🏴چگونه با اهتمام به دردهای امت، به اربعین برویم؟ 2️⃣ بخش دو از چهار 🔸ما به وضوح اهدافمان را اعلام کرده‌ایم. انقلاب اسلامی به دنبال برپایی تمدن نوین اسلامی است. این آرمان، از طریق ساخت ایران اسلامی پیشرفته با قیام جوانان در گام دوم انقلاب دنبال می‌شود. شکل‌گیری دولت اسلامی و سپس جامعه‌ی اسلامی در ایران مقدمات رسیدن به تمدن اسلامی است. این مهم، دشمنان و مزاحمانی دارد که اساساً مانع تحقق این طرح‌اند. حضور اسرائیل در منطقه و عادی‌سازی حضور آن به عنوان الگویی از پیشرفت‌های تمدن غربی در منطقه دنبال می‌شود. حضور آمریکا در منطقه نیز به دنبال حفظ هیمنه‌ی آن تمدن رقیب و بلکه دشمن است. با این تقریر، تلاش ما برای ازاله‌ی رژیم و اخراج آمریکا از منطقه نیز معنا و کارکرد روشنی دارد. اما این‌ها نیاز به یک حرکت عمومی دارد. 🔹«آن‌چه باید اتّفاق بیفتد، عبارت است از حرکت عمومی ملّت‌ها در این راه. جوان‌های ما با همتایان خودشان در کشورهای دیگر تماس داشته باشند؛ ‌دانش‌آموزان ما با دانش‌آموزان کشورهای اسلامی در منطقه، دانشجویان ما با دانشجویان کشورهای اسلامی، کشورهای منطقه و حتّی فراتر از منطقه تماس داشته باشید. امروز امکانات تماس کم نیست؛ می‌توانید ارتباط برقرار کنید؛ حقایق را برای آن‌ها روشن کنید؛ آن‌چه را وظیفه‌ی همه‌ی جوانان دنیا است، همه‌ی جوانان کشورها است، به آن‌ها یادآوری کنید تا یک حرکت عمومی و عظیمی در دنیا علیه استکبار به وجود بیاید، و به وجود خواهد آمد و به توفیق الهی ملّت ایران و این حرکتِ عمومیِ اسلامی و انسانیِ جبهه‌ی مقاومت، جایگاه خودش را در دنیا پیدا خواهد کرد و قطعاً دشمن را شکست خواهد داد.» (رهبر معظم انقلاب، ۱۴۰۳/۰۸/۱۲) 🔸درخواست رهبری از دانش‌آموزان، منحصر در آن‌ها نیست. هر کسی که بتواند در این مسیر گام بردارد، موظف است. تعارف و شناخت مقدمه‌ی گفت‌وگو است. گفت‌وگو هم بستری برای آگاه‌کردن دیگران است. پس از آگاهی و درک مشترک، می‌توان از هم‌کاری و تعاون سخن گفت. پس باید به بسترهای طبیعی شناخت طرفینی توجه ویژه کرد و در صورت فقدان آن را ساخت. 🔹از این منظر، حج، طراحی شریعت برای تحقق این منظور در مقیاس امت اسلامی است. نماز جمعه طراحی شریعت برای این مهم در مقیاس شهر و بخش و منطقه است. البته منظور این است که این موضوع یکی از کارکردهای اصلی و اساسی آن مفهوم شرعی است و نه تمام هویت آن. نماز جماعت نیز می‌تواند این مهم را در مقیاس محله محقق کند. با این نگاه، گردهم‌آیی عظیم اربعین حسینی، به سرانگشت تدبیر امام حسن عسکری علیه‌السلام، نیز می‌تواند به این مهم کمک کند. 🔸اربعین را باید همه‌ساله بیش‌ازپیش در این مسیر هدایت کرد. همه‌ی دست‌اندرکاران حاکمیتی و مردمی باید بکوشند حداکثر ارتباطات اجتماعی ممکن میان امت اسلامی در این بستر پدید بیاید. همه باید مراقبت کنند مسائل پیش‌پا‌افتاده‌ی دیگری نتواند مانع تحقق این مهم شود. جلوی بسیاری از فتنه‌ها را می‌توان از همین مسیر گرفت. بسیاری از حرکت‌ها را نیز می‌توان از همین طریق رقم زد. 🔹بحمدالله عراق و اربعین، محدودیت‌های عربستان و حج را ندارد (که البته جایگاه یگانه‌ی حج محفوظ است و صد حیف از این محدودیت‌ها) و ابتکارهای متنوعی را می‌توان دنبال کرد. این‌جا لازم نیست کار را حاکمیتی کرد، تشویق‌ها و تمهیدها سوی درستی بگیرد، خود مردم کار را به نحو احسن دنبال خواهند کرد. 🇮🇷 @AatasheDel

