شاید واقعاً ما آدما به هم وصلیم! شاید این که به بعضیا حس نزدیکی و همدردی می‌کنیم بی هیچ شناختی_ صرفاً همون که وجود دارند_ به این دلیله که یه وصلتی قبلاً بینمون بوده! شاید از یه خاک درست شدیم! یا شاید تو زندگی قبل دنیا با هم بودیم! به هرحال عجیبه که حال یکی که نمی‌شناسمش انقد حالم رو بد می‌کنه !! باید یه چیزی باشه، که ما آدما با معیار های زمینی ازش سر در نمیاریم!

حال داشتید این رو شرکت کنید ببینم چقدر منو از پستام شناختید تا حالا https://this-that.timefriend.net/409950925 محض فان بودنش صرفاً

بعضی هام یه جوری عاشق سینه چاک کره ای هان که آدم می‌گرخه -_- باور کنید این کارایی که شما می‌کنید از حالت طبیعی خارجه :/

از خودم بدم میاد٫٫ کاش می‌شد فرار کنم، از خودم، از این خودی که خودم واسه خودم ساختم٫٫ ازش بدم میاد٫٫ دلم می‌خواد می‌شد بزارمش یه جا و رهاش کنم، می‌شد ازش فرار کنم و برم یه جا دیگه !

ولی مگه دل آدم چقدر جا داره؟ چه جوریه که هیچ وقت نمی‌ترکه! هیچ وقت گنجایشش تموم نمیشه! چرا پس منفجر نمیشه؟!!

می‌دونم منظورم اینه که چرا هیچ کس از غم و غصه زیاد نمی‌میره؟ بلاهایی که سر روح میاد تمومی نداره و هیچکدوم باعث تموم شدن زندگی نمیشه ! باید همینطور تحمل کنی و ادامه بدی! ولی اگه بدنت یه مریضی کوچک یا جراحت عمیق برداره خیلی زود می‌میری و تموم! انگار روح خیلی جا داره و این اذیت کننده‌س همون قضیه ی هرکه بامش بیش برفش بیشتر...

اونجایی که دیگه واست مهم نیست کی اطرافت نشسته و بی توجه به جمع می‌زنی زیر گریه احتمالاً باید آخراش باشه!

خوشحالم که می‌تونم به عنوان دو شخص متفاوت، با دو سلیقه و عقیده متفاوت با خودم حرف بزنم:)

حس می‌کنم کل ایتا رو یه جمع خاصی تصرف کردن که به صورت زنجیره‌وار به هم وصلن و اکثر کانال های مودیِ ایتا رو مدیریت می‌کنن👀😂

تقریباً مطمئنم👀

آدم داره زندگیشو می‌کنه از ته دل می‌خنده به ترک دیوار یهو یکی یه حرفی می‌زنه قشنگ خنده آدم از بیخ می‌ماسه😕 یهو کل حس و حال آدم فروکش می‌کنه🙁 قشنگ ضد حال