تا مرگ، یک پیاله فقط راه مانده است کی می‌رسد پیاله‌ی لبریز دیگری

آتش بزن مرا که به جز شاخه های خشک باقی نمانده از تن من، چیز دیگری

قاب سی‌ام [مراسم تدفین ۱۶۸ دختربچه مینابی که در حمله موشکی اسرائیل به مدرسه‌شان شهید شدند.]

روزی که فرستادن قاب‌ها رو شروع کردم فکرش رو نمیکردم قاب سی‌ام این باشه. حداقل انقدر زود نه! گمون میکردم تا قاب صدوهشتادم یا حتی دویست‌وپنجاهم متعلق به همسایه ست! نمی‌دونستم چقدر به لمس تاریخ نزدیکیم. اما امروز ذره‌ای در دل من ترس نیست! کمترین سایه‌ای از دلهره و نگرانی و دل‌بستگی در دلم وجود نداره. من یک صبح شنبه بزرگترین دلبستگی‌م رو از دست دادم و حالا دیگه هیچ تعلقی برام باقی نمونده. این راهیه که انتخابش کردم. می‌ایستم و تمام بغض‌هام رو نگه می‌دارم تا وقت سوگواری برسه. تا اون روز با تمام توان توی این میدان هستم. تو میدونی حالا فقط یک چیز باقی مونده؛ مرگ تعالی بخش! پ.ن: فرستادن قاب‌ها ادامه داره. این بار با دلی شکسته‌تر و انگیزه‌ای بیشتر. رسانه باشید و روایت کنید.

قاب سی‌و‌یکم [کفش‌ها و جوراب‌شلواری خونین هانیه‌ی دوساله روی تخت بیمارستان افتاده است. هانیه در ساعت ۲۱ یکشنبه در اثر حمله اسرائیل به شهرری تهران به شهادت رسید.]

قاب سی‌و‌دوم [پیکر محمدمهدی در تابوتی کودکانه گذاشته شده است. اسرائیل او را زمانی که تنها ۱۸ ماه داشت به همراه مادرش به شهادت رساند.]

قاب سی‌‌وسوم [موج ناشی از اصابت موشک‌های ایرانی به تل‌آویو یک ماشین را به محوطه جلوی خانه پرتاب کرده است.]

قاب سی‌و‌چهارم [پدر، بدن بی‌جان دخترش را که در حمله اسرائیل به شهرک محلاتی تهران شهید شده در آغوش می‌گیرد. زهراسادات تنها هفت سال داشت.]

قاب سی‌و‌پنجم [تل‌آویو در آتش اصابت موشک‌های ایرانی می‌سوزد.]

⭕️شعبه بله «در این گوشه از دنیا» با همین آیدی فعال شد: https://ble.ir/afterchange