🏴چگونه با اهتمام به دردهای امت، به اربعین برویم؟ 3️⃣ بخش سه از چهار 🔸آن‌چه از مکتب امام آموخته‌ایم این است که مسیر شریعت ناب از مسیر ارتباطات اصیل انسانی می‌گذرد و با ارتقای آن به ساحت ایمانی، سبب رشد انسان مؤمن می‌شود. آدمی نیازهایی طبیعی دارد و ناگزیر از پاسخ به آن‌هاست. در مسیر این پاسخ‌گویی، هم تعامل‌های انسانی‌اش توسعه می‌یابد و هم با توجه به آسمان، به‌تدریج از زمین‌گیرشدن رها می.شود و خود نیز آسمانی می‌شود. منِ او، ما می‌شود و مایِ او به‌تدریج به او می‌رسد. اوست که باقی است و بقای همه هم به اوست. لذا غذایش را هم به‌خواست و به‌یاد او می‌خورد. 🔹با این نگاه، مؤمنان، با اخوت و توسعه‌ی ارتباطات مؤمنانه میان خودشان، می‌کوشند نیازهای هم را به خاطر خدا برطرف کنند. مسئله‌های جامعه‌ی اسلامی را برای خدا، حل کنند. در این مسیر هرچه‌قدر در یک مرحله موفق شوند، خداوند شاکر علیم، باب‌های جدیدی از نعمت را بر روی ایشان خواهد گشود. 🔸با این تقریر، ما هر‌چه‌قدر مناسبات اجتماعی میان مؤمنان را توسعه دهیم، کار درستی انجام داده‌ایم. (البته بدیهی است که ظرافت‌ها و ملاحظاتی را باید مراعات کنیم.) ما باید کاری کنیم که در یک بستر طبیعی، میان دو مؤمن، پیوند برقرار شود و این پیوند تقویت شود و به‌تدریج سایر پیوندها، به این پیوند متصل شود و کمّاً و کیفاً این شبکه ارتقا پیدا کند. در جامعه‌ی آرمانی اسلامی، گراف کاملی از پیوند میان مؤمنان برقرار می‌شود. اربعین می‌تواند گامی مهم و آسان برای تمرین این مهم باشد. 🔹احتمالاً این پرسش پیش می‌آید که در این میدان، خوب است چه کار بکنیم؟ چند راه‌حل مصداقی در این زمینه پیشنهاد می‌شود. بدیهی است که می‌شود این فهرست را طولانی‌تر کرد. البته این پیشنهادها، منحصر در تعامل با برادران و خواهران عراقی نیست ولی میزبان اصلی ایشان هستند. 🔻یکم: خیلی ضروری است که در مواکب غیرایرانی حاضر شویم. قطعاً لازم است که در موکب‌های عراقی برویم. فرصت ارتباط با خودمان در مراسم‌های درون کشور کم نیست. فرصت ناب امت‌سازی در بستر اربعین را نباید به آسانی و حتی به‌بهانه‌ی ارتباطات میان هم‌وطنان، از دست داد. 🔻دوم: سعی کنیم در همین حضورهای در مواکب، از ارتباط‌های کلامی «شکراً حبیبي» و «رحم الله والدیک» که در جای خود لازم هستند، فراتر برویم و درباره‌ی مشترکاتمان صحبت کنیم. مظلومیت غزه و ظلم رژیم صهیونی و آمریکا و وحدت امت اسلامی و امثال آن، مسائل و دردهایی مشترک است. زبان‌دانان پیش‌تاز این اقدامات بشوند و البته بقیه هم با گسترش هوش مصنوعی و سایر ابزارهای زبانی، می‌توانند از این قافله عقب نمانند. ما مسلمانان باید خیلی با هم صحبت کنیم. 🔻سوم: گفت‌و‌گو وقتی پیش رفت و انسی صورت گرفت، حضور در موکب یا منزل یک خادم‌الحسین عراقی وقتی به صمیمیت رسید، سعی کنیم با تبادل شماره‌ی تلفن‌ها، بستری برای ادامه‌پیداکردن این آشنایی ایجاد کنیم. پیام‌های مناسبتی و احوال‌پرسی‌های گاه و بی‌گاه، این آشنایی را می‌تواند به دوستی‌های عمیق‌تری تبدیل کند. فرصت گفت‌وگو در این بستر هم‌چنان وجود خواهد داشت. کمی مراعات و کمی هم صبر و حوصله کنیم، راهِ دوری نمی‌رود. 