📌استدلال وزیر امور خارجه راجع به عدم پذیرش حضور در اجلاس شرمالشیخ؛ نمیتوانیم با کسانی وارد تعامل شویم که به مردم ایران حمله کردهاند و همچنان ما را تهدید و تحریم میکنند
🔹ایران از دعوت رئیسجمهور السیسی برای حضور در نشست شرمالشیخ سپاسگزار است. با وجود تمایل به تعاملات دیپلماتیک، نه رئیسجمهور پزشکیان و نه من، نمیتوانیم با کسانی وارد تعامل شویم که به مردم ایران حمله کردهاند و همچنان ما را تهدید و تحریم میکنند.
🔹با این حال، ایران از هر ابتکاری که به نسلکشی اسرائیل در غزه پایان دهد و به اخراج نیروهای اشغالگر منجر شود، استقبال میکند.
🔹فلسطینیان کاملاً محق هستند که حق اساسی تعیین سرنوشت خود را به دست آورند و همه کشورها بیش از هر زمان دیگری وظیفه دارند که در حمایت از این خواسته قانونی و مشروع به آنان کمک کنند.
🔹ایران همواره نیرویی کلیدی برای صلح در منطقه بوده و خواهد بود. برخلاف رژیم نسلکش اسرائیل، ایران به دنبال جنگهای بیپایان نیست ،بهویژه به هزینه متحدان ادعایی، بلکه در پی صلح پایدار، شکوفایی و همکاری است.
*هادی محمدی*، دانشآموختۀ روابط بینالملل، *ایکس*:
رفتن به #شرمالشیخ بدون داشتن برنامه برای گرفتن امتیاز و طرح مذاکراتی، نهتنها آوردهای برای ما نداشت بلکه میتوانست مضر هم باشد.
از منظر واقعگرایی ساختاری، کنفرانسهای چندجانبه پس از جنگ، معمولاً برای قانونیسازی موازنهای جدید تشکیل میشوند؛ موازنهای که هدف پنهان آن، نهادینهکردن نظمی است که در آن نقش ایران بهعنوان عامل مستقل امنیت منطقهای محدود میشود. وقتی کشوری در چنین فرایندی بدون تضمین مشخص در مفاد و سازوکار اجرایی شرکت کند، در حقیقت به چارچوبی وارد میشود که دیگران طراحی کردهاند، نه او؛ بنابراین، حضور ایران در کنفرانس #شرمالشیخ بدون داشتن حق اثرگذاری واقعی بر متن و تصمیمها، بیش از آنکه دستاوردی داشته باشد، به نفع مشروعیتبخشی به نظم مطلوب واشنگتن و قاهره تمام میشود.
[نویسندۀ ناشناس](https://x.com/hosseinghatib/status/1977498263113830463?s=46&t=PCCGdh3DCpxFxYwakxvrpA)
در شرایط پساجنگ، رقابت اصلی بر سر «روایت مشروع از بحران» است. در چارچوب کنفرانس #شرمالشیخ، جنگ غزه در قالب طرحی روایت میشود که از سوی آمریکا و برخی دولتهای عربی، تحت عنوان «بازگرداندن ثبات منطقه» طراحی شده است. شرکت ایران در چنین چارچوبی، در عمل بهمعنای پذیرش روایت رقیب و انتقال مشروعیت از «گفتمان مقاومت» به «گفتمان مهار» است. نتیجه آن خواهد بود که ایران از کنشگری فعال و بازدارنده، به موضوعی برای مدیریت و کنترل در نظام امنیتی منطقه تنزل مییابد.
[نویسندۀ ناشناس](https://x.com/hosseinghatib/status/1977498263113830463?s=46&t=PCCGdh3DCpxFxYwakxvrpA)
*مصطفی غنیزاده*، پژوهشگر جامعهشناسی توسعه، *ایکس*:
مسئلۀ اصلی در #شرمالشیخ نه صلح غزه که خاورمیانه جدید ذیل طرح ترامپ است. در آن نظم منطقهای، ایران حتی یک کشور دست دو هم نخواهد بود؛ در هیچ چیز، نه اقتصاد، نه سیاست، نه همکاری راهبردی با قدرتهای جهانی و منطقهای، جایگاهی پایینتر از مصر و اردن.
*علی صمدزاده*، پژوهشگر روابط بینالملل، *ایکس*:
چه فرصتهایی که در #شرمالشیخ از دست نرفت؛ مثلاً عكس یادگاری با رئیسجمهور کشوری که کمتر از چهار ماه پیش حین مذاکرات به تأسیسات هستهای ایران حمله کرد یا ملاقات با مقامات السالوادور یا آذربایجان در حاشیهٔ اجلاس «صلح در خاورمیانه»!
