‌ 📙تطبیق تاریخی 1⃣1⃣ 🔰 بحریه‌های ايران زمين 🇮🇷 درخت تناور تشیع در طول تاریخ، همواره با خون مظلومانِ دلیر آبیاری شده و به دست باغبانانی پرورش یافته است که نام و آوازه‌شان زینت‌بخش تارک تاریخ و روشنی‌بخش مسیر حقیقت بوده است؛ مردان و زنانی که با اراده‌ای استوار و استقامتی به بلندای تاریخ، معنای شرافت، وفاداری و بزرگی را در صحنه روزگار عینیت بخشیده‌اند. آنان گوهرهای گران‌بهای خویش را در راه حقیقت تقدیم کردند و خون پاکشان ضامن تداوم و پویایی نهضت سرخ شيعه گردید. در میان این کاروان پرافتخار، مادران دارای جایگاهی ممتاز و الهام‌بخش‌ هستند؛ مادرانی که با ایثار و فداکاری، والاترین جلوه‌های ایمان و وفاداری را در تاریخ به نمایش گذاشتند. آنان نه تنها مظهر صبر و استقامت بودند، بلکه با تربیت فرزندانی مؤمن و شجاع، نقش‌آفرینان بزرگ میدان‌های حق‌طلبی را به جامعه تقدیم کردند. رباب، رمله، مادر وهب و بحریه ـ مادر عمرو بن جناده یازده ساله ـ و دیگر مادران بزرگ کربلا، نمونه‌هایی درخشان از این حقیقت‌اند؛ مادرانی که با ایمان راسخ و معرفتی عمیق، فرزندان خویش را به فداکاری در راه امام زمان‌شان ترغیب کردند. در این میان، بحریه جلوه‌ای برجسته از این عظمت را نمایان ساخت. وی که همسرش در رکاب حضرت اباعبدالله الحسین علیه‌السلام به شهادت رسیده بود، با روحی سرشار از ایمان و استقامتی کم‌نظیر، فرزند یازده ساله خویش را نیز برای دفاع از امام زمانش با لباس رزم به میدان فرستاد. آن نوجوان نیز به فرمان مادر و با اذن امام، سر و جان خود را در راه حجت خدا فدا کرد [1] و برگ زرین دیگری بر دفتر پرافتخار ایثار و وفاداری در واقعه عاشورا افزود. امروز نیز این سلسله نورانی همچنان ادامه دارد. هنوز در دامان این سرزمین، بحریه‌هایی می‌رویند که با همان روح بزرگ و ایمان استوار، در راه پاسداری از آرمان‌های الهی و ارزش‌های بلند انقلاب اسلامی از عزیزترین سرمایه‌های خویش می‌گذرند. مادرانی که با صبری زینب‌گونه و ایمانی حسینی، همسران و فرزندان خویش را بدرقه میدان‌های دفاع از حق می‌کنند و در برابر سختی‌ها، چون کوهی استوار می‌ایستند. آنان با بصیرت و استقامت خود نشان می‌دهند که مکتب کربلا هنوز زنده است و روح ایثار در رگ‌های این امت جریان دارد. چنین مادرانی با صلابت ایمان و عظمت روح خویش، دشمنان حق را از قله‌های خیالی قدرت به ژرفای ذلت فرو می‌کشانند و پرچم عزت و کرامت را برافراشته نگاه می‌دارند. راهشان پر رهرو باد و نامشان تا همیشه در حافظه‌ی تاریخ جاودانه. [1] مامقانی، تنقيح المقال، ج2، القسم الاول، ص .327 ✍🏻 دکتر اکبر روستایی دکتری تاریخ اسلام از دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام فوق دکتری از دانشگاه ملی اصفهان ‌‌‌‍#انجمن_تاریخ‌پژوهان_حوزه 💠 کانال‌رسمی‌انجمن‌تاریخ‌پژوهان‌حوزه 💠 @a_tarikh ‌