🔻چهارم: سفرهای بعدی و بعدی هم برای ما وجود دارد و هم برای آن‌ها؛ ان‌شاءالله. این ارتباط شکل‌گرفته را در زیارت‌های بعدی تقویت کنیم. مجدداً سراغی از ایشان بگیریم. به یک‌دیگر هدیه بدهیم که فرمود: «الهَدِيَّةُ تَجلِبُ المَحَبَّةَ»(۱). لازم نیست گران‌قیمت باشد، مهم به‌یادبودن است. البته این را بدانیم که هر رفتی، آمدی دارد. مهیای پذیرایی در حد وسع خودمان هم از ایشان باشیم. توقعاتمان را هم پایین بیاوریم و هر چیزی که احتمال اذیت می‌دهد را حذف کنیم. ما برای اهداف بزرگ‌تری به این تعاملات و ارتباطات نیاز داریم. لذا با کارهای سبک، قدر آن را پایین نیاوریم. این را هم بدانیم، در مسیر دوست‌یابی، به توصیه‌ی اهل‌بیت و به حکم عقل، باید دوست را آزمود. این را هم حواسمان باشد که خدای‌ناکرده گرفتاری‌های جبران‌ناپذیری پدید نیاید. ——————————————————— (۱) - «هديه‌دادن باعث جلب محبت می‌شود.» روایتی منسوب به امیرالمؤمنین علیه‌السلام؛ غررالحکم، ص۳۱۶. 🇮🇷 @AatasheDel

🏴چگونه با اهتمام به دردهای امت، به اربعین برویم؟ 4️⃣ بخش چهار از چهار 🔸آن‌چه تا این‌جا گفته شد، عمومی است. یعنی تا قبل از جنگ ۱۲ روزه‌ی ما با آمریکا و سگِ هار منطقه‌ای‌اش هم همین قاعده و ذهنیت پابرجا بود. هم‌چنان هم به نظر می‌رسد که مهم است و کار می‌کند. اما اربعین امسال، ما ایرانی‌ها، از دلِ یک جنگ بیرون آمده‌ایم. جنگی که در نگاهی عمومی، با پیروزی ایران متوقف شده است. نگاه‌های برادران و خواهران ما احتمالاً در این‌روزها به ما متفاوت‌تر از گذشته خواهد بود و این فرصت بزرگی است و البته اگر مراقب نباشیم شاید تبدیل به تهدید شود. 🔹ایرانِ پساجنگ، بیش‌ازپیش، طلایه‌دار مقاومت شده است. قلبِ محور، خودْ مواجهه‌ای مستقیم با استکبار داشته و هرچند زخم‌هایی برداشته اما سربلند بیرون آمده‌است. ما نمایندگان این گفتمان خواهیم بود. ما باید پیام مظلومیت و اقتدارمان را در آن گردهم‌آیی به‌صورت توأمان مخابره کنیم. این فرصتی طلایی است. 🔸ما نمایندگان ملتی هستیم که بر افسانه‌ی شکست‌ناپذیری رژیم صهیونی، خط بطلانی کشیدند. ملتی که دست‌کم یک تَرَک بزرگ و ترمیم‌ناپذیر دیگر بر همینه‌ی استکبار جهانی انداخته‌اند. 🔻ما باید این افتخار را بدون غرور و تکبر، سرِ دست بگیریم و با عزیزانمان به اشتراک بگذاریم و آن‌ها را به «قیام لله» دعوت کنیم. 🔻ما باید طرح‌های نظم نوین منطقه توسط غرب را که برای همه‌ی کشورها خواب دیده است، تبیین کنیم تا همگان از نقشه‌های شوم پلیدان عالم آگاه شوند. 🔻ما باید درباره‌ی کارهایی که می‌توانیم با هم انجام بدهیم، گفت‌وگو کنیم. 🔻ما باید در روزهای اربعینی درگیر حواشی نشویم. خیلی‌ها حاشیه‌سازی می‌کنند. فلان جریان انحرافی یا فلان موکب کذایی یا... ما، هم دشمن مهم‌تری داریم و هم یار بیش‌تری می‌خواهیم. 🔻ما باید در این حضور با شکوه، با نیت الهی، حس انجام کاری مهم داشته باشیم. فتح قدس، مأموریت امت اسلام است و نه فقط مردم ایران. باید کمک کنیم این حرکت زودتر و بهتر شکل بگیرد. اربعین این ظرفیت را دارد. همان‌طور که حج هم داشت ولی نگذاشتند و نمی‌گذارند. 