شاید لازمه عنوان کنم که روزی هزاربار یه چی می‌نویسم که بفرستم اینجا ولی قبل از فرستادن پاک می‌کنم و تمام این که اینجا هم خودم رو سانسور می‌کنم داستان مفصلیه که سعی دارم خاتمه ش بدم بحث نگرانی از متفاوت بودن و اینا نیس بحث «خب که چی؟» عه!

با فرق هام چه کنم؟ کجا برم که شبیه باشم؟

«دل‌بسته ام به هستیِ ناچیزِ عکس‌ها»!

خوبی مجازی اینه که هر موقع دلت خواست میتونی بکشی بیرون از همه چی

ولی من حس این فیلمو واقعاً دوست داشتم

یه تصمیمی گرفتم

می‌خوام از امشب این کار رو کنم هر شب دقایقی به مرگ فکر کنم و چند جمله ای از افکارم رو اینجا بنویسم تا چهل شب نیاز دارم به چنین چیزی نیاز دارم به نوعی از قفس روزمرگی‌هام فرار کنم شما هم می‌تونید با من شروع کنید! چالش خوبیه

عه دوازده روز دیگه بسته م تمومه هنو ۱۳ گیگش مونده

آی کنت تیک ایت انی‌مور•

خدای من واقعاً به یه سفر تنها نیاز دارم دست کم به یه هفته تنها، دور از شهر و آدما و گوشی و اینترنت بودن واقعاً نیاز دارم! فقط خودم باشم و گیاها و آسمون و زمین خودم باشم و قلم و کاغذم .. بهش نیاز دارم