نشر پیام های واقعی و امیدوار کننده 👆👆با شما 🙏

با عرض پوزش بخاطر پارگی .... @a_khond

سرعتوووووو کیف کن 💪💪💪 @a_khond

برای امروزه

🏴 إِنَّا لِلَّٰهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُون 🏴 دردا که امام بُت شِکن را کشتند در حالِ نماز بوالحسن را کشتند می‌گفت علی کنار قبر زهرا: روزی که تو را زدند من را کشتند #سیدرضا_مؤید ↳ @hosseinieh_net

ای صاحب ذوالفقار! وقت مَدد است. ✍️🏻 نقاشی جدید حسن روح الامین @a_khond

علی(علیه‌السلام) خوب میدانست که ابن‌ملجم دشمن خطرناکی است، دیگران هم گاهی به او میگفتند؛ اوآدم خطرناکی است، کَلکش را بکن! اما علی میگفت: قصاص قبل از جنایت بکنم؟! من نمیتوانم قاتل خودم را بکشم او قاتل من است نه من قاتل او. من میخواهم او زنده بماند و خوشبختی او را میخواهم اما او میخواهد مرا بکشد، من به او محبت و علاقه دارم اما او نسبت به من کینه دارد....! #جاذبه‌ودافعه‌ی‌علی

فرمود: قصدی در خاطر داری که نزدیک است بخاطر آن آسمان ها فرو بریزد! و زمین شکاف بردارد و کوهسارها سرنگون گردد. و اگر بخواهم میتوانم بگویم که حتی در زیر جامه‌ات چه داری! _ #امیرمومنان‌علی‌علیه‌السلام، خطاب به ابن ملجم ملعون | منتهی‌الآمال،ج۱،ص۲۳۷

بعد به او فرمود: _ آیا بد امامی برای تو بودم؟! که پاداش مرا این‌گونه دادی! _ آیا با تو مهربان نبودم و تو را بر دیگران ترجیح ندادم؟! و به تو احسان نکردم؟ _ آیا مردم نمی‌گفتند که تو را به قتل برسانم؟ اما به تو آسیبی نرساندم و تو را آزاد گذاشتم... " با اینکه می‌دانستم حتما مرا خواهی کشت" اما می‌خواستم حجت خدا بر تو تمام شود؛ و خدا انتقام مرا از تو بگیرد. و نزد خدا بر تو غالب شوم. ای فرومایه، می‌خواستم که شاید از گمراهی خود برگردی ولی شقاوت بر تو غالب شد... #امام‌العالمین‌علی‌علیه‌السلام | منتهی‌الامال،ج۱، ص۱۸۳،

امام‌مجتبی‌علیه‌السلام؛ در محراب مسجد، سر ایشان را به دامان گرفت، و همینطور گریه میکرد... فرمود: حسن جان؛ به خدا سوگند! من #رستگار شدم. پدرت از امروز به بعد دیگر ناراحتی نخواهد دید.... المسترشد،ص۳۶۷

میگویند: وقتی خبر شهادت امیرالمومنین‌علیه‌السلام به معاویه رسید؛ گریه کرد و گفت: با مرگِ پسر ابوطالب، فقه و علم از بین رفت... #فضیلت‌آن‌است‌که‌دشمنان‌بر‌آن‌گواهی‌دهند تاریخ‌دمشق،ص۳۳۹

" انفَصَمَت وَ اللَّهِ الْعُروَهُ الْوُثقَید " دستاویز محکمی که میان خالق و مخلوق بود، گسیخته گردید. _ جبرئیل ندا میداد... #شهادت‌مولای‌متقیان‌علی‌علیه‌السلام | بحارالانوار،ج۴۲،ص۲۸۲