"تو به دنیا نیامده بودی که چاه بکنی و درخت بکاری... آن آهی که در چاه کشیدی، دامن ما را گرفت..." [گفت پارسال این موقع ها خونده بودم.]

_ ببین یه سری هر چقدر دوست دارند بگن دین از سیاست جداست و بعدش با یه تکون دیپلماتیک خاکستر دین و ایمونشون رو از شونه بتکونند...ولی چجور دینیه که از سیاست جداست؟...یا اینطور بگیم چجور سیاستیه که از دین جداست؟ یاس در دستم را با احتیاط دست به دست کردم و لبه چادرم را جلوتر کشیدم و این بار هم روسری ساتن سرکرده بودم؟ و این بار هم حرف هایت منطقی و استدلال هایت روشن بود مثل هربار؟ این بار هم تا مدت ها می خواستی فکرم را درگیر حرف ها و حقیقت آشکار پیچیده در کلامت کنی؟ _ بعد دقت کنی همین آدما میاند تو روضه حضرت فاطمه سلام الله علیها دستمالشونو با یه حرکت دیپلماتیک از جیب کتشون درمیارند و چهارقطره اشک می‌ریزند و برقا که روشن میشه همچنان بر این باورند که دین از سیاست جداست...چرا؟ چون دین به ضررشونه... حالا ازشون بپرسی تو معنی واژه سیاست رو میدونی چی میگه؟ یه نگاه به چپ و یه ابرو بالا میندازه و تیریپ همه چیزدانی برمی‌داره و میگه سیاست یعنی چگونگی موضع گیری و تدبیر در هر امری برای رسیدن به هدف...حالا بهش بگو هنوزم سر حرفت هستی؟ پلک جهالت رو میبنده و میگه آره.. این یه سری آدما فکر نمی‌کنند بعد فکر می کنند که دارند فکر می کنند... نگاهم خیره یاس در دستم بود و ذهنم لابه لای حرف هایت چرخ می خورد...دو گلبرگ یاسِ در دستم نبود... پرپر شده بود... ولی عجیب رایحه ای داشت...تمام دو ساعت گذشته عطرش را نفس کشیده بودم و روضه را گوش فرا داده بودم... دلم نمی خواست از خودم جدایش کنم... ولی تو همیشه نگهداری ات بهتر از من بوده... یاس را به دستان تو دادم و لبه چپ چادرم را جلو تر کشیدم...

نمیدونم چرا یهو یاد فاطمیه افتادم(':

از دو و بیست و هفت دقیقه نیمه شب جمعه بیست و شش اردیبهشت، تا ساعت بیست و دو و بیست و سه دقیقه شنبه بیست و هفت دقیقه... تکیه زده به کمد به خاطر سیم شارژر و با نگاهی عمیق می نویسد... امضاء : منتظرالمنتظر

شهدا را واسطه قرار دهیم در این شب های قدر(':

کرم شیوه تو... گنه عادت من... تو آنی که هستی... من اینم که هستم... ضعیفم... میگی گناه نکن اما دوباره میوفتم تو گناه

خدا می فرماد _یا عبادی! یعنی بندگان من... بندگان تو... (: یعنی با اینهمه و گناه و اینا، بازم برای منی... وجود تو بازم برای منه... (': حالا که سراپای وجودتون رو آلوده کردید، لا تقنتوا من رحمة... از رحمت من ناامید نباشید...

+ چند تا گناهمو میبخشی امشب؟ _ ان الله یغفرو الذنوب جمیعا +(خودت را به من بشناسان) ((':

دلم تنگ خیابون منتهی به حرم شده... که از دور یه گنبد طلایی معلومه...

دلم تنگ شده برای وقتایی که تو سقاخونه، دو لیوان آب می‌ریختم و درحالی که تند قدم برمی‌داشتم تا برسم به بقیه نصفش از کناره های لیوان می‌ریخت...

دلم برای تو صحن نشستن تنگ شده... که یه وقتایی از سرما نوک دماغم یخ میزد و لبه های چادر رو بیشتر به هم میرسونم و اشک راه گرفته از چشممو پاک میکردم...