انی وی لتس از بدبختی های زندگیمون جک بسازیم و لذت ببریم

من واقعاً شانس آوردم آدم مذهبی‌ای ام وگرنه سیصد بار تا حالا شکست عشقی خورده بودم و واقعاً تو این سن هیچی ازم نمونده بود

کله صبح درحالی که فقط دو ساعت خوابیده بودم بلند شدم با این اطفال رفتم کوه و همین الان برگشتم

همونطور که می‌بینید جای «تعادل» در زندگی من خالی ست

وقتی مترجم عقایدش رو وارد داستان میکنه😂

ببین غم دارم...

بر سرِ تربتِ من با مِی و مُطرب بنشین تا به بویت ز لحد رقص کُنان برخیزم

بچه ها الان تمام تلاش دشمن ناامید کردن مائه. (دشمن که میگم منظورم دشمنِ ایرانه ! همینقدر عام!) پارسال بعد شاهچراغ یادتونه چقدررر همه‌مون ناامید و پر از اندوه بودیم؟ انگار گَردِ غم پاشیده بودن تو شهر! الانم نقشه همونه! نزارید تو نقشه شون موفق بشن. امیدوار بمونید و بدونید پیروزی نهایتاً سهمِ ماست!

چه اهمیتی داره روح من تا چه اندازه آسیب دیده ست مادامی که به اندازه ی هر روح سالمی در حال تلاش برای قدم برداشتن به سمت جلوئه!

لیس للانسان الّا ما سعی:

درسته نگاه جامعه به آدمای رنج‌دیده همیشه همینطور نامأنوس و طرد شده و پر از ترحم باقی میمونه، درسته گاهی آدم از دیگران جدا میشه و بعد هیچوقت نمیتونه دوباره بهشون بپیونده، بله درسته که بعضی زخم ها جاشون برای همیشه باقی میمونه و بعضی هیچ وقت خوب نمیشن، ولی تو فراموش نکن جایگاهی که الان توش هستی مهم نیست، مهم میزان تلاشته (چیزی که فقط خودت ازش خبر داری!)

تو در کنار خودت نیستی، نمی‌دانی که در کنار تو بودن چه عالمی دارد