‌ 🏴 چهل روز پس از فقدان رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران بسم الله الرحمن الرحیم در سنت‌های آیینی و حافظهٔ جمعی جوامع، آیین «چهلم» صرفاً یک مناسکِ سوگواری ساده نیست، بلکه فرصتی برای گذار از هیجانِ اولیهٔ فقدان به مرحلهٔ «تثبیت و بازخوانیِ» میراثِ به‌جامانده است. در تحلیل‌های تاریخی، این بازهٔ چهل‌روزه را زمانِ «بلوغِ روایت» می‌نامند؛ جایی که جامعه از سوگِ آنی فاصله گرفته و به ارزیابیِ جایگاهِ شخصیتِ اثرگذار در بسترِ تداومِ تاریخیِ خود می‌پردازد. اکنون چهل روز از فقدانِ رهبری فرزانه و حکیم سپری شده است؛ شخصیتی که حضور ایشان نقشی بنیادین در حیات معنوی، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و... داشت. در این مدت، شاهد بروز جلوه‌هایی از همبستگی، مسئولیت‌پذیری و آگاهی اجتماعی بوده‌ایم که ریشه در تمدنِ دیرپایِ ایران دارد. در تحلیل‌های تاریخی، تجربهٔ «تداومِ تمدنیِ ایران» در مواجهه با بحران‌های گذار، درس‌آموز است. تاریخ نشان می‌دهد که ایران اسلامی که دارای «هویتِ تمدنیِ عمیق» است، پس از شکست‌های نظامی در دورانِ مغول یا هجوم‌های مقطعی، برخلاف جوامعِ متکی بر محوریتِ فردی، از طریقِ «بازخوانیِ ساختارهایِ فرهنگی و معرفتیِ خود»، قادر به بازتولیدِ قدرتِ نرم و استمرارِ حیاتِ جمعی بوده‌است. این پدیده که در تاریخ‌نگاریِ مدرن به آن «تاب‌آوریِ گفتمانی» می‌گوییم، نشان می‌دهد که مسیرِ رشدِ یک ملت، نه در توقف بر ایستگاهِ حوادث، بلکه در «تداومِ آگاهیِ جمعی» نهفته است؛ حقیقتی که در گذرِ چهل‌روزه از یک رخدادِ مهم، بارزتر از همیشه رخ می‌نماید. «ملت تاریخی ایران» در این ایام، در مسیر و مکتبِ ایشان، بر ادامهٔ راه مصمم بوده است. انجمن تاریخ پژوهان حوزه و دانشگاه در این مقطع، بیش از هر زمان دیگری بر اهمیتِ «تعمیق پیوند میانِ رهبری و آگاهی جمعی» و «بازخوانیِ اندیشه‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و...» ایشان تأکید دارد؛ چراکه فهم دقیق میراثِ فکری ایشان، چراغ راهِ آینده است. ملت بزرگ ایران بار دیگر آزمونِ خود را با شکوه پشت سر گذاشت و ثابت کرد که شایستهٔ بالاترین افتخارات است. همان‌طور که بنیان‌گذار کبیر جمهوری اسلامی فرمودند: «من با جرأت مدعی هستم که ملت ایران و تودۀ میلیونی آن در عصر حاضر بهتر از ملت حجاز در عهد رسول اللّه (ص) و کوفه و عراق در عهد امیرالمؤمنین و حسین بن علی (ع) می‌باشند... اسلام باید افتخار کند که چنین فرزندانی تربیت نموده، و ما همه مفتخریم که در چنین عصری و در پیشگاه چنین ملتی می‌باشیم.» (صحیفه امام، ج ۲۱، ص ۴۱۰) قائد شهید ما نیز با شناختی عمیق از «ملت تاریخی ایران»، در آخرین سخنرانی خود ۲۸ بهمن ۱۴۰۴ فرمودند: «ملت ایران درس‌های اسلامی و شیعی خودش را خوب بلد است. می‌داند که چه کار کند.» و در دیدار ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ تأکید داشتند: «چنانچه حادثه‌ای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابله‌ با حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد.» چهلمین روزِ فقدان، فرصتی است برای گذار از سوگ به «تأملِ تاریخی»؛ مرور دستاوردها و تقویت بنیان‌هایی که هویتِ متعالیِ این ملت را در گسترهٔ تاریخ حفظ کرده است. 📝 «هیئت مدیرهٔ انجمن تاریخ پژوهان حوزه» ‌‌‌‍#انجمن_تاریخ‌پژوهان_حوزه 💠 کانال‌رسمی‌انجمن‌تاریخ‌پژوهان‌حوزه 💠 @a_tarikh ‌

