#بازتاب یادداشت فوق برگرفته از مقاله‌ای با عنوان «تجلی زندگی مؤمنانه در پیاده‌روی اربعین حسینی» است. پیش‌تر نیز خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) در گزارشی به این مقاله پرداخته بود. https://iqna.ir/00HTnY

💠 پیوندهای اربعینی 🌱 اربعین امسال برایمان رنگ دیگری داشت. هرچند از جهت ظاهر امر، همان کاروان و همان تعداد محدود افراد بودیم که می‌رفتیم، ولی امسال، سفر یک‌هفته‌ای ما این‌طور گذشت که اصلاً هیچ شبی را در موکب‌های بین راهی نگذراندیم؛ حتی هیچ شبی را در مبیت‌های متعارف عراقی سپری نکردیم. ما امسال مهمان دوستانمان شده بودیم. 🌱این دوستی‌ها، محصول سفرهای اربعینی و غیر اربعینی گذشته بوده است. ما زیارت‌هایمان را انجام می‌دادیم و استراحت‌های روزانه‌مان را در مواکب بین راه و درون شهرها دنبال می‌کردیم، ولی شب‌هایمان را در خانه ی دوستانمان می‌گذراندیم. ما برایشان هدیه‌های مختصری برده بودیم. آن‌ها نیز کَرَم و لطف عراقی-اسلامی‌شان را به اشکال مختلف به ما هدیه می‌کردند. 🌱 ما امسال، از یکی از همین دوستان خواهش کردیم تا در موکب خانوادگی‌شان، به ما اجازه بدهند تا خدمت کنیم. ما که می‌گویم یعنی ترکیبی شامل مرد و زن، پیر و جوان و کودک. آن‌ها با اشتیاق ما را پذیرفتند. ما هم این توفیق را شاکر بودیم. دو روز تمرین کردیم تا بی‌نام‌و‌نشانِ ایرانی برجسته، در یک موکب عراقی خادم زوار سیدالشهدا باشیم. ایده‌های زیادی برای سال بعد به ذهنمان رسید. 🌱ما، یک تشکیلات رسمی، یک هیئت، یک موکب یا یک هویت خاص مربوط به اربعین نبودیم. ما یک الی دو خانواده‌ی معمولی ایرانی بودیم. یک شیخ که عربی هم صحبت می‌کرد و بقیه. میزبانمان تقریباً هیچ فارسی بلد نبود. ولی دو سه روزی که آن‌جا بودیم، هیچ احساس غریبگی نداشتیم. از فرهنگ‌هایمان حرف زدیم. با جزئیات جالبی از عراق و عراقی‌ها آشنا شدیم و مکرر بابت موشک‌های بالستیک مورد قدردانی قرار گرفتیم. گفتیم و خندیدیم و خدا را بر این نعمت شکر کردیم که ما همگی امت پیامبر اسلام و خادم و زائر سید آزادگان جهانیم. البته که سخن از قدس و غزه‌ی مظلوم و رژیم منحوس هم در این میانه بود. 🌱 توسعه‌ی این الگو و تجربه‌ی آن توسط دیگران، سخت نیست. ولی قطعاً بسیار مفید است. مردمی عادی از ایران، در نسبت با گروه دیگری از مردم عادی عراق، بدون آن‌که میزبان احساس کند می‌خواهی جایش را بگیری یا رقابتی مذموم شکل بدهی. همان هویت عینِ ربطی به امام که یا زائری یا خادم، ولی به‌نحوی دیگر. گسترش این تجربه خیلی فایده خواهد داشت. این تعارُف و بعد شکل‌گیری دوستی، مقدمه‌ی کار مشترک در مقیاس امت خواهد بود. پ.ن: پیش‌تر در یادداشتی با عنوان «چگونه با اهتمام به دردهای امّت به اربعین برویم؟» به تفصیل درباره‌ی این ایده نوشته بودم. 🇮🇷 @AatasheDel

