تصمیم بر این گرفته شده که در این شرایط حساس فیلم سینمایی <<خدای جنگ>> بجای اکران سینمایی در تلویزیون پخش بشه تا مردم شاهد پیشرفت موشکی و زحمات دلیر مردانمون باشند. شبکه یک سیما | پنجشنبه ساعت۱۶ شبکه سه سیما | جمعه ساعت ۱۴:۳۰ شبکه دو سیما | شنبه ساعت ۲۲ لطفا اطلاع رسانی کنید . فیلم خدای جنگ برداشتی آزاد از داستان شکل‌گیری نیروی موشکی ایران با تکیه بر زندگی شهید سردار حاج‌حسن‌آقای تهرانی است #نشرحداکثری @aghletarif

می‌گفت وقتی امام جماعت مسجد محله می‌خواست بعد از نماز برای پیروزی در جنگ دعا کند، گفتگو و جدل بین یکی دو نفر از افراد محله بالا می‌گیرد که چرا دعا می‌کنید مقصر این جنگ جمهوری اسلامی است!!! آن وقت این آقا که یک مخالف جمهوری اسلامی است صحنه را اینگونه تحلیل می‌کند. @aghletarif

🔰خدا کند که دوباره جنگ تحمیلی ختم به صلح تحمیلی نشود این روزها ذهنم درگیر است. درگیر سبک سنگین کردن حرف‌ها . درگیر مزمزه کردن تحلیل‌ها. درگیر اینکه آیا می‌توان وسط جنگ، نقد هم کرد؟ وقتی وزیر امور خارجه در وسط جنگ به درخواست مذاکره‌ی اروپاییان لبیک گفته و پا تند کرده سمت ژنو تا با اروپائیان بدعهد چک و چانه بزند، آیا می‌توان از دل‌نگرانی در رابطه با دیپلماسی نوشت؟ آن هم درست زمانی‌که میدان در اوج قدرت است و اسرائیل با سجیل و فتاح و خیبر دهانش صاف شده و سربازانش با موشک‌های متخصصان ایرانی پوشک لازم شده‌اند؟ دل‌نگرانم. دل‌نگرانیم از سفر جناب وزیر را در گروهی به اشتراک می‌گذارم و می‌پرسم: «آیا این سفر در چنین موقعیتی به صلاح است؟ » پاسخی که می‌گیرم مانند پتک به صورتم می‌خورد: «اگر پذیرفته باشیم که هر اقدامی در سطوح بالای نظام و با اجازه رهبر انقلاب انجام می‌شه اون وقت نگرانی از بابت این دیدار و دیدارهایی مثل این رو کنار می‌گذاریم.» این استدلال نیست بلکه مغالطه است. حرفی که بهانه‌ای برای توجیه مذاکره با قاتل شهید سلیمانی هم بود، آن هم وقتی رهبری صراحتا از غیرعاقلانه، غیر شرافتمندانه و غیر هوشمندانه بودن مذاکره با دولت آمریکا گفته بودند. پاسخ را بر نمی‌تابم و می‌نویسم: «آن وقت صلح تحمیلی و انتظار رهبری از اصحاب قلم و اندیشه در تبیین صلح کذایی را چطور معنا کنیم؟» حالا نگرانیم برطرف که نشده هیچ، بل‌که مواجهه با این منطق خطرناک که با هزینه از رهبری، دستگاه دیپلماسی را مصون از نقد می‌کند و دهان منتقد را می‌بندد، بر وحشتم افزوده است. دوباره ذهنم به روزهای تیرماه 67 گریز می‌زند. به روزهایی که صدام در باتلاق جنگی که خودش شروع کرده بود، گیر افتاده و درگیری به پشت دروازه‌های شهر بصره رسیده و موازنه‌ی قدرت به نفع ایران بود. همان روزهایی که دست و پازدن‌ها برای صلح بالا گرفته و تلاش جهانی برای نجات صدام آغاز شده بود. روزهایی که در نهایت دیپلماسی، میدان را عقب کشید و 598 را روی دست ملت گذاشت و جنگ تحمیلی را به صلح تحمیلی ختم کرد. خدا کند که دوباره جنگ تحمیلی ختم به صلح تحمیلی نشود. @aghletarif

🔻 چرا رهبری دستور تبیین «صُلح تحمیلی» را می‌دهد؟ #رهبری | #امام_خمینی(ره) | #استاد_شجاعی منبع #کلیپ: جلسه ۲ از مبحث شرح فراز هایی از دعای افتتاح @ostad_shojae I montazer.ir

از حاج قاسم بشنویم: اگر با اسرائیل نجنگیم ... به مصر و سوریه و سودان و ... چه گذشت؟! ‌@aghletarif

