دلایل احتمال بالا برای یک جنگ ۱۰۰ روزه (۵ نیروی تبدیل‌کننده‌ی جنگ رمضان به یک نبرد میان‌مدت) سعید اشیری ۵ فروردین ۱۴۰۵ در گزارش مفصل‌تری سه سناریو از شرایط اختتام جنگ طرح شده است که بر اساس این دوره‌های زمانی است: (۱) یک ماهه (نامحتمل‌ترین سناریو)؛ (۲) صد روزه (محتمل‌ترین)؛ (۳) شش ماهه (احتمال متوسط). هر کدام از این سناریوها بر پایه‌ی‌ دلایل و عواملی طرح شده‌اند؛ در اینجا به سناریوی جنگ ۱۰۰ روزه، بر پایه‌ی‌ دست‌کم پنج دلیل استراتژیک خواهیم پرداخت. این سناریو به عنوان «بن‌بست فرسایشی» شناخته می‌شود و محتمل‌ترین فرجام جنگ است. دلایل استراتژیک زیر این بازه‌ی زمانی را به عنوان «نقطه‌ی تعادل بحران» تعیین می‌کنند: یک. پنجره‌ی ۱۰۰ روزه برای نفوذ زمینی و شورش داخلی آمریکا و اسرائیل، علی‌رغم برتری هوایی، همچنان به پتانسیل «نفوذ زمینی» و «شورش داخلی» به عنوان کلید نهایی تغییر نظام و حاکمیت ایران، بسیار امیدوارند. بازه‌ی ۱۰۰ روزه، فرصت کافی را برای این موارد فراهم می‌کند: عملیات‌های روانی، حملات سایبری گسترده، حمایت بیشتر از هسته‌های‌ نفوذ، کاهش حمایت اجتماعی ایرانیان از ادامه‌ی نبرد، شروع پیامد اختلال‌ها در شرایط مدیریتی کشور، دوصدایی شدن در ایران (شکل‌گیری دوگانه‌ی قطبیِ جنگ-مذاکره). این استراتژی، قوی‌ترین ضربه‌ای است که می‌تواند موازنه‌ی قدرت داخلی را به نفع امریکا و اسرائیل تغییر دهد. در واقع، این دو تلاش می‌کنند با طولانی کردن جنگ تا این سقف، موقعیت‌‌های متعددی برای فروپاشی ایران از درون، ایجاد کند. دو. اراده‌ی چین چین در این شرایط کمترین آسیب ساختاری را می‌بیند. اگرچه BRI (ابتکار کمربند و جاده) با اختلال مواجه شده، اما پکن از تضعیف توان نظامی و تمرکز استراتژیک آمریکا در خلیج‌فارس، کاملاً استقبال می‌کند. این درگیری به چین اجازه می‌دهد ضمن مشاهده‌ی عملکرد تسلیحات آمریکاییِ تحت فشار، فرصتی طلایی برای پیشبرد اهداف خود در تایوان و اقیانوس آرام بیابد. منافع ناشی از درگیر شدن دارایی‌های استراتژیک آمریکا در یک جنگ فرسایشی (دست‌کم صد روزه)، بسیار بیشتر از هزینه‌های موقت انرژی برای پکن است. سه. اهرم فشار تنگه‌ی هرمز و مسابقه برای «امتیازات معادل» کنترل تنگه‌ی هرمز توسط ایران، بزرگ‌ترین شوک عرضه در تاریخ بازار نفت را ایجاد کرده است و بزرگ‌ترین دستاورد ژئواقتصادی ایران در این جنگ است. این دستاورد برای ایران، چنان امتیاز بزرگی برای جناح آمریکا محسوب می‌شود که واشنگتن ناچار است جنگ را آنچنان ادامه دهد تا با اشغال یا نابودی زیرساخت‌های صادراتی ایران (مانند جزیره خارگ) یا انهدام کامل نیروی دریایی و زیرساخت‌های موشکی، اهرم‌های معادلی برای چانه‌زنی در مذاکرات نهایی به دست آورد. آمریکا بدون به دست آوردن یک «برگ برنده»ی میدانی، حاضر به پذیرش پایان جنگ در سایه‌ی کنترل/انسداد تنگه‌ی هرمز نخواهد بود. همین اراده از سوی طرفین، یعنی یک درگیری فراتر از دوره‌ی کوتاه‌مدت؛ بر همین اساس، دوره‌ی جنگ در میان‌مدتِ دست‌کم ۱۰۰ روزه، محتمل‌ترین برآورد است. چهار. همگرایی ایران با بلوک شرق فشار نظامی بیش از ۱۰۰ روز، ریسک «ادغام ساختاری» و همگرایی حداکثری نظامی-اطلاعاتی ایران با چین و روسیه را به‌شدت افزایش می‌دهد. در حال حاضر نیز گزارش‌هایی از همکاری‌های مختلف سه‌جانبه میان این سه کشور منتشر شده است. آمریکا به‌خوبی آگاه است که عبور از مرز میان‌مدت، می‌تواند به تشکیل یک اتحاد دفاعی دائمی و غیر قابل بازگشت در اوراسیا منجر شود؛ ریسکی که پنتاگون برای جلوگیری از آن، مایل به خاتمه‌ی درگیری در این بازه است. پنج. اراده و انگیزه‌های ایران برای حفظ اهرم‌ها و برگ‌های برنده‌ی‌ امنیتی و اقتصادی* استراتژی ایران بر «تداوم مقاومت» تا زمان بروز تنش معنادار و دردآور در بازارهای جهانی استوار است. تهران می‌داند که حفظ و کنترل تنگه‌ی هرمز و نگه داشتن قیمت نفت بالای ۱۰۰ دلار برای مدت بیش از سه‌ماه، فشار خردکننده‌ای بر اقتصاد غرب و زنجیره‌های تأمین آنها وارد می‌کند. این بازه‌ی زمانی به ایران اجازه می‌دهد از ذخایر استراتژیک جهان (که حدود ۷۸ روز کفایت می‌کند) عبور کرده، غرب را در موقعیت «اضطرار اقتصادی» برای پذیرش شروط ایران قرار دهد (محاسبات تفصیلی جنگ ۱۰۰ روزه هم بیش از همه به این عدد: ۷۸، مرتبط است). بنابراین بسا بتوان گفت: ایران، در این جنگ وجودی، بیشترین انگیزه را دارد که این جنگ را تا ۱۰۰ روز ادامه دهد تا نهایتاً به اهرم‌های اصلی و برگ‌های برنده‌ی‌ خود برای رفع تهدیدهای وجودی از خود، دست پیدا کند. صلح، سایه‌سار درخت اقتدار است و ایران برای یک صلح پایدار، به این اهرم‌های پایه، نیاز حیاتی دارد… مگر اینکه بخواهد به‌سمت «گریز هسته‌ای» نیز تغییر ریل بدهد. دکتر محمدتقی دشتی|عضویتــــــــــــــــــ ⏬ https://eitaa.com/mohammadtaghidashti

