 Iran Nuances https://x.com/IranNuances/status/1963076326111457634?t=9I8TmdokjcVNY50YiZEG-w&s=19 ‌همزمان با افزایش فشار غرب، #ایران اتحاد خود را با قدرت‌های شرقی از جمله #چین و #روسیه تعمیق می‌بخشد. آنها ضمن رد تحریم‌ها، برای یک نظم چندقطبی جدید و اصلاحات در حکمرانی جهانی تلاش می‌کنند. ‌ گزارش اجلاس سران سازمان همکاری شانگهای در تیانجین را در لینک زیر بخوانید👇 https://www.irannuances.com/2025/09/01/iran-deepens-eastern-ties-at-sco-summit-amid-western-pressure/ 🔗 Iran Nuances https://x.com/IranNuances/status/1962598729631879663?t=-P5kMuRaX7VXrDbOA4UaTw&s=19

🔴ضرورت برگزاری دوره‌های چین شناسی برای مقامات اجرایی، قضایی و قانونگذاری کشور 🔻این را باید تاکید دوباره کنم که دیدار رییس جمهور با وانگ هونینگ بسیار مهم است حتی از دیدار با خود رییس جمهور چین. متاسفانه چین‌شناسی در ایران جایگاهی ندارد و از بس غربگرایی و غربگدایی در ساختار تصمیم گیری ایران نفوذ کرده و ریشه دوانده که هر ننه قمری با پایین‌ترین رده و جایگاه در ایران شناخته می‌شوند اما مطمئن هستم که خیلی‌ها از نقش هونینگ خبردار نیستند. 🔻من جای سفارت ایران در بکن بودم اقدام به تهیه یک لیست بلند بالا و دقیق از مقامات تاثیرگذار و مهم در ساختار تصمیم گیری این کشور کرده و آن را برای بهره‌برداری به رئیس جمهور تحویل می‌دادم تا جهت گسترده‌تر کردن و عمیق‌تر کردن ارتباطات از آن بهره بگیرد. همانگونه که پیش از این هم نوشتم محتوای دیدار پزشکیان و هونینگ منتشر نشده ولی بدانید که این مقام بلندپایه چینی است که اصول سیاست خارجی چین را تدوین می‌کند. 🔻حالا نکات و مطالبی است که به پاره‌ای دلایل نمی‌توان اینجا نوشت، اما بدانید که چین تصمیم نهایی و آخر خود در رابطه با ایران را گرفته و قصد دارد با تمام توان و امکانات جهت کمک و توسعه روابط با کشورمان گا‌م بردارد. این موضوع هم از سخنان رئیس جمهور و هم در اعلام موضع سخنگوی وزارت خارجه چین به وضوح قابل دیدن است و شما بدانید که تا زمانی که فردی مانند هونینگ به این نتیجه نرسیده است که ایران برای آینده چین مهم است و باید خاکریز ایران در برابر ناتو حفظ شود رئیس جمهور و سخنگوی وزارت خارجه چین چنین موضعی نمی‌گرفتند. 🔻در سفر دو سال پیش رئیس جمهور چین به عربستان آنها در ابتدا تلاش کردند تا با توجه به سطح سرمایه و روابط عربستان با کشورهای عربی محور توسعه را این کشور قرار دهند اما همانگونه که در تحلیل‌ها و یادداشت‌هایی که در آذر ماه سال ۱۴۰۲ در همین کانال نوشتم سعودی جایی نیست که بتواند نیازهای راهبردی چین را تأمین کند! عربستان نه استقلال سیاسی دارد و نه توان تامین امنیت پایدار خود را و با وجود برخی رفتارهای به ظاهر مستقل همچنان در بند تصمیم گیری‌های کاخ سفید قرار دارد.