🔻ما باید کاری کنیم تا با همه‌ی برادران و خواهران مسلمان حس طبیعی انس و آشنایی و بعدتر رفاقت و محبت و برادری پیدا کنیم. از مشترکات طبیعی شروع کنیم و آن‌ها را به سرحدّ ایمان و تقوا بکشانیم. این‌طوری، خیلی عادی و طبیعی خون‌شریک خواهیم شد. 🔻ما باید اندیشه‌ی مقاومت را با پیوند مردم مقاوم به یک‌دیگر گسترش دهیم و آن را تعمیق کنیم و کمربند ایستادگی را در اقصا نقاط امت اسلامی محکم کنیم و به فضل الهی خواهیم توانست. باید با توکل بر خدا اقدام کنیم؛ حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ؛ نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ. 🇮🇷 @AatasheDel

🏴چگونه با اهتمام به دردهای امت، به اربعین برویم؟ بخش اوّل بخش دوم بخش سوم بخش چهارم 🇮🇷 @AatasheDel

💡چگونه با اهتمام به دردهای امّت، به اربعین برویم؟ ▫️ انذاری به‌جای مقدّمه ▫️تعارُف، مقدّمه‌ی اخوّت در میان امّت اسلامی ▫️تعارُف، لازمه‌ی حرکت عمومی به سمت تمدّن نوین اسلامی ▫️فرصت اربعین بستری برای ایجاد و تقویت پیوندهای ایمانی ▫️چند راه‌کار عملی ▫️فرصت ویژه‌ی اربعین پساجنگ ایران و رژیم صهیونی 🇮🇷 @AatasheDel

🔰 تجربه‌ی زیست مؤمنانه در اربعین 🏴سبک زندگی، هرچند مفهومی نسبتاً جدید است با تعبیر فرنگی لایف‌استایل(Life Style) در ادبیات فرهنگی و اجتماعی ما وارد شده است، ولی به حمل شایع، موضوعی دارای قدمتی به عمر بشر است. اسلوب کلی زندگی امری است که از بدو خلقت حضرت آدم علیه‌السلام مطرح بوده است و دین عهده‌دار سامان‌دهی و هدایت آن بوده است. 🏴 تأثیرگذاری بر اندیشه‌ها، از مسیر تغییر سبک زندگی، امری رایج بوده و هست و تمدن‌ها، تعین اندیشه‌های خود را در قالب مصادیق شیوه‌ی زندگی بروز می‌دهند. در تغییر سبک زندگی، ارائه‌ی مفهومی مؤلفه‌های آن کافی نیست و لازم است با ارائه‌ی الگوهای عینی مشاهده‌پذیر، مخاطب برای ایجاد تغییر در خود، ترغیب شود. 🏴حرکت عظیم اربعین فریاد بلند «خدا زنده است» در همین دنیای غرق در گرداب مادیت و دنیاگرایی است. ابررویداد پیاده‌روی اربعین حسینی، عناصر متعددی از فرهنگ اسلامیِ ناظر به سبک زندگی را در خود جلوه داده است و زائر در این مسیر، تجربه‌ای از این عناصر به دست می‌آورد که قابلیت الگوگیری در زندگی عادی خود را دارد. زائر اربعین در این تجربه‌ی مادی و معنوی که جمع سالمی بین دین و دنیاست تعین مصداقی بسیاری از معارف اسلامی را مشاهده و تجربه می‌کند و به‌طورخاص یک سبک زندگی و زیست ویژه را از نزدیک لمس و در خود پیاده می‌کند. 🏴 خوراک کم، مفید و به‌موقع، خواب به‌موقع و به‌اندازه، سبک‌باری و رفتار نیازمحور، هدف‌مندی در رفتارها و بی‌حساب‌وکتاب کنش نداشتن، تعامل با همگان و دوری از انزوای مذموم، تجربه‌ی خلوت در عین ازدحام ظاهری، حذف برخی آداب زائد و غیرضروری، پرهیز از اهتمام به القاب و عناوین دنیوی و تجربه‌ی بهره‌مندی از رزق لایحتسب تنها بخشی از این عناصر فرهنگ دینی است که زائر اربعین، آن را در سبک زندگی چندروزه‌ی خود درک می‌کند. 🏴 این مهم افزون بر ویرایش سالانه‌ی زیست مؤمنان و ارتقای آن به سطح مطلوب‌تر، بستری برای ارائه‌ی الگوی عملی اندیشه‌ی اسلامی به جهانیان به‌عنوان رقیبی جدی برای تمدن مادی غربی است. تلاش برای روایت این الگو به شیوه‌های مختلف می‌تواند به‌تدریج دستگاه فکری مخاطبان را نیز تحت تأثیر قرار دهد. 🇮🇷 @AatasheDel