‌ 🇮🇷 رهبر شهید انقلاب: «رئیس‌جمهور آمریکا در یکی از صحبت‌های اخیرش گفته که ۴۷ سال است که آمریکا نتوانسته جمهوری اسلامی را از بین ببرد. به مردم خودش شکایت کرده که ۴۷ سال است که آمریکا نتوانسته جمهوری اسلامی را از بین ببرد؛ این اعتراف خوبی است. بنده میگویم تو هم نخواهی توانست این کار را بکنی.» ۱۴۰۴/۱۱/۲۸ ‌ ‌‌‌‍#انجمن_تاریخ‌پژوهان_حوزه 💠 کانال‌رسمی‌انجمن‌تاریخ‌پژوهان‌حوزه 💠 @a_tarikh ‌

‌ 🏴 چهل روز پس از فقدان رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران بسم الله الرحمن الرحیم در سنت‌های آیینی و حافظهٔ جمعی جوامع، آیین «چهلم» صرفاً یک مناسکِ سوگواری ساده نیست، بلکه فرصتی برای گذار از هیجانِ اولیهٔ فقدان به مرحلهٔ «تثبیت و بازخوانیِ» میراثِ به‌جامانده است. در تحلیل‌های تاریخی، این بازهٔ چهل‌روزه را زمانِ «بلوغِ روایت» می‌نامند؛ جایی که جامعه از سوگِ آنی فاصله گرفته و به ارزیابیِ جایگاهِ شخصیتِ اثرگذار در بسترِ تداومِ تاریخیِ خود می‌پردازد. اکنون چهل روز از فقدانِ رهبری فرزانه و حکیم سپری شده است؛ شخصیتی که حضور ایشان نقشی بنیادین در حیات معنوی، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و... داشت. در این مدت، شاهد بروز جلوه‌هایی از همبستگی، مسئولیت‌پذیری و آگاهی اجتماعی بوده‌ایم که ریشه در تمدنِ دیرپایِ ایران دارد. در تحلیل‌های تاریخی، تجربهٔ «تداومِ تمدنیِ ایران» در مواجهه با بحران‌های گذار، درس‌آموز است. تاریخ نشان می‌دهد که ایران اسلامی که دارای «هویتِ تمدنیِ عمیق» است، پس از شکست‌های نظامی در دورانِ مغول یا هجوم‌های مقطعی، برخلاف جوامعِ متکی بر محوریتِ فردی، از طریقِ «بازخوانیِ ساختارهایِ فرهنگی و معرفتیِ خود»، قادر به بازتولیدِ قدرتِ نرم و استمرارِ حیاتِ جمعی بوده‌است. این پدیده که در تاریخ‌نگاریِ مدرن به آن «تاب‌آوریِ گفتمانی» می‌گوییم، نشان می‌دهد که مسیرِ رشدِ یک ملت، نه در توقف بر ایستگاهِ حوادث، بلکه در «تداومِ آگاهیِ جمعی» نهفته است؛ حقیقتی که در گذرِ چهل‌روزه از یک رخدادِ مهم، بارزتر از همیشه رخ می‌نماید. «ملت تاریخی ایران» در این ایام، در مسیر و مکتبِ ایشان، بر ادامهٔ راه مصمم بوده است. انجمن تاریخ پژوهان حوزه و دانشگاه در این مقطع، بیش از هر زمان دیگری بر اهمیتِ «تعمیق پیوند میانِ رهبری و آگاهی جمعی» و «بازخوانیِ اندیشه‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و...» ایشان تأکید دارد؛ چراکه فهم دقیق میراثِ فکری ایشان، چراغ راهِ آینده است. ملت بزرگ ایران بار دیگر آزمونِ خود را با شکوه پشت سر گذاشت و ثابت کرد که شایستهٔ بالاترین افتخارات است. همان‌طور که بنیان‌گذار کبیر جمهوری اسلامی فرمودند: «من با جرأت مدعی