هر چی جلوتر می‌رم انگار همه چیز خراب تر میشه روحم ضعیف تر میشه و آسیب دیده تر اما امروز فهمیدم هر چی جلوتر می‌رم خودم رو هم بیشتر میشناسم بیشتر وجودم رو کشف می‌کنم شاید این رنج در مسیرِ سرخوشی باشه! شاید ابتدای جاده ی سرخوشی اینطور شروع میشه..

قَلبِ مَن شِکَسته ازش مطمئنم. آیا این من رو به تو نزدیک نمی‌کنه؟

اوهوم.

حس می‌کنم به تَه رسیدم به فصلِ آخر خطوطِ آخر.

به آخرِ خط می‌رسم در حالی که مطمئناً قلبم شکسته

زندگی در دوستی با مرگ عالی‌تر شده ست

[هر نگاهی می تواند خلوتم را بشکند کوزه ی تنهایی روحم سفالی تر شده است]

دَعْنی أَنُوحُ عَلى نَفْسی وَأَنْدِبُها ... [مرا رهان كن تا برای خودم بخوانم وگریه كنم...]

غصه نخور عزیزم *به زودی می‌میری و همه چیز رو به راه میشه

دلم واسه اسکل بازی‌ها و کراش‌زدن های دوران راهنمایی تنگ شده