#بازتاب انتشار سلسله‌یادداشت‌های «چگونه با اهتمام به دردهای امّت، به اربعین برویم؟» و فایل کامل آن در صفحات مختلف: ۱. خبرگزاری بین‌المللی اهل بیت(ع) - ابنا ۲. پایگاه جامع محتوایی هیأت (یک، دو، سه، چهار) ۳. نهضت کنشگری اندیشکده‌ی حکمرانی فرهنگی ۴. ققنوس (برادر بزرگوار، جناب آقای رحیم آبفروش، دبیر جامعه‌ی فعالان مردمی اربعین) ۵. موکب فاطمةالزهرا ۶. مؤسسه شهید عباس دانشگر ۷. رسانه علوم انسانی پژوهه

#بازتاب یادداشت فوق برگرفته از مقاله‌ای با عنوان «تجلی زندگی مؤمنانه در پیاده‌روی اربعین حسینی» است. پیش‌تر نیز خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) در گزارشی به این مقاله پرداخته بود. https://iqna.ir/00HTnY

💠 پیوندهای اربعینی 🌱 اربعین امسال برایمان رنگ دیگری داشت. هرچند از جهت ظاهر امر، همان کاروان و همان تعداد محدود افراد بودیم که می‌رفتیم، ولی امسال، سفر یک‌هفته‌ای ما این‌طور گذشت که اصلاً هیچ شبی را در موکب‌های بین راهی نگذراندیم؛ حتی هیچ شبی را در مبیت‌های متعارف عراقی سپری نکردیم. ما امسال مهمان دوستانمان شده بودیم. 🌱این دوستی‌ها، محصول سفرهای اربعینی و غیر اربعینی گذشته بوده است. ما زیارت‌هایمان را انجام می‌دادیم و استراحت‌های روزانه‌مان را در مواکب بین راه و درون شهرها دنبال می‌کردیم، ولی شب‌هایمان را در خانه ی دوستانمان می‌گذراندیم. ما برایشان هدیه‌های مختصری برده بودیم. آن‌ها نیز کَرَم و لطف عراقی-اسلامی‌شان را به اشکال مختلف به ما هدیه می‌کردند. 🌱 ما امسال، از یکی از همین دوستان خواهش کردیم تا در موکب خانوادگی‌شان، به ما اجازه بدهند تا خدمت کنیم. ما که می‌گویم یعنی ترکیبی شامل مرد و زن، پیر و جوان و کودک. آن‌ها با اشتیاق ما را پذیرفتند. ما هم این توفیق را شاکر بودیم. دو روز تمرین کردیم تا بی‌نام‌و‌نشانِ ایرانی برجسته، در یک موکب عراقی خادم زوار سیدالشهدا باشیم. ایده‌های زیادی برای سال بعد به ذهنمان رسید. 🌱ما، یک تشکیلات رسمی، یک هیئت، یک موکب یا یک هویت خاص مربوط به اربعین نبودیم. ما یک الی دو خانواده‌ی معمولی ایرانی بودیم. یک شیخ که عربی هم صحبت می‌کرد و بقیه. میزبانمان تقریباً هیچ فارسی بلد نبود. ولی دو سه روزی که آن‌جا بودیم، هیچ احساس غریبگی نداشتیم. از فرهنگ‌هایمان حرف زدیم. با جزئیات جالبی از عراق و عراقی‌ها آشنا شدیم و مکرر بابت موشک‌های بالستیک مورد قدردانی قرار گرفتیم. گفتیم و خندیدیم و خدا را بر این نعمت شکر کردیم که ما همگی امت پیامبر اسلام و خادم و زائر سید آزادگان جهانیم. البته که سخن از قدس و غزه‌ی مظلوم و رژیم منحوس هم در این میانه بود. 🌱 توسعه‌ی این الگو و تجربه‌ی آن توسط دیگران، سخت نیست. ولی قطعاً بسیار مفید است. مردمی عادی از ایران، در نسبت با گروه دیگری از مردم عادی عراق، بدون آن‌که میزبان احساس کند می‌خواهی جایش را بگیری یا رقابتی مذموم شکل بدهی. همان هویت عینِ ربطی به امام که یا زائری یا خادم، ولی به‌نحوی دیگر. گسترش این تجربه خیلی فایده خواهد داشت. این تعارُف و بعد شکل‌گیری دوستی، مقدمه‌ی کار مشترک در مقیاس امت خواهد بود. پ.ن: پیش‌تر در یادداشتی با عنوان «چگونه با اهتمام به دردهای امّت به اربعین برویم؟» به تفصیل درباره‌ی این ایده نوشته بودم. 🇮🇷 @AatasheDel