آمریکا-اسرائیل با راهبرد "مرگ با هزار ضربه چاقو" و عملیات‌های کوتاه‌مدت و مذاکرات برای خرید زمان، مشغول ضربه به ایران هستند. آمریکا طبق تئوری "حلقه‌های واردن" اهداف را نابود می‌کند. مراقب باشیم دوباره در ‌#تله_مذاکره نیافتیم؛ جنگ باید ۴۰روز ادامه یابد تا نتایج آن بر دشمن هویدا شود 🖋️ محمدحسن سنگ تراش @ArchiveRoom

تکاپوی ترامپ برای نجات حتی از طریق آتش بس 🔹روزنامه صهیونیستی یدیعوت آحارانوت به نقل از مسؤولبن عالی رتبه اسرائیل نوشت: واشنگتن به شدت به دنبال به یک آتش بس یک ماهه (به بهانه‌) بررسی چارچوب کلی و اصول توافق است. @TasnimNews

🎥 رئیس کانون خلبانان بازنشسته ارتش: پدافند ایران نزدیک به ۱۳۰ فروند پهپادهای فوق پیشرفته دشمن را ساقط کرده است @TasnimNews

🎥 اعتراف روی آنتن بی‌بی‌سی؛ پروژه اسرائیل، تجزیه ایران و فروپاشی خاورمیانه است! 🔸️ انوش گنجی‌پور، محقق فلسفه در مرکز پژوهش‌های علمی فرانسه: رسانه‌های آمریکایی و اسرائیلی به کرّات در مقاله‌های راهبردیشان اشاره می‌کنند که مسئله ایران با تغییر حکومت حل نخواهد شد و حل واقعی مسئله ایران رفتن به سوی تجزیه است.

