شصت هفتاد درصد آدما یه درک هرچند سطحی ای از مفهوم زندگی و هدف زندگی دارن و عین آدم دارن با همون درک، زندگی می‌کنن و موفقیت کسب می‌کنن و فلان که واقعاً خوش به حالشون چرا من تو این سن تو همه چی شک دارم و حالا حالا ها هم قرار نیست به واقعیت برسم؟ حس می‌کنم مدت ها طول می‌کشه یه درک صحیحی از زندگی پیدا کنم تا بتونم بر اون اساس زندگی کنم! چرا؟ نمی‌دونم چه خبره!

چرا وقتی یکی دیگه داره دروغ می‌گه من عذاب وجدان می‌گیرم-_-

این دیگه واقعاً مسخره س-_-

یه اخلاقایی دارم که یه وقتایی واسه خودم هم رو اعصابه و می‌گم چرا اینجوری هستم؟ در حالی که خب هستم!

جوری خسته ام و تمام اعضای بدنم درد می‌کنه که یه معتادی که بهش مواد نرسیده اونجوریه! نمی‌دونم چرا واقعاً:/ هم خوب خوابیدم هم کار خاصی نکردم:/ شاید دارم می‌میرم! خیلی آروم شارژم تموم میشه و تمام:/

میل عجیبی* به شناختن همه تون دارم-_- *عجیب به معنی زیاد نیست

:]

کاش امتحانام که تموم شد از این مود خستگی و غم دور باشم و تو اون مود پرانگیزه و پر انرژیم باشم که بشینم یه برنامه خوب واسه تابستون بریزم

منی که ساعت نه امتحان دارم و تازه چشام رو از بین پتو و برگه و جزوه و خودکار باز کردم و کلی درس نخونده دارم و در پوکرفیس ترین حالت ممکن نشسته ام به در نگاه می‌کنم:

ولی یه ساعت خوابیدم جاتون خالی عجب خواب اکشن باحالی دیدم😌 خیلی چسبید خدایی قهرمان خواب هم.. خب خودم بودم قطعاً🙄🤣🤣

یهو به طرز عجیبی تپش قلب می‌گیرم و نگران می‌شم و دلیلش رو خودم هم نمی‌دونم واقعاً عجیبه

من همینجوری با لهجه بریتیش نمی‌تونم از فرط عصاقورت‌دادگی ارتباط برقرار کنم پس چرا الان دارم با شوق و ذوق به لهجه ایرلندی_بیرمنگهامی ای گوش می‌دم که همه آواهاش برعکسه و لذت هم می‌برم؟😑😂