بی تو بودن به من نیومده...

"I am surely far different from what you suppose!"

نه نمیخوام گریه کنم حتی گریه م هم نمیاد. فقط اینکه احساس می‌کنم روحم مچاله شده تو این مدت

و خب بی اونکه واکنشی نشون بدم فقط دارم به این فکت فکر می‌کنم و کمی فقط کمی غم می‌خورم ولی ایتس اوکی پذیرفتمش اون یه ذره غم هم برا اینه که پذیرفتمش غمگینم که پذیرفتمش فقط کمی همین

نیاز به کشف آدمای جدید*

دور از ذهن به نظر میاد ولی منظورم از این مدت، این هیجده نوزده ساله!

اینکه کسی حضورت رو حس نکنه ناراحت کننده س ولی اینکه کسی نبودت رو حس نکنه ترسناک تر به نظر میاد!

حالا حواسم نبوده اون یکی مدلش رو خوردم که خواب آوره-_- خو الان نمیتونم بخوابمممم کععع احساساتم هم متوقف شدن به خاطرش بگو چرا انقد خنثی و پوکر ام از من بعید بود

واقعاً احساساتم رو ترن آف کرده بالکل

حتی حافظه م هم کار نمیکنه

اجسام از دستم میوفتن از شدت خواب😂

خب حالا هرچی