🌱 «صخرة الروشة» نماد بیروت است. گردشگرانی که به لبنان می‌روند، برای اثبات سفرشان، یک عکس یادگاری در کنار این صخره‌ی بزرگِ در نزدیکیِ ساحل می‌گیرند. پیاده‌راه کنار آن هم، صبح و عصرها جای ورزش و تفریح مردمان این شهر است. پاتوقی است که به‌نوعی هویت لبنانی را که به عروس خاورمیانه مشهور است نشان می‌دهد. 🌱 انتخاب این نقطه برای بزرگ‌داشت سال‌روز شهادت سید شهیدان امت، شهید سید حسن نصرالله رضوان الله علیه، توسط حزب‌الله، انتخابی هوشمندانه بوده است. تصویر بالا، در عین زیبایی، حاوی پیام است؛ پیامی عمیق و دقیق. همین پیام است که عصبانیت مخالفان آن را برانگیخته است. این‌که نخست‌وزیر دستور برخورد با گروه اجرایی این نمایش نور و تصویر را بدهد، صرفاً به دلیل یک امر حقوقی یا قانونی معمولی نیست. مسئله، تغییر نماد هویت لبنان است. 🌱 نماد بیروت و لبنان، دیگر صخرة الروشة یا امثال آن نیست. هویت لبنان را انسان تراز لبنانی ساخته است. لبنانی‌بودن به تلاش برای حفظ و حراست از آن است که با این شاخص سید حسن، لبنانی‌ترین انسان این منطقه است؛ البته در عین حال اسلامی‌ترین و انسانی‌ترین کنش‌گر در مقیاس منطقه و جهان. حتی دیدنی‌های لبنان را دیگر باید با سه امام‌زاده در شمال و جنوب و وسط این کشور معرفی کرد. سه سیّدِ دبیرکل که حزب‌الله را پرچم‌دار مقاومت در منطقه کرده‌اند و به شیعیان لبنان و بلکه همه‌ی آزادگان آن هویت جدیدی بخشیده‌اند. 🌱 بگذار نواف‌سلام‌ها جیغ بنفششان را بکشند. برافراشته‌شدن پرچم زرد حزب‌الله در لبنان در تجلیل از خطِ سرخِ شهادتِ رهبران آن، آینده‌ی روشن این سرزمین سرسبز را نوید می‌دهد. 🇮🇷 @AatasheDel

🔰 ترجمه‌ی آزاد #دعای_نوزدهم_صحیفه_سجادیه ▫️دعای حضرت زین‌العابدین علیه‌السلام در طلب باران 💠 اللَّهُمَّ اسْقِنَا الْغَیثَ، وَ انْشُرْ عَلَینَا رَحْمَتَک بِغَیثِک الْمُغْدِقِ مِنَ السَّحَابِ الْمُنْسَاقِ لِنَبَاتِ أَرْضِک الْمُونِقِ فِی جَمِیعِ الْآفَاقِ. 🌾 خدای مهربان! ای آن‌که ایران اسلامی را در این سال‌های عجیب‌و‌غریب منطقه و جهان آبرومند کرده‌ای! باران رحمتت بر ما جاری است، رحمت بارانت را نیز بر ما فرو ریز و ما و زمینمان را با باران سیراب کن؛ بارانی فراوان که از آن باران‌هایی باشد که گیاهان را برویاند؛ گیاهانی هم‌چون شگفتانه‌هایت در سرتاسر این کره‌ی خاکی. 💠 وَ امْنُنْ عَلَی عِبَادِک بِإِینَاعِ الثَّمَرَةِ، وَ أَحْی بِلَادَک بِبُلُوغِ الزَّهَرَةِ، وَ أَشْهِدْ مَلَائِکتَک الْکرَامَ السَّفَرَةَ بِسَقْی مِنْک نَافِعٍ، دَائِمٍ غُزْرُهُ، وَاسِعٍ دِرَرُهُ، وَابِلٍ سَرِیعٍ عَاجِلٍ تُحْیی بِهِ مَا قَدْ مَاتَ، وَ تَرُدُّ بِهِ مَا قَدْ فَاتَ وَ تُخْرِجُ بِهِ مَا هُوَ آتٍ، وَ تُوَسِّعُ بِهِ فِی الْأَقْوَاتِ، سَحَاباً مُتَرَاکماً هَنِیئاً مَرِیئاً طَبَقاً مُجَلْجَلًا، غَیرَ مُلِثٍّ وَدْقُهُ، وَ لَا خُلَّبٍ بَرْقُهُ. 