✅ جفری ساکس: 📍جهان امروز شاهد جنگی است که نه از ضرورت، بلکه از ترکیب «پروپاگاندای فاشیستی اسرائیل» و «بی‌ثباتی روانی رهبران آمریکا» نشأت گرفته است. تصور اینکه ترور و بمباران زیرساخت‌ها در تهران منجر به قیام‌های خودجوش می‌شود، اوج بلاهت سیاسی و فروپاشی قوه تشخیص در ساختار قدرت ایالات متحده است. این مسیر فاجعه‌بار که با سقوط بازارهای مالی و آشفتگی در سیستم تجارت بین‌الملل همراه شده، نشان می‌دهد که واشنگتن دیگر قادر به سنجش پیامد اقدامات خود نیست و تنها با بافتن توهمات، سعی در توجیه شکست‌های استراتژیک خود دارد... 🆔 @Kavoshmedia

✅ مورخ برجسته آمریکایی: 📍تاریخ ثابت کرده که در گلوگاه‌های راهبردی مثل سوئز و هرمز، برتری نظامی لزوماً پیروزی نمی‌آورد. بریتانیا در سال ۱۹۵۶ با وجود نابودی ارتش مصر، بازی را به چند کشتی غرق‌شده در کانال باخت، پوند سقوط کرد و امپراتوی آن فروپاشید. امروز نیز در تنگه هرمز، پهپادهای ارزان‌قیمت و انسداد مسیرهای تجاری، پاشنه آشیل قدرت‌های بزرگ و اقتصاد جهانی شده.... 🆔 @Kavoshmedia

✅ شبکه WION: 📍حادثه اخیر در منطقه دیمونا و ناکامی سیستم‌های پدافندی پیشرفته‌ای نظیر «تاد» و «پیکان» در رهگیری موشک‌های بالستیک ایران، پرسش‌های جدی را در مورد کارایی سیستم‌های دفاع چند لایه‌ای ایجاد کرده، با وجود استقرار فناوری‌های فوق‌ پیشرفته آمریکایی و اسرائیلی، اصابت موشک به نزدیکی حساس‌ترین مراکز هسته‌ای و مجروح شدن ده‌ها نفر در عراد و دیمونا، نشان‌دهنده تغییر موازنه در نبردهای موشکی مدرن و افزایش فشار بر زیرساخت‌های دفاعی است... 🆔 @Kavoshmedia