🌱 «صخرة الروشة» نماد بیروت است. گردشگرانی که به لبنان می‌روند، برای اثبات سفرشان، یک عکس یادگاری در کنار این صخره‌ی بزرگِ در نزدیکیِ ساحل می‌گیرند. پیاده‌راه کنار آن هم، صبح و عصرها جای ورزش و تفریح مردمان این شهر است. پاتوقی است که به‌نوعی هویت لبنانی را که به عروس خاورمیانه مشهور است نشان می‌دهد. 🌱 انتخاب این نقطه برای بزرگ‌داشت سال‌روز شهادت سید شهیدان امت، شهید سید حسن نصرالله رضوان الله علیه، توسط حزب‌الله، انتخابی هوشمندانه بوده است. تصویر بالا، در عین زیبایی، حاوی پیام است؛ پیامی عمیق و دقیق. همین پیام است که عصبانیت مخالفان آن را برانگیخته است. این‌که نخست‌وزیر دستور برخورد با گروه اجرایی این نمایش نور و تصویر را بدهد، صرفاً به دلیل یک امر حقوقی یا قانونی معمولی نیست. مسئله، تغییر نماد هویت لبنان است. 🌱 نماد بیروت و لبنان، دیگر صخرة الروشة یا امثال آن نیست. هویت لبنان را انسان تراز لبنانی ساخته است. لبنانی‌بودن به تلاش برای حفظ و حراست از آن است که با این شاخص سید حسن، لبنانی‌ترین انسان این منطقه است؛ البته در عین حال اسلامی‌ترین و انسانی‌ترین کنش‌گر در مقیاس منطقه و جهان. حتی دیدنی‌های لبنان را دیگر باید با سه امام‌زاده در شمال و جنوب و وسط این کشور معرفی کرد. سه سیّدِ دبیرکل که حزب‌الله را پرچم‌دار مقاومت در منطقه کرده‌اند و به شیعیان لبنان و بلکه همه‌ی آزادگان آن هویت جدیدی بخشیده‌اند. 🌱 بگذار نواف‌سلام‌ها جیغ بنفششان را بکشند. برافراشته‌شدن پرچم زرد حزب‌الله در لبنان در تجلیل از خطِ سرخِ شهادتِ رهبران آن، آینده‌ی روشن این سرزمین سرسبز را نوید می‌دهد. 🇮🇷 @AatasheDel

🔰 ترجمه‌ی آزاد #دعای_نوزدهم_صحیفه_سجادیه ▫️دعای حضرت زین‌العابدین علیه‌السلام در طلب باران 💠 اللَّهُمَّ اسْقِنَا الْغَیثَ، وَ انْشُرْ عَلَینَا رَحْمَتَک بِغَیثِک الْمُغْدِقِ مِنَ السَّحَابِ الْمُنْسَاقِ لِنَبَاتِ أَرْضِک الْمُونِقِ فِی جَمِیعِ الْآفَاقِ. 🌾 خدای مهربان! ای آن‌که ایران اسلامی را در این سال‌های عجیب‌و‌غریب منطقه و جهان آبرومند کرده‌ای! باران رحمتت بر ما جاری است، رحمت بارانت را نیز بر ما فرو ریز و ما و زمینمان را با باران سیراب کن؛ بارانی فراوان که از آن باران‌هایی باشد که گیاهان را برویاند؛ گیاهانی هم‌چون شگفتانه‌هایت در سرتاسر این کره‌ی خاکی. 💠 وَ امْنُنْ عَلَی عِبَادِک بِإِینَاعِ الثَّمَرَةِ، وَ أَحْی بِلَادَک بِبُلُوغِ الزَّهَرَةِ، وَ أَشْهِدْ مَلَائِکتَک الْکرَامَ السَّفَرَةَ بِسَقْی مِنْک نَافِعٍ، دَائِمٍ غُزْرُهُ، وَاسِعٍ دِرَرُهُ، وَابِلٍ سَرِیعٍ عَاجِلٍ تُحْیی بِهِ مَا قَدْ مَاتَ، وَ تَرُدُّ بِهِ مَا قَدْ فَاتَ وَ تُخْرِجُ بِهِ مَا هُوَ آتٍ، وَ تُوَسِّعُ بِهِ فِی الْأَقْوَاتِ، سَحَاباً مُتَرَاکماً هَنِیئاً مَرِیئاً طَبَقاً مُجَلْجَلًا، غَیرَ مُلِثٍّ وَدْقُهُ، وَ لَا خُلَّبٍ بَرْقُهُ. 