هستم که ملت ایران و تودۀ میلیونی آن در عصر حاضر بهتر از ملت حجاز در عهد رسول اللّه (ص) و کوفه و عراق در عهد امیرالمؤمنین و حسین بن علی (ع) می‌باشند... اسلام باید افتخار کند که چنین فرزندانی تربیت نموده، و ما همه مفتخریم که در چنین عصری و در پیشگاه چنین ملتی می‌باشیم.» (صحیفه امام، ج ۲۱، ص ۴۱۰) قائد شهید ما نیز با شناختی عمیق از «ملت تاریخی ایران»، در آخرین سخنرانی خود ۲۸ بهمن ۱۴۰۴ فرمودند: «ملت ایران درس‌های اسلامی و شیعی خودش را خوب بلد است. می‌داند که چه کار کند.» و در دیدار ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ تأکید داشتند: «چنانچه حادثه‌ای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابله‌ با حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد.» چهلمین روزِ فقدان، فرصتی است برای گذار از سوگ به «تأملِ تاریخی»؛ مرور دستاوردها و تقویت بنیان‌هایی که هویتِ متعالیِ این ملت را در گسترهٔ تاریخ حفظ کرده است. 📝 «هیئت مدیرهٔ انجمن تاریخ پژوهان حوزه» ‌‌‌‍#انجمن_تاریخ‌پژوهان_حوزه 💠 کانال‌رسمی‌انجمن‌تاریخ‌پژوهان‌حوزه 💠 @a_tarikh ‌

📝 پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر معظّم انقلاب اسلامی به‌مناسبت چهلمین روز شهادت قائد عظیم‌الشأن انقلاب (قدّس الله نفسه الزکیه) و مسائل مهم مربوط به جنگ تحمیلی سوم 📲 @rahbar_enghelab_ir

‌ 🏴 اَلسَلامُ عَلَیکَ یا اَبا عَبدِالله یا جَعفَرَ بنَ مُحَمَّدٍ اَیُّهَا الصّادِق یَابنَ رَسوُلِ الله در تاریخ اسلام، بیست و پنجم شوال، یادآور شهادت یکی از برجسته‌ترین ستارگان هدایت، حضرت امام جعفر صادق (علیه‌السلام) است. ایشان، ششمین امام شیعیان و وارث علم بی‌کران نبوی، در دورانی پرآشوب و حساس از تاریخ اسلام، مسئولیت امامت را بر عهده داشتند. علیرغم فشارهای سیاسی و اجتماعی، از جمله دوران تبعید و زندان، امام صادق (ع) با تلاش‌های مستمر، نقشی کلیدی در تبیین و گسترش مبانی اعتقادی اسلام و به‌ویژه تشیع ایفا نمودند. تحلیل سیره و تعالیم آن حضرت نشان می‌دهد که ایشان با تأسیس مکتب جعفری، توانستند با تربیت شاگردان برجسته و نشر علوم اسلامی، پایه‌های دانش دینی را استحکام بخشیده و راه را برای تداوم و بالندگی مکتب تشیع هموار سازند. این میراث علمی و معنوی، امروزه نیز چراغ راه جویندگان حقیقت و رهروان مکتب اهل بیت (علیهم‌السلام) است. انجمن تاریخ‌پژوهان حوزه، ضمن گرامیداشت یاد و خاطره آن امام همام، سالروز شهادت حضرت امام جعفر صادق (علیه‌السلام) را به جامعه علمی، به‌ویژه پژوهشگران تاریخ اسلام و تشیع، تسلیت عرض می‌نماید. 📝 «هیئت مدیرهٔ انجمن تاریخ پژوهان حوزه» #سالروز_شهادت_امام_صادق ‌‌‌‍#انجمن_تاریخ‌پژوهان_حوزه 💠 کانال‌رسمی‌انجمن‌تاریخ‌پژوهان‌حوزه 💠 @a_tarikh ‌