... دنباله نوشته از بخش نخست ◼️ تبیین خروجِ تخصصیِ اعتماد به قالیباف شبهه‌افکن عبارت را تقطیع کرده می‌گوید: «اعتماد به مسئولان که تلاششان مشهود است» با اینکه جمله‌ی کامل چنین است: «اعتماد به مسئولان دلسوز در هر سه قوه که تلاش ایشان برای رفاه و سعادت ملت مشهود است» ◽️بررسی قیدِ تلاشِ «مشهود» برای رفاه و «سعادت» اگر جمله‌ی رهبر توضیحی باشد، پس تلاشِ قالیباف باید در راستای «رفاه» و «سعادت» ملت آشکار باشد. آیا: - مجلس تعطیل و نیمه‌تعطیل - عدم ابلاغ قانون عفاف و حجاب - گرانی‌های افسارگسیخته - عدم وجود «پیوستِ انسجام اجتماعی» برای گران‌سازیِ بنزین یعنی تلاشِ مشهود برای رفاه و سعادتِ ملت؟! حضرت عباسی؟! ◽️بررسی قید «دلسوز»؛ فاجعه زبان‌شناختیِ حذفِ صفتِ اول به این سه جمله بنگرید: - مسئولان که دلسوزند و تلاششان مشهود است - مسئولان که تلاششان مشهود است - مسئولان دلسوز در سه قوه که تلاششان مشهود است - سخنِ نخست نیرومندترین است. - سخنِ سوم سست‌ترین است. - سخنِ دوم که از بیخ، سخنِ رهبر نیست؛ چون صفتِ «دلسوز» در آن نیامده است. در ساختارِ بیان حکیمانه، هنگامی که چند صفت برای موصوف می‌آید، صفتِ نخست، بسترِ فهمِ بهترِ صفتِ دوم و قرینه معنایی و ساختاری فهم دیگر صفات است؛ یعنی موصوف و صفتِ نخست، بر روی هم بسترساز نشستن و فهم صفتِ دوم می‌شوند. مانند: «گرامیداشتِ دانشجویانِ پرانگیزه‌ی این دانشگاه که تلاشِ بسیار می‌کنند.» رخدادِ ساختارِ زبانی چیست؟ اگر بگوییم: «گرامیداشتِ دانشجویانِ این دانشگاه که تلاشِ هوشمندانه می‌کنند» دانشجویان، ذوالحال است و «تلاشِ هوشمندانه می‌کنند» گزارش حال آنان است؛ نه اینکه برخی دانشجویان (تلاشگر) را از دیگر دانشجویان (تنبل) جدا کند. اما هنگامی که می‌گوییم: «گرامیداشتِ دانشجویانِ پرانگیزه‌ی این دانشگاه که تلاشِ هوشمندانه می‌کنند» همین که قیدِ «پرانگیزه» برای موصوف می‌آید، موصوف را از دایره‌ی عامِ دانشجویان دانشگاه (معرفه) بیرون آورده، نکره می‌کند؛ یعنی موضوع، برخی از دانشجویان دانشگاه می‌شوند: مانند: «مسئولان دلسوز در سه قوه» در اینجا، جمله «که تلاششان مشهود است» دیگر قید برای یک موضوع معرفه (مسئولان سه قوه) نیست، بلکه قید برای «مسئولانِ دلسوزِ سه قوه» است که یک موضوع (موصوف) نکره است؛ نه موضوع (ذوالحال) معرفه! به‌ویژه اینکه صفت به‌گونه‌ی جمله آمده است و افزون بر عدمِ تطابقِ ساختارِ دو صفتِ مفرد و جمله، قیدِ «در سه قوه» نیز میان موضوف و صفت دوم جدایی افکنده است؛ پس این قید با این جدایش، بر سرِ موضوعِ نخست در نیامده، بر سرِ موضوعِ پرورده با صفتِ نخست و متمم (در سه قوه) آمده است و ازاین‌رو، قیدی (صفت) برای یک موضوع نکره (موصوف) است؛ نه حال برای یک ذوالحالِ معرفه و اصل در قیود نیز احترازیت است. ✅ جمع‌بندی نهایی با این نظام نقد، پنج چیز روشن شد: آ. سخنِ رهبر، یک امرِ مطلق برای اعتماد به همه‌ی مسئولان نیست و مگر چنین چیزی پذیرفتنی است! ب. «که تلاششان مشهود است» به دلیل حضورِ «دلسوز»، صفتِ احترازی است، نه حالِ توضیحی و لذا قالیباف از شمول بدوی آن نیز تخصصاً بیرون است. ج. اگر این را نپذیریم، قالیباف به دلایلِ خاص گوناگون، تخصیصاً از عموم این سخن خارج است. د. شبهه‌افکنان با تقطیعِ عبارت و حذفِ قیدِ «دلسوز»، دچار لغزش ساختاری شده‌اند. ◼️همسو 🔺امام شهید: هنر مسئولان «تکه‌تکه کردن اتحاد و همصدایی مردم ◽️بعثت مردم و فتنه مسئولان؛ اثبات فقهی نادرستی آتشبس 🔺۲روی قالیباف یا قالیباف ۲رو؟ ◽️وحدت مقدس در برابر وفاق گمراه 🔺بررسی پیام رهبر به دوگانه‌سازان تفرقه‌افکن

💠بزرگ‌ترین سکوی تولیدی خلیج فارس تبلور مجاهدت تلاشگران قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیاء(ص) 🔹سکوی ۶۲۰۰ تنی رشادت با اراده و پایداری تلاشگران و متخصصان قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیاء(ص) در شرکت صدرا و در شرایط حساس جنگ تحمیلی سوم، به بهره‌برداری رسید. sepahnews.ir | سپاه نیوز @sepahnews

🔺کسی می‌خواهد بترسه، بترسه اما از طرف مردم نترسه.| ۱۳۹۶/۱/۳۰

🔺مارگارت تاچر نخست‌وزیر پیشین انگلیس، در برابر میهنش (میهن دزدی) دیوث نبود ولی در کشور خود خود ما برخی ... سگ زرد شغال بور خوک صورتی