🌾 خدایا! ما شرمنده‌ی توئیم. کوتاهی‌های ما فراوان است و حق عبادتت را به‌جا نیاورده‌ایم. ولی تو بر بندگانت منت بگذار و رنگ زندگی را با برگ‌و‌باردهی به درختان بیش‌ازپیش بر ما عنایت کن. موکلان ارجمند باران را مأمور سیراب‌کردن این مرزوبوم گردان؛ سیراب‌کردنی پرمنفعت و فراوان و بسیار زود. زمین‌های ما تشنه و خشک است. پاییز از نیمه گذشته و نیمی از کشورمان یک قطره باران نچشیده. هواها آلوده شده و جان‌ها از بی‌بارشی تکیده شده. بارانی برایمان بفرست که این افسردگی را به نشاط تبدیل کند. سدها را پُر کند، رودها را جاری کند و جان‌بخشی کند. ابری بفرست پُربار و باران‌زا. ابری پر از رحمت و نه پر از نقمت. 💠 اللَّهُمَّ اسْقِنَا غَیثاً مُغِیثاً مَرِیعاً مُمْرِعاً عَرِیضاً وَاسِعاً غَزِیراً، تَرُدُّ بِهِ النَّهِیضَ، وَ تَجْبُرُ بِهِ الْمَهِیضَ 🌾 خدای مهربان ما! صدای باران‌باران ما را می‌شنوی؟ عطش زمین‌های خشک بالا گرفته. باران برایمان بفرست و سیرابمان کن؛ بارانی که به فریاد خشک‌سالیمان برسد و سرسبزی مراتع و زیبایی بهار را برایمان به ارمغان بیاورد. بارانی انبوه و فراوان و گسترده و بابرکت که پژمرده‌ها را سرحال و آسیب‌دیده‌ها را درمان کند. 💠 اللَّهُمَّ اسْقِنَا سَقْیاً تُسِیلُ مِنْهُ الظِّرَابَ، وَ تَمْلَأُ مِنْهُ الْجِبَابَ، وَ تُفَجِّرُ بِهِ الْأَنْهَارَ، وَ تُنْبِتُ بِهِ الْأَشْجَارَ، وَ تُرْخِصُ بِهِ الْأَسْعَارَ فِی جَمِیعِ الْأَمْصَارِ، وَ تَنْعَشُ بِهِ الْبَهَائِمَ وَ الْخَلْقَ، وَ تُکمِلُ لَنَا بِهِ طَیبَاتِ الرِّزْقِ، و تُنْبِتُ لَنَا بِهِ الزَّرْعَ وَ تُدِرُّ بِهِ الضَّرْعَ وَ تَزِیدُنَا بِهِ قُوَّةً إِلَی قُوَّتِنَا. 🌾 خدای مهربان ما! پاییز از نیمه گذشته و زمستان در راه است و ما هنوز طعم خاکِ باران‌خورده نچشیده‌ایم. دلمان برای هوای بارانی، رودهای جاری، چاه‌های پُرآب و کوه‌های نم‌دار و زیبا لک زده است. بی‌بارانی بازارهایمان را به گرانی کشانده است. رحمی به ما کن تا کشت و داممان سامان بگیرد و ایران عزیز، قوی‌تر از پیش شود. می‌دانیم که ایران قوی محبوب توست. 💠 اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْ ظِلَّهُ عَلَینَا سَمُوماً، وَ لَا تَجْعَلْ بَرْدَهُ عَلَینَا حُسُوماً، وَ لَا تَجْعَلْ صَوْبَهُ عَلَینَا رُجُوماً، وَ لَا تَجْعَلْ مَاءَهُ عَلَینَا أُجَاجاً. 🌾خدای مهربان ما! می‌ترسیم از زشت‌کاری‌هایمان. نادم از خطاهایمان هستیم. این بی‌آبی قطعاً بی‌ربط به بدی‌های ما نیست که همه‌ی خوبی از آن توست. می‌ترسیم با باران و ابر و سرما مجازاتمان کنی. به پیران و کودکان ما رحم کن. به‌حق دوستانت که در میان ما گمنامند، با ابر گرم و مسموم، سرمای شوم و آسیب‌زا و باران‌های ناگوارا امتحانمان نکن. تشنگی‌ها را به احسن وجه برایمان برطرف بگردان. 💠 اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ ارْزُقْنَا مِنْ بَرَکاتِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ، «إِنَّک عَلی کلِّ شَیءٍ قَدِیرٌ». 🌾 خدایا! به حق هشت و چارت، پیامبر رحمت و خاندان مهربان او، از برکات زمین و آسمان روزیمان کن. ما یقین داریم که تو اگر هر کاری را بخواهی، می‌توانی. ترجمه‌ی آزاد دعای چهاردهم 🌧 @AatasheDel

