ولی تا ابد طعمِ سیبِ سَبز >>>

شما هم اینطوری هستید که با نشونه‌ها زندگی کنید؟

عطر‌ها قابلیت اینو دارند که منو پرت کنند به دورانی که از زمان و مکان خارجه‌. امروز یکی از کنارم رد شد که عطرش دقیقا همون عطری بود که سال نودُ‌چهار، نودُ‌پنج و نودُشش می‌زدم. همون سال‌هایی که ایام فاطمیه و محرمش رو می‌رفتیم بیت.. اصلا این عطر برام یادآور گلیم‌های آبی‌ حسینیه ست، یادآور گیت‌هایی که پرواز می‌کردیم تا برسیم به دیدارِ یار .

یکشنبه های این ترم رو دوست دارم‌. شاید یه روزی نوشتم چرا

فلذا التماس دعا‌ ؛ منت بر من گذارید و سه صلوات هدیه به امام زمانمان‌ حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف بفرستید .

_ با جرات و جسارت برید به سمت کلمه "غرب آسیا" ! پ.ن : دیالوگِ بُلدشده‌ توی ذهنم از چند روز پیش.

السلام علیک یا صاحب الزمان :)

گفت : از نظر بار معنایی کلمه استقلال اونقدر موثر نیست که کلمه خودمختاری تونسته آمریکا رو دیوونه کنه. ایران از نظر واژه شناسی علاوه بر داشتنِ استقلال، خودمختاره‌؛ و این قدرت مسلط رو عذاب میده.

رفیقم با ذوق داره از عسل تعریف میکنه تا به قول خودش منو شیفته‌ی عسل کنه. حالا تعریفش : واییی نگاه کن چقدر زلاله چقدر قشنگه وای اینجا رو این کله‌ی زنبوره تو عسل مونده‌ :))

زودتر از آنچه‌ گمان‌ کنی،‌ اوضاع‌ جفت‌ و‌ جور می‌شود *قولِ انگشتی

من به قطراتِ باران غبطه می‌خورم وقتی که بر عبایتان بوسه می‌زنند یابنَ طاها، یابنَ نور ✨ !

این گفته‌ی مولای من و توست از خلوتیِ راهِ سعادت نهراسید!