♨️ سناریوهای نبرد زمینی و ارزیابی ظرفیت‌های عراق 👤 نویسنده: شهاب نورانی‌فر 🔸 در چارچوب تحولات اخیر و تشدید تنش میان ایران و ایالات متحده، یکی از سناریوهای قابل تصور، گسترش درگیری به سطح عملیات زمینی است. در چنین وضعیتی، فرضیه تلاش برای تسلط بر نقاط راهبردی و ساحلی در جنوب ایران، از جمله جزایر سه‌گانه خلیج فارس و نیز سناریوی تسلط بر جزیره خارگ، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین گلوگاه‌های صادرات انرژی، مطرح می‌شود. حتی در شرایطی که نشانه‌هایی از تلاش ترامپ برای مدیریت بحران از طریق ادعای مرتبط با مذاکره مشاهده می‌شود، این سناریو به‌طور کامل قابل کنار گذاشتن نیست. 🔸 در این چارچوب، اتکای صرف به ظرفیت‌های رسمی نظامی، به‌ویژه توان دریایی نیروهای مسلح، ممکن است برای مواجهه با سناریوهای پیچیده و چندلایه کافی نباشد و یا اینکه شایسته است از دیگر ظرفیت‌های مرتبط با توان ایران و محور مقاومت در نبرد زمینی استفاده نمود. از همین‌رو، توجه به ظرفیت‌های نامتقارن و غیرکلاسیک، به‌ویژه در قالب نبردهای نهضتی و اجتماعی در منطقه، اهمیت مضاعف پیدا می‌کند. یکی از مهم‌ترین این ظرفیت‌ها، توان اجتماعی-امنیتی موجود در عراق، به‌ویژه در میان عشایر جنوب این کشور است. 🔸 عراق در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین کانون‌های شکل‌گیری الگوهای «نبرد نهضتی» در منطقه تبدیل شده است؛ الگویی که بر کنش‌های غیرمتمرکز، انعطاف‌پذیر و خارج از چارچوب ارتش‌های کلاسیک استوار است. تجربه شکل‌گیری گروه‌های غیررسمی مقاومت در راستای تلاش برای حفظ موجودیت ساختارهای رسمی مانند حشدالشعبی به عنوان مهم‌ترین نهاد رسمی حامی مقاومت در عراق و تلاش برای عدم آسیب به آن تا جای ممکن، نشان‌دهنده کوششی برای ایجاد نوعی توازن میان «موجودیت نهاد رسمی» و «انجام کنش غیررسمی» است. 🔸 یکی از محتمل‌ترین گزینه‌ها در این چارچوب، بهره‌گیری از ظرفیت عشایر جنوب عراق برای اعمال فشار بر منافع آمریکا در کویت است و برای نمونه یکی از این اعمال فشارها برگزاری تجمعات مسلحانه در مرز عراق با کویت است. مرز زمینی حدود ۱۹۰ کیلومتری میان عراق و کویت، انجام اقداماتی علیه آمریکا در این کشور را به یک هدف در دسترس تبدیل می‌کند. در کویت، چندین پایگاه مهم نظامی آمریکا وجود دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به پایگاه هوایی علی السالم، پایگاه عریجفان، پادگان الدوحه و پادگان عدیری اشاره کرد. 🔸 یکی از ویژگی‌های مهم جنوب عراق، وجود پیوندهای گسترده عشیره‌ای با مناطق همجوار، به‌ویژه در عشایر عرب در خوزستان ایران است. این پیوندها می‌تواند بستر مناسبی برای هماهنگی‌های غیررسمی و ایجاد شبکه‌های پشتیبانی متقابل فراهم آورد. همچنین، ظرفیت عشایری عراق محدود به استان بصره که هم‌مرز با کویت است، نمی‌باشد و استان‌هایی مانند ذی‌قار (ناصریه) و میسان (العماره) نیز با توجه به سلحشوری عشایر آنها دارای پتانسیل قابل توجهی در این زمینه هستند. 🔗 متن کامل يادداشت را از اینجا مطالعه کنید. ©️@mersadcss🔷🔷🔷

اگر جناب محمدباقر ذوالقدر که به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی منصوب شد را به عنوان یک دانشجو درنظر بگیرید آنگاه عنوان تز پایان‌نامه ایشان حمله به زیرساخت‌های کشورهای عربی در زمان حمله آمریکا به ایران است. ٢٠ سال پیش این نکته را بیان می‌کرد و سیاسیون و حتی برخی از نظامیان به ایشان برچسب تندرو می‌زدند و می‌گفتند این حرفا باعث می‌شود رابطه ما با حکومت های برادر عربی خراب می‌شود. الان کجا هستند داداشی خانه خراب شده. احمق ها آقای لاریجانی را شهید کردند اما کسی جای ایشان آمد که نسبت به آقای لاریجانی در بخش پاسخ ایدئولوژیک مانند یک فرد سیاسی در برابر یک سردار سپاه است. احمق ها در شبکه های فارسی زبان روز به روز می‌گویند که دیگر حلقه اصلی سران سپاه شهید شدند، اما واقعیت این است که هرچه بیشتر شهید کنند حلقه جوان تری روی کار می آیند که هرکدام خودش به تنهایی کوهی از انتقام هستند. این ها احمق هستند و کاری که می‌کنند این است که گور خودشان را می‌کنند. @CITYOFSUN

دقت کردید جمهوری اسلامی «صبر استراتژیک» را کنار گذاشته و واکنش‌های خود را یا در همان سطح که دشمن کنش کرده پاسخ می‌دهد، و یا در سطحی بالاتر؛ به‌عنوان نمونه در انتخاب مسئولین هم اگر دقت کنید جانشین‌ها از نفر قبلی چند سطح چیزترند. تندرویی ادبیات درستی نیست. 😊

‌۱۳:۱۱/ ۵ فروردین نیروی دریایی انگلیس برخلاف اظهارات رسانه‌ای مقام‌های دولت این کشور در حال برنامه‌ریزی و کمک عملی برای کمک به امریکا در جنگ دریایی است. @dolfiniran