🌾 خدایا! ما شرمنده‌ی توئیم. کوتاهی‌های ما فراوان است و حق عبادتت را به‌جا نیاورده‌ایم. ولی تو بر بندگانت منت بگذار و رنگ زندگی را با برگ‌و‌باردهی به درختان بیش‌ازپیش بر ما عنایت کن. موکلان ارجمند باران را مأمور سیراب‌کردن این مرزوبوم گردان؛ سیراب‌کردنی پرمنفعت و فراوان و بسیار زود. زمین‌های ما تشنه و خشک است. پاییز از نیمه گذشته و نیمی از کشورمان یک قطره باران نچشیده. هواها آلوده شده و جان‌ها از بی‌بارشی تکیده شده. بارانی برایمان بفرست که این افسردگی را به نشاط تبدیل کند. سدها را پُر کند، رودها را جاری کند و جان‌بخشی کند. ابری بفرست پُربار و باران‌زا. ابری پر از رحمت و نه پر از نقمت. 💠 اللَّهُمَّ اسْقِنَا غَیثاً مُغِیثاً مَرِیعاً مُمْرِعاً عَرِیضاً وَاسِعاً غَزِیراً، تَرُدُّ بِهِ النَّهِیضَ، وَ تَجْبُرُ بِهِ الْمَهِیضَ 🌾 خدای مهربان ما! صدای باران‌باران ما را می‌شنوی؟ عطش زمین‌های خشک بالا گرفته. باران برایمان بفرست و سیرابمان کن؛ بارانی که به فریاد خشک‌سالیمان برسد و سرسبزی مراتع و زیبایی بهار را برایمان به ارمغان بیاورد. بارانی انبوه و فراوان و گسترده و بابرکت که پژمرده‌ها را سرحال و آسیب‌دیده‌ها را درمان کند. 💠 اللَّهُمَّ اسْقِنَا سَقْیاً تُسِیلُ مِنْهُ الظِّرَابَ، وَ تَمْلَأُ مِنْهُ الْجِبَابَ، وَ تُفَجِّرُ بِهِ الْأَنْهَارَ، وَ تُنْبِتُ بِهِ الْأَشْجَارَ، وَ تُرْخِصُ بِهِ الْأَسْعَارَ فِی جَمِیعِ الْأَمْصَارِ، وَ تَنْعَشُ بِهِ الْبَهَائِمَ وَ الْخَلْقَ، وَ تُکمِلُ لَنَا بِهِ طَیبَاتِ الرِّزْقِ، و تُنْبِتُ لَنَا بِهِ الزَّرْعَ وَ تُدِرُّ بِهِ الضَّرْعَ وَ تَزِیدُنَا بِهِ قُوَّةً إِلَی قُوَّتِنَا. 🌾 خدای مهربان ما! پاییز از نیمه گذشته و زمستان در راه است و ما هنوز طعم خاکِ باران‌خورده نچشیده‌ایم. دلمان برای هوای بارانی، رودهای جاری، چاه‌های پُرآب و کوه‌های نم‌دار و زیبا لک زده است. بی‌بارانی بازارهایمان را به گرانی کشانده است. رحمی به ما کن تا کشت و داممان سامان بگیرد و ایران عزیز، قوی‌تر از پیش شود. می‌دانیم که ایران قوی محبوب توست. 💠 اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْ ظِلَّهُ عَلَینَا سَمُوماً، وَ لَا تَجْعَلْ بَرْدَهُ عَلَینَا حُسُوماً، وَ لَا تَجْعَلْ صَوْبَهُ عَلَینَا رُجُوماً، وَ لَا تَجْعَلْ مَاءَهُ عَلَینَا أُجَاجاً. 🌾خدای مهربان ما! می‌ترسیم از زشت‌کاری‌هایمان. نادم از خطاهایمان هستیم. این بی‌آبی قطعاً بی‌ربط به بدی‌های ما نیست که همه‌ی خوبی از آن توست. می‌ترسیم با باران و ابر و سرما مجازاتمان کنی. به پیران و کودکان ما رحم کن. به‌حق دوستانت که در میان ما گمنامند، با ابر گرم و مسموم، سرمای شوم و آسیب‌زا و باران‌های ناگوارا امتحانمان نکن. تشنگی‌ها را به احسن وجه برایمان برطرف بگردان. 💠 اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ ارْزُقْنَا مِنْ بَرَکاتِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ، «إِنَّک عَلی کلِّ شَیءٍ قَدِیرٌ». 🌾 خدایا! به حق هشت و چارت، پیامبر رحمت و خاندان مهربان او، از برکات زمین و آسمان روزیمان کن. ما یقین داریم که تو اگر هر کاری را بخواهی، می‌توانی. ترجمه‌ی آزاد دعای چهاردهم 🌧 @AatasheDel

