دیوارها نم کشیده بود و از هر درزی ، لانه ای معلوم بود که حشره ای خود را چلانده زندگی می‌کرد. ما فهمیده بودیم حال خانه خوب نیست، فهمیده بودیم ، این همه پوست کندن طبیعی نیست، فهمیده بودیم ، جای یک قاب هایی بر دیوارها خالی‌ست، چند باری دزد آمده بود و رفته بود،فهمیده بودیم! لوله اصلی نشتی دارد... باغچه را علف هرز برداشته بود. از راست ده خانه و از چپ ده خانه ترک کرده و رفته بودند. کلاغ روی گلخانه تخم گذاشته بود و رفته بود. نشستیم روی پله های حیاط انگار هزار نفرین کاشته بودند. آنجا خاطره داشتیم، آنجا روزهای سخت‌مان را با هم ساخته بودیم، آنقدر صبح ها بلند شدیم و دیدیم یک رویای دیگر برای همیشه از بین رفت ... غمش،جنگش،رفیق داده بودیم ... ما واقعا واقعی بودیم ، برای همین هم دلمان به از دست دادن راضی نمی‌شد. و نشد. #حرف‌های‌او

متن‌های‌داخل‌چنل‌تلگرام‌جناب 🛐

ایـن‌پیـام‌رو‌فـوربزن‌چـنل/پرایـوت‌ اون‌دختـر‌کـه‌خـوش‌وایـب‌تریـنه💗😭)

واایی دختر 😭🫂

. مدت‌هاست که خیلی ها را دیگر در زندگی ندارم، تعدادی که قرارشان به زمین نبود و تعدادی که قرارشان به زمین هست و من یا ترک شده‌ام یا ترک‌شان کردم یا رفته‌اند، دور… مهاجرت، سفر… در دسترسم نیستند، دسترس یعنی رسیدن دست به تنشان، آغوش شاید! اما «رَد»کمی از آن‌ها بر من مانده! آنهایی که در زندگی بر شما رَدی انداخته‌اند زیاد نیستند. گاهی کسانی هستند و نیستند و گاهی کسانی نیستند و عجیب هستند! کلمه‌ها گاه نابودگرند! نه به آن معنا که نباید گفته شوند بلکه در مفهوم نابودگی با گفتنشان تولد میسازند. همینکه می گوییم: چقدر او را دوست داشتم! چقدر دلم برایش تنگ است! چقدر تنها شدم! چقدر… اینها شاید در شنیدن سختی بسازد اما تولد جریان جدیدی‌ست. کلمات سایه چیزهایی هستند که دیگر خودشان نیستند. نبودن همیشه گشوده‌گی‌ست . باید راه را پیدا کرد. اگر کسی بود که من اینهایی که نوشتم را به او می‌گفتم دیگر اینها را نمی نوشتم! - پس / دوستتان دارم - ژاک دریدا در بخشی از نظریه نابودگی این جمله را میگوید: نابودگی در متن و زندگی، شرط امکان معناست، نه مانع آن #حرف‌های‌او