📝 پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر معظّم انقلاب اسلامی به‌مناسبت چهلمین روز شهادت قائد عظیم‌الشأن انقلاب (قدّس الله نفسه الزکیه) و مسائل مهم مربوط به جنگ تحمیلی سوم 📲 @rahbar_enghelab_ir

‌ 🏴 اَلسَلامُ عَلَیکَ یا اَبا عَبدِالله یا جَعفَرَ بنَ مُحَمَّدٍ اَیُّهَا الصّادِق یَابنَ رَسوُلِ الله در تاریخ اسلام، بیست و پنجم شوال، یادآور شهادت یکی از برجسته‌ترین ستارگان هدایت، حضرت امام جعفر صادق (علیه‌السلام) است. ایشان، ششمین امام شیعیان و وارث علم بی‌کران نبوی، در دورانی پرآشوب و حساس از تاریخ اسلام، مسئولیت امامت را بر عهده داشتند. علیرغم فشارهای سیاسی و اجتماعی، از جمله دوران تبعید و زندان، امام صادق (ع) با تلاش‌های مستمر، نقشی کلیدی در تبیین و گسترش مبانی اعتقادی اسلام و به‌ویژه تشیع ایفا نمودند. تحلیل سیره و تعالیم آن حضرت نشان می‌دهد که ایشان با تأسیس مکتب جعفری، توانستند با تربیت شاگردان برجسته و نشر علوم اسلامی، پایه‌های دانش دینی را استحکام بخشیده و راه را برای تداوم و بالندگی مکتب تشیع هموار سازند. این میراث علمی و معنوی، امروزه نیز چراغ راه جویندگان حقیقت و رهروان مکتب اهل بیت (علیهم‌السلام) است. انجمن تاریخ‌پژوهان حوزه، ضمن گرامیداشت یاد و خاطره آن امام همام، سالروز شهادت حضرت امام جعفر صادق (علیه‌السلام) را به جامعه علمی، به‌ویژه پژوهشگران تاریخ اسلام و تشیع، تسلیت عرض می‌نماید. 📝 «هیئت مدیرهٔ انجمن تاریخ پژوهان حوزه» #سالروز_شهادت_امام_صادق ‌‌‌‍#انجمن_تاریخ‌پژوهان_حوزه 💠 کانال‌رسمی‌انجمن‌تاریخ‌پژوهان‌حوزه 💠 @a_tarikh ‌

▪️مجموعه‌ی پیش رو به موضوعاتی دسته‌بندی شده، با استناد به منابع حدیثی و تاریخی شیعه و اهل سنت پیرامون شخصیت و سیره‌ی زندگانی حضرت امام صادق (ع) می‌پردازد. 🔰 به همت موسسه‌ی آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) #سالروز_شهادت_امام_صادق ‌‌‌‍#انجمن_تاریخ‌پژوهان_حوزه 💠 کانال‌رسمی‌انجمن‌تاریخ‌پژوهان‌حوزه 💠 @a_tarikh ‌

🔹دوران امامت صادق آل محمد (ص) ✍🏻 دکتر منتظر القائم جعفر بن محمد (ص) در هفده ربیع الاول سال 83 هجری از مادرش اُمّ فَرْوَه دختر قاسم بن محمد بن ابوبکر در مدینه منوره به دنیا آمد. جد أمّ فَرْوَه از فقها و محدثان و جدّش از یاران علی (ع) بود که به وسیله یاران معاویه در مصر شهید شد. از القاب وی صادق، فاضل و طاهر و کنیه اش ابو عبد الله بود. امام صادق (ع) دوازده سال از عمر خود را تحت تربیت و هدایت جدش امام سجاد (ع) قرار داشت و نوزده سال از حیات وی در دوران امامت پدرش امام باقر (ع) گذشت. وی از نزديك شاهد گفتگوهای علمی و شکوفایی دانش در مدینه منوره به وسیله پدرش بود. دلایل امامت وی علاوه بر حدیث اوصیائی الاثنا عشره و لوح ، وصيت آشکار پدرش درباره امامت وی بود از آن جمله از طاهر یکی از یاران امام محمدباقر (ع) روایت شده نزد آن حضرت بودم هنگامی که فرزندش جعفر (ع) وارد شد فرمود: این بهترین مردم است». و از جابر جعفی از حضرت باقر (ع) نقل شده در مورد امام پس از وی سئوال شد آن حضرت به فرزندشان جعفر اشاره کرد که این امام شماست. #معرفی_مقاله #سالروز_شهادت_امام_صادق ‌‌‌‍#انجمن_تاریخ‌پژوهان_حوزه 💠 کانال‌رسمی‌انجمن‌تاریخ‌پژوهان‌حوزه 💠 @a_tarikh ‌