‌ بر همین اساس برای چین که دنبال متحدی قوی و با نفوذ که دارای استقلال سیاسی کامل باشد و عملاً در جبهه ضد آمریکایی قرار گرفته نها ایران می‌ماند. 🔻با توجه به معرفی علی لاریجانی در جایگاه دبیری شورای عالی امنیت ملی ین انتظار می‌رود که او به زودی سفرهایی را به روسیه و چین انجام دهد و طی آن با آقای هونینگ هم دیدار کند. از آنجایی که هم لاریجانی و هم هونینگ دارای جایگاه دانشگاهی هستند و هر دو نیز در حوزه جهانی برای خود نظریاتی قابل توجه دارند بهتر و بیشتر می‌توانند حرف همدیگر را فهمیده و نسبت به انتقال این مفاهیم به دولت عمیق جهت اتخاذ تصمیم گیری‌های راهبردی اقدام کنند. 🇮🇷@SyrianKhabar

🔴جدل یا آگاهی؟ 🔺اعتماد ۱۲ شهریور ۱۴۰۴ ✍️عباس عبدی 🔘اگر بخواهیم یکی از ویژگی‌های جامعه سالم را برشماریم، به طور قطع باید به رواج و تا حد امکان غلبه گفتگوهای علمی در آن اشاره کرد. گفتگوی علمی در برابر اقناعی است که به گفتگوهای رتوریک مشهور است. بخش پایانی گفتگوی دو تن از فعالان مهم عرصه عمومی در ایران، یعنی آقایان زیباکلام و عبدالکریمی در باره بیانیه جبهه اصلاحات مرا به این نتیجه رساند که این یادداشت را بنویسم. 🔘به نظر می‌رسد این بخش از گفتگوی ایشان زیاد دیده شده است، و مرا به عنوان یک ناظر به این نتیجه می‌رساند که گویی گفتگوی علمی نه فقط میان اصحاب قدرت، حتی میان استادان دانشگاه نیز جای خود را به گفتگوهای رتوریک داده است. این وضعیت به تعبیری زیان بارتر از فقدان گفتگو است. البته شرایط عمومی کشور را می‌توان درک کرد و به گفتگوکنندگان نیز تا حدی حق داد که به ناچار وارد چنین فضایی از گفتگو می‌شوند. 🔘در واقع اکنون مطالبه برای گفتگوهای علمی و حقیقت‌محور کم شده است. زیرا تا حدودی طرفین گفتگوها به تکافوی ادله رسیده‌اند و هر گونه استدلال و شواهدی که برای اثبات نظرات خود دارند ارایه داده‌اند و از آنجا که در ایران فرآیند مورد پذیرشی برای پایان دادن به بحث‌های جاری وجود ندارد، لذا طرفین کم‌کم در مواجهه با یکدیگر به جدل و رتوریک پناه می‌برند. یک طرف با زدن به سر خود و پاره کردن کاغذ و دیگری با نقل جمله‌ای از یک دوست ایرانی خود می‌خواهند طرف مقابل را نسبت به یک مساله مهم قانع کنند. 