الحمدالله بابت ِاین یاد ..

فاطمیه؛ بخشی‌ از زندگی ِمنه واقعاً . تنها اسمی تو عالَم که بی هیچ روضه و هیچ مدحی اشک میاره به چشمم و در لحظه دلم رو می‌لرزونه، نامِ مبارکِ حضرت‌‌زهراست .. من بقدری به حضرت‌مادر علاقه دارم که همیشه معتقدم اگه مُرده باشم و یک نفر بیاد بالای قبرم صدا بزنه پاشو بریم استکان‌های مجلس حضرت رو بشور، از قبر بلند می‌شم تا برم برای نوکری مجلس حضرت .. "هنوز من نبودم در دلم نشستید"

قطعاً و یقیناً .

الیوم بخشی از روضه‌ی مظلومیتِ ِشیعه تداعی شد .. امشبی که به حرم گذشت همنشین شنیدن غم های زائری از لبنان بودم ، سخت ولی از حالی که داشت متوجه مفهوم حرفاش بودم در حالی که به عکس [سیدحسن‌نصرالله] نگاه میکرد اشک میریخت آشفته بود .. میگفت شبیه به جدش حضرت‌زهرا مکانی نامعلوم دفن شد میگفت که لبنان شهدا روی دست شهدا تشییع میشد آشفته بود .. اما مدعی بود که تاریخ لبنان ثبت کرد که لبنانِ مقاوم برای دفاع از مظلوم جنگ را به خاک خود کشید اما غزه را تنها نگذاشت آشفته بود .. اما گفت اسرائیل هیچوقت نمیتونه مارو به شکست تحمیل کنه آشفته بود .. اما ناامید نه درست شبیه رهبرش مقتدر ُمظلوم . |پس قطعاً سننتصر |

؛ روضه‌خوان که روضه‌ی حضرت‌زهرا می‌خوانَد و من با خودم فکر می‌کنم بعد از آن فراق ، فاطمةزهراء عظیم‌ترین عزیزه‌ِ‌ی شهیدی بود که در راه امیرالمؤمنین فداشد ، ما چیزی بجز کشته شدن در راه حیدر نباید فکر کنیم .

یه خبراییِ . انگار دنیا یه شکل دیگه‌ای به خودش گرفته همه خسته‌ان ، دنبال معجزه‌ان .. ایام شهادت یاس کبود، بویِ یاس میاد

بیاید حداقل تلاش رو بزاریم بر مسلمانِ استوارِ مومنِ معتقدِ نافذُالقلب بودن

چه اوضاع داغونی این مدت ..

احساس میکنم مذهبیا ، دورهم جمع شدیم خوشیم کنار هم !

انگار توی یه جزیره‌ی دیگه‌ایم ..که دور افتاده از هدفِ‌اصلی .. دور افتاده از جامعه !

فاطمیه درست زمانیه که بشینیم و تو خلوت خودمون، با اشکامون برای حضرتِ‌مادر کم‌کم غبارهای دل رو پاک کنیم.

_