🔹عنوان مقاله: راهبردهای اجتماعی امام صادق(ع) برای ایجاد همگرایی اسلامی ✍🏻نویسنده:  دکتر حمیدرضا مطهری  مصطفی نادری 📌چکیده‌ی مقاله: توصیه به اتحاد و انسجام اسلامی که ریشه در آموزه‌های قرآن و سنّت معصومان(ع) دارد، از جمله موضوع‌هایی است که بررسی تاریخی آن در ادوار مختلف، از  اهمیت بسیاری برخوردار است. این نوشتار، با بهره‌گیری از منابع روایی و تاریخی، اقدامات امام صادق(ع) و اهتمام ویژه آن حضرت را برای برقراری وحدت و انسجام در جامعه بررسی کرده و کوشیده است به روش تاریخی، راهبردهای اجتماعی ایشان را برای همگرایی اسلامی با توجه به شرایط اجتماعی آن روزگار نشان دهد. شواهد تاریخی، حکایت‌گر آن است که عینیت بخشیدن به همسانی مسلمانان، تحکیم پیوندهای اجتماعی و اعتدال مذهبی، از مهم‌ترین راهبردهای اجتماعی آن حضرت بود که برای تحقق این راهبردها، راهکارهایی چون: حضور و همگامی در شعائر و مناسک دینی، برقراری پیوندهای اجتماعی و عاطفی نیکو با مسلمانان، مدارا با مخالفان، احترام به باورها و مقدسات پیروان مذاهب، عدم تحمیل عقیده و پرهیز از تعصبات و تکفیر دیگران را در پیش گرفتند. #معرفی_مقاله #سالروز_شهادت_امام_صادق ‌‌‌‍#انجمن_تاریخ‌پژوهان_حوزه 💠 کانال‌رسمی‌انجمن‌تاریخ‌پژوهان‌حوزه 💠 @a_tarikh ‌

🔹عنوان مقاله: بررسی منابع و محتوای نامه‌ی امام صادق(ع) به نجاشی ✍🏻نویسنده: دکتر منصور داداش‌نژاد  📌چکیده‌ی مقاله: تعداد ۵۸ نامه از امام صادق(ع) در منابع شناسایی شده که از جمله‌ی آن‌ها نامه‌ی بلند آن حضرت به نجاشی، کارگزار منصور عباسی(متوفای ۱۵۸ ه.ق.) بر اهواز، است. این نامه، که در رده‌ی متن‌های سیاست‌نامه دسته‌بندی می‌شود، درباره‌ی چگونگی تعامل حاکم با رعیت است و می‌تواند الگویی در تنظیم روابط حاکمان با زیردستان باشد. نوشته حاضر در صدد است این نامه را از لحاظ منبع و متن بررسی و تحلیل کند. متن کامل این رساله بار نخست در کتاب الاربعون حدیثا فی حقوق الاخوان، نوشته ابن‌زهره حلبی (متوفای ۶۳۴ ه.ق.) از دانشمندان قرن هفتم درج شد و پس از آن به منابع دیگر، به‌ویژه منابع عصر صفوی، راه یافت و با عنوان رسالة الاهوازیة نام‌بردار شد. از نظر محتوا، متن نامه دارای دو بخش مجزا از یکدیگر با دو گفتمان متفاوت است که در یکی بر حقوق مردم و در دیگری بر حقوق مؤمن تأکید می‌شود. دستاورد پژوهش آن است که با عنایت به بی‌توجهی متون کهن به این نامه و نقل آن در منبعی متأخر و نیز دوگانگی گفتمان متن نامه، بخشی از آن غیراصیل و ملحق به نامه اصلی است، به‌ویژه بندی از رساله که خوزیان را سرزنش می‌کند ناظر به رقابت گروه‌های فعال جامعه در قرن دوم افزوده شده است. #معرفی_مقاله #سالروز_شهادت_امام_صادق ‌‌‌‍#انجمن_تاریخ‌پژوهان_حوزه 💠 کانال‌رسمی‌انجمن‌تاریخ‌پژوهان‌حوزه 💠 @a_tarikh ‌