🔘برای فهم بهتر تفاوت این دو نوع گفتگو بد نیست که مقایسه‌ای میان آنها انجام داده و وضعیت گفتگوهای رایج در ایران را بر مبنای هر یک از این ویژگی‌ها مقایسه کنیم. ▪️اولین تفاوت در "هدف" این دو نوع گفتگو است. گفتگوی رتوریک به دنبال اقناع، تأثیرگذاری، جلب همراهی یا پیروزی در بحث است در حالی که گفتگوی علمی در پی کشف حقیقت، روشن کردن مفاهیم، حل مسئله، رسیدن به فهم مشترک است. ▪️تفاوت دوم در ویژگی "مخاطب" است. مخاطب گفتگوی رتوریک، عمومی یا جمعی است؛ و استدلال‌ها متناسب با باورها و عواطف آنان تنظیم می‌شود. در حالی که طرفین گفتگوی علمی، جامعه علمی و اندیشمندان و افراد دانش‌طلب هستند و فرض بر عقلانیت و بی‌طرفی شنوندگان است. ▪️روش و شیوه این دو گفتگو نیز تفاوت دارد در رتوریک؛ اغلب از فنون بلاغی، استعاره، تکرار، بازی با احساسات، اتکاء بر اعتبار شخصی استفاده می‌شود، و گفتگوی علمی؛ متکی به استدلال منطقی، شواهد تجربی، و اصول روش‌شناختی است. ▪️این دو گفتگو از حیث ساختار نیر تفاوت دارند. گفتگوی رتوریک؛ بیشتر در قالب‌های مناظره، خطابه است، و یا جنبه‌ی نمایشی دارد. ولی گفتگوی علمی؛ اغلب شبیه مباحثه یا پژوهشی است، و جنبه‌ی همکاری دارد. ▪️یک تفاوت ماهیتی مهم نیز دارند. در گفتگوی رتوریکی؛ حقیقت بیش از انتظار سیال و وابسته به نحوه‌ی روایت آن است؛ می‌توان برای یک حقیقت روایت‌های گوناگون و حتی متناقضی را برای اقناع شنونده ساخت. در حالی که در گفتگوی علمی؛ حقیقت عینی و مستقل از فرد است؛ و استدلال‌ها باید قابل تکرار و آزمون‌پذیر باشند. ▪️خلاصه این که گفتگوی رتوریک؛ معمولاً برنده–بازنده دارد؛ ارزش بحث به میزان تأثیرگذاری بر مخاطبان سنجیده می‌شود. در حالی که در گفتگوی علمی؛ برنده–بازنده ندارد؛ ارزش بحث در نزدیک‌شدن به واقعیت یا حل مسئله است. رتوریک بیشتر هنر متقاعدسازی است، در حالی که دیالکتیک و علم بیشتر روش کشف حقیقت هستند. 🔘واقعیت این است که جامعه هیچگاه از این دو‌ نوع گفتگو بی‌نیاز نیست. گفتگوهای علمی را دانشگاهیان و روشنفکران و دانشمندان ترویج می‌کنند؛ ولی در حوزه سیاست، گفتگوهای رتوریک و اقناعی بیشتر از گفتگوهای علمی رایج است. این نوع گفتگوها نزد سیاست‌مداران و رسانه‌ای‌ها رواج دارد و‌گریزی از آن نیست. البته گفتگوهای رتوریک را می‌توان یک طیف دانست. از جدل و انگیزه‌خوانی و فحاشی و ستیزه‌جویی گرفته تا نزدیک شدن به بیان به نسبت منطقی و نگاه همدلانه. خطر آنجایی است که هم‌زمان دو اتفاق رخ می‌دهد. 🔘اول غالب شدن کامل گفتار رتوریک ستیزه‌جویانه بر الگوهای دیگر، و دوم غلبه گفتار رتوریک بر کسانی که باید منادیان گفتار علمی باشند. اگر دانشمندان ما هم تابع و مقهور گفتار رتوریک شوند از کنشگران کم‌سواد و انگیزه‌خوان چه انتظاری می‌توان داشت؟ اگر قادر به گفتگوی علمی با دیگران نباشیم ترجیح دارد که از گفتگو‌ پرهیز کنیم، چون جامعه انتظارات دیگری دارد.