✳️ ایمان ابوذرساز چند کلمه‌ای در مسیر فهم بهتر این مفهوم 🔹رهبر عزیز انقلاب اسلامی، که خدا از هر گزندی او را محافظت کند، در بیانات روز مبعث خود به #ایمان_ابوذرساز اشاره کردند. فرمایش ایشان این بود که همان‌گونه که پیامبر توانست با ایمان افرادی هم‌چون ابوذر، دنیا را از سراشیبی فساد به سمت ارتفاعات صلاح بکشاند، امروز هم اگر جامعه تغییر کند و صلاح سراسر جامعه را فرابگیرد، می‌توان جوامع تحت سلطه‌ی آدم‌های ناباب را به جامعه‌ی پیشرفتِ انسان‌ساز تبدیل کرد. (+) ❓پرسش این است ایمان ابوذر چه‌گونه است؟ پاسخ را در سایر بیانات ایشان جست‌وجو می‌کنیم تا منظورشان را بهتر بفهمیم. ➕ابوذر مجاهد بود. عبدالله‌بن‌أبی از سران منافقین است. در جنگ تبوک او نرفتن به جهاد را انتخاب می کند و ابوذر رفتن را. منشأ این دو تصمیم چیست؟ ایمان و عدم‌ایمان. (+) ایمان ابوذر ناب بود. برخاسته از حرارت و نورانیتی بود که از جانب پیامبر بر دلش تابیده بود. (+) ما باید به ایمان‌مان رسیدگی کنیم تا به این کیفیت برسد. این رسیدگی فقط فکری و استدلالی نیست؛ البته استدلال هم لازم است، ولی آن‌چه حرکت‌آفرین است امری دیگر است. «عملمان را باید درست کنیم، کارمان را باید درست کنیم، دلمان را باید درست کنیم» ایمان ابوذر حرکت‌آفرین بود. ➕ایمان ابوذر ایمانی با عمق فکری بود و سطحی نبود. (+) نباید ایمان را با تقلید کورکورانه اشتباه گرفت. این ظلم در حق ایمان است. ایمان باور درونی برپایه‌ی آگاهی است. ابوذر روشن می‌دانست که در چه وادی‌ای قدم می‌گذارد و لذا در صحنه‌های مختلف امر بر او مشتبه نمی‌شد. ایمان ابوذر آگاهانه بود. ➕ابوذر در نقلی دنیا را در دو کلمه تصویر می‌کند که پرداختن به امر سوم آن، نه مفید بلکه مضر خواهد بود؛ او معتقد بود که یا در طلب حلال باید کوشید و یا برای آخرت اقدام کرد. (+) این سخن یعنی در هر کنش یا واکنش، با مراقبت جدی باید این دوگانه را سنجید و اگر چیزی در این قالب نمی‌گنجید از آن دست کشید. ایمان ابوذر با مراقبت همراه بود. ➕ایمان ابوذر در مرتبه‌ی بسیار بالایی بود. قوت تطبیق مسائل بر زمانه و بصیرت بالایی هم داشت. در ماجرای سقیفه، او جزو سه نفری است که در طرف درست تاریخ، محکم ایستادند و با امیرالمؤمنین بودند. اما همین انسان ویژه، گویا توانایی مدیریتی بالایی ندارد و لذا در نقلی، پیامبر اکرم خیرخواهانه او را از دو چیز نهی می‌کنند؛ یکی این‌که مدیریت جمعی را نپذیرد و دیگری آن‌که مدیریت امری اقتصادی را در دست نگیرد. (+) ابوذر حد خود را می‌شناسد و از آن تعدی نمی‌کند. بهانه نمی‌آورد که باید حتماً کاری از این جنس در دست داشته باشد. به کاری که صلاحیتش را نداشت، چشم ندوخت و امر پیامبر را اطاعت نمود. ایمان ابوذر برایش توجیهات واهی نمی‌ساخت. ➕ابوذر زاهدانه می‌زیست. وارسته‌ی وارسته بود. بین ما و امثال او فاصله زیاد است. ولی می‌توانیم و باید قناعت و ساده‌زیستی و دوری از اشرافی‌گری را در پیش بگیریم. (+) ایمان ابوذر به عمل هم کشیده شده بود و صرفاً لقلقه‌ی زبانش نبود. ایمان ابوذر در عمل انقلابی‌اش نمایان بود. 🇮🇷 @AatasheDel