قاب صدوسی‌ودوم [یک زن در محل خدمت نیروهای امدادی و جهادی برای آنها نسکافه می‌ریزد.] عکس از پوریا ترابی

قاب صدوسی‌وسوم [آزمایش علوم یک کودک کلاس دومی زیر آوار خانه‌ای در شهر ری افتاده است.] عکس از پوریا ترابی

قاب صدوسی‌وچهارم [مردم اهواز در حمایت از زیرساخت های ایران، بر روی پل سفید این شهر، زنجیره‌ی انسانی تشکیل داده اند.] عکس از محمد آهنگر

کجای منطقه، نه کجای دنیا و کجای کهکشان می‌بینید دشمنِ تا بُنِ دندون مسلح، زیرساخت‌های یک کشور رو علناً تهدید کنه و مردم اون کشور به جای فاصله گرفتن از اون زیرساخت‌ها، با شجاعت زنجیره انسانی تشکیل بدن تا ازش محافظت کنن؟ فقط ایران!🇮🇷

قاب صدوسی‌وپنجم [عروسک‌های یک پسربچه که در بمباران اسرائیل و آمریکا به شهادت رسیده، در کنار مزار او در گلستان شهدای اصفهان گذاشته شده است.] عکس از اسرا.

قاب صدوسی‌وششم [پازل های یک کودک در میان آوارهای ناشی از حمله اسرائیل و آمریکا به ایران ریخته است.]

قاب صدوسی‌وهفتم [در ورودی یک کلیسا در خارج، مراسم یادبود دختربچه‌های میناب برگزار میشود.]

قاب صدوسی‌وهشتم [عروسکی که در آوار خانه‌های جنگ‌زده پیدا شده در دستان یک نیروی آتش‌نشانی قرار دارد.] عکس از همتا

قاب صدوسی‌ونهم [یک فرانسوی در تجمع پاریس، از ایران به خاطر مبارزه با هیولای آمریکایی صهیونیستی تشکر می‌کند.]

قاب صدوچهلم [در مقابل چشمان دختران میناب، مردمی با مشاغل گوناگون از ایران حمایت می‌کنند.] نوشته روی پلاکارد ها: _من یک ماما هستم، در خیابان می‌مانم چون مخالف کودک‌کشی و نسل‌کشی ام‌. _من یک صادرکننده هستم. در خیابان می‌مانم تا شرافت و غیرت ایران را به سراسر دنیا صادر کنم. _من پرستارم. پای التیام زخم‌های وطن می‌مانم. _من طراح لباسم. امروز بهترین لباسی که تن مردم می‌بینم لباس غیرت و شرف است. _من یک روانشناسم. در خیابان می‌مانم. یاد گرفته ام درد را نادیده نگیرم. _من یک پزشکم. قلبم برای تک‌تک مردم سرزمینم می‌تپد. _من یک حسابدارم. به خیابان آمدم تا بعدها بدهکار وطن نباشم.

قاب صدوچهل‌ویکم [مردم زنجان در قدردانی از مهندسان و کارگران برای بازسازی ۴روزه پل ریلی، جمع شده‌اند.] عکس از عرفان تقی‌بیگلو

قاب صدوچهل‌ودوم [صهیونیست‌ها در اسرائیل علیه نتانیاهو تجمع می‌کنند.]