به نام خدا مناظره عبدالکریمی و زیباکلام - انسداد گفتگو در سایه جنجال مناظره جنابان آقایان عبدالکریمی و زیباکلام، آینه تمام نمای تقابل دو رویکرد در ارتباط با مسائل کشور است. رویکردی که عبدالکریمی آن را نمایندگی می کند، ایران را آنگونه که هست با تمام بضاعت گذشته و حال و حاصل یک فرآیند تاریخی در تقابل با محیط پیرامونی در نظر می گیرد. ایرانی که اکنون از پس بیش از سه قرن تقابل با تهاجم و نفوذ استعمار خارجی، سربرآورده و همچنان نیز میراث دار اثرات این تقابل است. توجه عبدالکریمی علاوه بر چیستی پدیده ها، معطوف به چگونگی و فرآیندها نیز هست. چراکه اگر فرآیند شکل گیری پدیده ای معلوم نباشد، صرفا بررسی وضعیت فعلی آن نمی تواند به شناخت کامل منجر شود. در خصوص مسائل و مشکلات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ایران یا هر کشور دیگری نیز چنین است. مختصاتی که رویکرد مقابل عمدتا فاقد آن است. به عنوان نمونه، عبدالکریمی از ملازمه استقلال و توسعه می گوید و در همان لحظه زیباکلام توجه مخاطب را به مشکلات معیشتی همچون قطعی آب و برق، تورم و ... جلب می کند، چنانکه گویی طرف مقابل نسبت به این مشکلات ناآگاه است. زیباکلام با این تکنیک رسانه ای اقدام به تخطئه و تخریب بحث می کند و با منحرف ساختن ذهن مخاطب از مساله طرح شده، موجب انسداد مباحثه می شود. اما چرا چنین است؟ یک دلیل می تواند این باشد که اصولا رویکرد مقابل عبدالکریمی توان یا تمایل بحث در خصوص علل ریشه ای مشکلات کشور اعم از مشکلات معیشتی را ندارد. این رویکرد توجه چندانی به سیر تطور پدیده ها ندارد و به نظر می رسد صرفا با بیان مشکلات و دردهای فعلی جامعه، به دنبال کسب مخاطب است. شاه بیت این رویکرد همان جمله آخر آقای زیباکلام است که خطاب به عبدالکریمی می گوید:" بترس از روزی که مردم سخن بگویند". این جمله به سادگی می توانست توسط عبدالکریمی خطاب به زیباکلام بیان شود. اما این زیباکلام است که نمی خواهد دست به جراحی عمیق و دشوار بزند و با بیان این جمله تلاش می کند عبدالکریمی را نماینده تفکری مجرد و جدا از جامعه جلوه دهد، چراکه تفکری که آقای زیباکلام آن را نمایندگی می کند هیچ راه حل عملی و قابل اجرا، هیچ پروژه مبتنی بر ایده برای برون رفت از وضعیت فعلی و مواجهه با دشمن خارجی و مشکلات داخلی ندارد. این عدم وجود راه حل نه در پیشگاه نظری که در عمل طی سالیان گذشته بارها به اثبات رسیده و شکست خورده است. در واقع آن تفکری که مجرد از پدیده ای به نام ایران با در نظر گرفتن مختصات تاریخی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی خود است، تفکر زیباکلام است. بنابراین وقتی پای بحث در خصوص موضوع مهمی همچون استقلال کشور به میان می آید که لازمه آن برخورد تاریخی و ریشه ای با این موضوع است، باید راه فراری برای آن پیدا کند. اینجاست که زیباکلام از درد و رنج مردم وام می گیرد. طنز تلخ ماجرا اینجاست: زیباکلام که تفکر سرمایه داری و لیبرال را نمایندگی می کند، در مقابل عبدالکریمی از رنج مردم می گوید، از رنج طبقه کارگر، از نابسامانی اقتصادی و قطع آب و برق و در نهایت عبدالکریمی را مجرد از جامعه می نمایاند. قطعا سخن گفتن از رنج مردم در انحصار کسی نیست، اما مصادره کردن آن برای فرار از واقعیات، هم از انصاف به دور است و هم با اهدافی به جز هدف گفتگو و مباحثه جدی در خصوص ریشه مشکلات و مصائب کشور انجام می شود. جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند والسلام

یادداشت ارسال‌‌شده توسط نام کاربردی احمد، در یکی از گرو‌ه‌های مجازی