✳️ ایمان ابوذرساز چند کلمه‌ای در مسیر فهم بهتر این مفهوم 🔹رهبر عزیز انقلاب اسلامی، که خدا از هر گزندی او را محافظت کند، در بیانات روز مبعث خود به #ایمان_ابوذرساز اشاره کردند. فرمایش ایشان این بود که همان‌گونه که پیامبر توانست با ایمان افرادی هم‌چون ابوذر، دنیا را از سراشیبی فساد به سمت ارتفاعات صلاح بکشاند، امروز هم اگر جامعه تغییر کند و صلاح سراسر جامعه را فرابگیرد، می‌توان جوامع تحت سلطه‌ی آدم‌های ناباب را به جامعه‌ی پیشرفتِ انسان‌ساز تبدیل کرد. (+) ❓پرسش این است ایمان ابوذر چه‌گونه است؟ پاسخ را در سایر بیانات ایشان جست‌وجو می‌کنیم تا منظورشان را بهتر بفهمیم. ➕ابوذر مجاهد بود. عبدالله‌بن‌أبی از سران منافقین است. در جنگ تبوک او نرفتن به جهاد را انتخاب می کند و ابوذر رفتن را. منشأ این دو تصمیم چیست؟ ایمان و عدم‌ایمان. (+) ایمان ابوذر ناب بود. برخاسته از حرارت و نورانیتی بود که از جانب پیامبر بر دلش تابیده بود. (+) ما باید به ایمان‌مان رسیدگی کنیم تا به این کیفیت برسد. این رسیدگی فقط فکری و استدلالی نیست؛ البته استدلال هم لازم است، ولی آن‌چه حرکت‌آفرین است امری دیگر است. «عملمان را باید درست کنیم، کارمان را باید درست کنیم، دلمان را باید درست کنیم» ایمان ابوذر حرکت‌آفرین بود. ➕ایمان ابوذر ایمانی با عمق فکری بود و سطحی نبود. (+) نباید ایمان را با تقلید کورکورانه اشتباه گرفت. این ظلم در حق ایمان است. ایمان باور درونی برپایه‌ی آگاهی است. ابوذر روشن می‌دانست که در چه وادی‌ای قدم می‌گذارد و لذا در صحنه‌های مختلف امر بر او مشتبه نمی‌شد. ایمان ابوذر آگاهانه بود. ➕ابوذر در نقلی دنیا را در دو کلمه تصویر می‌کند که پرداختن به امر سوم آن، نه مفید بلکه مضر خواهد بود؛ او معتقد بود که یا در طلب حلال باید کوشید و یا برای آخرت اقدام کرد. (+) این سخن یعنی در هر کنش یا واکنش، با مراقبت جدی باید این دوگانه را سنجید و اگر چیزی در این قالب نمی‌گنجید از آن دست کشید. ایمان ابوذر با مراقبت همراه بود. ➕ایمان ابوذر در مرتبه‌ی بسیار بالایی بود. قوت تطبیق مسائل بر زمانه و بصیرت بالایی هم داشت. در ماجرای سقیفه، او جزو سه نفری است که در طرف درست تاریخ، محکم ایستادند و با امیرالمؤمنین بودند. اما همین انسان ویژه، گویا توانایی مدیریتی بالایی ندارد و لذا در نقلی، پیامبر اکرم خیرخواهانه او را از دو چیز نهی می‌کنند؛ یکی این‌که مدیریت جمعی را نپذیرد و دیگری آن‌که مدیریت امری اقتصادی را در دست نگیرد. (+) ابوذر حد خود را می‌شناسد و از آن تعدی نمی‌کند. بهانه نمی‌آورد که باید حتماً کاری از این جنس در دست داشته باشد. به کاری که صلاحیتش را نداشت، چشم ندوخت و امر پیامبر را اطاعت نمود. ایمان ابوذر برایش توجیهات واهی نمی‌ساخت. ➕ابوذر زاهدانه می‌زیست. وارسته‌ی وارسته بود. بین ما و امثال او فاصله زیاد است. ولی می‌توانیم و باید قناعت و ساده‌زیستی و دوری از اشرافی‌گری را در پیش بگیریم. (+) ایمان ابوذر به عمل هم کشیده شده بود و صرفاً لقلقه‌ی زبانش نبود. ایمان ابوذر در عمل انقلابی‌اش نمایان بود. 🇮🇷 @AatasheDel