یه دقیقه دیگه تو این شهر معلوم نیست کی زندهاس، کی مرده. اگه قرار باشه من یه دقیقه دیگه زنده باشم، فکر کردم دلم میخواد یه چیزایی بهت بگم که هیچوقت بهت نگفتم اینکه من چقد قیافهتو، صداتو، لحن حرف زدنتو، خندههاتو، همین آرایش ناشیانهی قشنگی که کردی رو دوست دارم.»
خوب کردی که رُخ از آینه پنهان کردی
هر پریشان نظری لایقِ دیدارِ تو نیست ..
ـ صائب تبریزی
هیچوقت تا حالا با همچین ورژنی از خودم که بعد از کلی صبوری ، یهو تو یک لحظه ، تمومِ چیزایی که با چنگ و دندون نگهشون داشته بودم و رها کنم و برم ، روبرو نشده بودم.
یه بار مامان بزرگم بهم گفت...
تنها چیزی که از یه آدم میمونه صداشه.
صدا هیچوقت نمیمیره.
بهتر است
نتوانند شما را درک كنند
و بميريد،
تا اين كه زندگى تان را
به توضيح دادن بگذرانيد...
👤#ويليام_شكسپير