*محمد صرفی*، سردبیر تهرانتایمز، *ایکس*:
ترامپ برای تکمیل دیپلماسی نمایشی خود نیاز به یک قاب دارد. قابی خاص از حرکات بدن که در آن یک مقام ارشد ایرانی، رئیسجمهور یا وزیر امور خارجه، مؤدب و سربهزیر در برابر او حاضرند و مخاطب حرفهایش دربارۀ صلح! یکی از دلایل مهم دعوت ایران به #شرمالشیخ، بسترسازی برای چنین قابی بود.
13.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
مهدی #مطهرنیا در سالهای نه چندان دور #آمریکاستیز بود
اما حالا با مشتی #واژههای بیسر و ته خودساخته، سعی دارد #تسلیم به آمریکا را در چشم مردم ایران #تئوریزه و تزیین کند.
🆔@nazm_jahani
هدایت شده از کشکول|محسن مهدیان
🔻منطق جمهوری اسلامی در شرمالشیخ
🔻چرا جمهوری اسلامی به دعوت آمریکاییها پاسخ مثبت نداد و در نشست شرمالشیخ شرکت نکرد؟ برخی گفتند باید میرفت و فریاد میزد، برخی دیگر آن را فرصتی برای کاهش تحریمها دانستند. اما دلایل مخالفت با حضور ایران روشن است و هر کدام بر پایه عقل، تجربه و رسانه استوار است.
1⃣نخست آنکه دنیای امروز، دنیای تصویر و افکار عمومی است. آتشبس غزه هم محصول همین افکار عمومی بود، نه لطف آمریکا. حالا ترامپ که زیر فشار ملتها ناچار به پذیرش آتشبس شد، میخواهد خود را قهرمان صلح نشان دهد. حضور ایران در نشست شرمالشیخ، یعنی مشروعیتبخشی به نمایش پیروزمندانه شکستخوردگان. ایران نباید خرج تبلیغ مردی شود که سالها حامی نتانیاهو و کشتار مردم بیدفاع بود.
2⃣دوم آنکه این نشست تحریف آشکار مفهوم صلح است. ترامپ نه صلحآفرین، بلکه وادار به عقبنشینی شد. آنچه امروز بهعنوان توافق صلح معرفی میشود، نتیجه مقاومت مردم فلسطین و رسوایی رژیم صهیونیستی در افکار عمومی است، نه ابتکار واشنگتن. حضور ایران در این نشست یعنی تأیید روایت وارونهای که آمریکا از حقیقت ساخته است.
3⃣سوم، تناقض آشکار در رفتار غرب است. آمریکا همزمان ایران را تهدید میکند و تحریم تازه میگذارد، اما برای حضورش در نشست التماس میکند. چون بدون ایران هیچ نظم سیاسی تازهای در منطقه مشروعیت ندارد. این دعوت نه از سر احترام، بلکه برای بهرهبرداری رسانهای است تا نشان دهند حتی تهران هم در چارچوب طراحیشده آنها بازی میکند.
4⃣چهارم، فریاد در صحنهای که میکروفنش در دست دشمن است، فریاد نیست. حضور ایران و اعتراضش در نشستهایی با کارگردانی آمریکا، هرگز دیده و شنیده نمیشود؛ بلکه تحریف یا تمسخر میشود. اما نرفتن، خود پیام است؛ افشاگری با سکوت.
5⃣پنجم، ایران حامی صلح واقعی است، نه صلح نمایشی. صلحی که حماس تعریف کرده: خروج کامل رژیم از غزه، توقف بمباران، آزادی اسرا و رفع محاصره. نشست شرمالشیخ در پی وارونهسازی همین حقیقت است؛ نشستی که در آن اشغالگر قهرمان میشود و مقاومت متهم. نرفتن ایران، دفاع از حقیقت صلح و استمرار منطق مقاومت است.
همشهری
@mahdian_mohsen
هدایت شده از علیرضا زادبر
برخی دوگانه ها و سوال سازی ها از اساس غلط و انحرافیاند. پدر مهمتر است یا مادر؟ برای بدن قلب مهمتر است یا مغز؟ آب مهمتر است یا اکسیژن؟ اساس ایجاد این نوع دوگانه غلط است هر دو توامان مهمند و از هر دو نباید کوتاه آمد و یا صرف نظر کرد.
گفته اند: موشک مهم است ولی مردم مهمترند!
این از همان جنس دوگانه های باز تولید ضعف برای کشور است.
#علیرضا_زادبر
@Politicalhistory