تکمیل پازل مذاکره‌ی وزیر امور خارجه با اروپایی‌ها می‌تواند پازل نقش‌آفرینی ایران در مواجهه همه‌جانبه با اسرائیل و آمریکا را تکمیل کند. اما یک شرط مهم دارد و آن ثبات قدم آقای عراقچی در تأمین منافع ملی است به ویژه که اکنون با برتری میدانی ایران و مجاهدت نیروهای نظامی و حمایت حداکثری مردم، دست او پر است. در قرآن خداوند به پیامبر اکرم می‌گوید: وَلَوْلَا أَن ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدتَّ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلًا.. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺛﺎﺑﺖ ﻗﺪم ﻧﻤﻰﺩﺍﺷﺘﻴﻢ، ﻫﻤﺎﻧﺎ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﻮﺩ ﺍﻧﺪکی ﺑﻪ ﺳﻮی ﺁﻧﺎﻥ ﻣﺘﻤﺎﻳﻞ ﺷﻮی. (اسراء/۷۴) دعا ‌کنیم برای وزیر امور خارجه که ثابت قدم بماند و به اروپایی‌ها و غربی‌ها حتی اندکی هم متمایل نشود. #سید_میثم #عراقچی #ژنو @Masihane

🟠 سرزمین هرات را که با جنگ از دشمن پس گرفته بودیم، بر سر میز مذاکره از دست دادیم! 🎙دکتر موسی حقانی (مسئول موسسه تاریخ معاصر) @aghletarif

حیفا در حال شخم زدن قطعا حضور امروز مردم در صحنه و مطالبه‌ی انتقام و انذار نسبت به صلح تحمیلی که حرف مشترک مردم و ائمه‌ی جمعه بود سوخت موشک‌های امروز بوده @aghletarif

🔰خشمی که شخم زد دعوت شده بودیم به نماز جمعه‌ی «خشم و نصر».حضور نه مستحب مؤکد که واجب عینی بود. مگر می‌شد در میدان نبرد خیبر که سید علی به پشت در قلعه‌ رسیده، سیدمان را تنها بگذاریم. باید می‌رفتیم تا دشمن توهم برش ندارد که امر سیدمان و موشک سربازانش پشتوانه‌ی مردمی ندارد. به اول خیابان قیام که رسیدیم، حضور مردم در مسیر نماز جمعه متفاوت از همیشه بود. رودهایی بودند که به سمت دریا شدن در دل مسجد ملااسماعیل در حرکت بودند. ازدحام ورودی خواهران هم خبر از حضوری پر شور می‌داد. ظرفیت مسجد اصلی تکمیل شده و ظرفیت مسجد دوم هم در حال تکمیل شدن بود. دروغ چرا از حجم حضور مردم شوکه شده بودم. صحنه، صحنه‌ی نماز جمعه‌ی قدس شده بود. تصور نمی‌کردم به این سرعت مسجد پر از جمعیت شده باشد و جا برای نشستن به سختی پیدا شود و آخر سر هم پیدا نشود. نماز که تمام شد. جمعیت غرید. رودهایی که آمده بودند، سیل شدند و فریادهای از سر خشمشان دیوارها را لرزاند. مشت‌ها گره و لعن و لبیک جمعیت، تجلی‌بخش تبری و تولی شد. گرمای آفتاب چهل درجه هم حریف گرمای خشم مردم نبود. شعارها علاوه بر تبری و تولی، خبر از یک نگرانی هم می‌داد؛ نگرانی از یک تقلا، تقلایی برای صلح تحمیلی. نگرانی از کیدی که دشمن همیشه در وقت قدرت دوست رو می‌کند تا جنگ باخته را ببرد. اما ملت آمد و با خشم فریاد زد:«ما ترکناک یا بن الحسین»، خشمی که سوخت شد برای موشک‌های عصر جمعه که حیفا را شخم زد. الحمدلله @aghletarif

🔰مباهله‌ی امروزت را بشناس ۲۴ ذی‌الحجه، روز مباهله بود. قبل‌تر نوشته بودم :«مباهله‌ی امروزت را بشناس». در تاریخ نمان. تاریخ را امتداد بده بیا تا اکنون. اگر چنین نکنی، تاریخ را به دست خودت سکولار کرده‌ای. دیگر قرار نیست تاریخ برای امروزت حرفی برای گفتن داشته باشد. تو فقط می‌شوی یک محب که اهل بیت علیهم‌السلام را دکانی می‌بیند صرفا برای گرفتن حاجت، که هر وقت پایش به سنگ خورد یا گردی به گوشه‌ی قبایش نشست، بیماری عارضش شد یا بچه‌اش نشد، راه کج کند سمت اهل بیت علیهم‌السلام و خدا را به آبروی آنها قسم دهد تا حاجت روا شود. صرفا آنها برایش دارالشفا شوند و باب‌الحوائج. نه اینکه بد باشد. اصلا خود اهل بیت علیهم‌السلام گفته‌اند نمک دیگ‌تان را هم از ما بخواهید. اما ما که نباید «ارکان البلاد» و «ساسه‌العباد» را فقط برای رفع حوائج خرد دنیایی‌مان بخوانیم و بخواهیم. خیلی فرق می‌کند ما آنها را صرفا دارالشفا بدانیم یا ساسه‌العباد. اگر نسبت‌مان با اهل بیت علیهم‌السلام نسبت اولی بود، آن وقت می‌گذاریمشان یک گوشه‌ و زندگی خودمان را داریم. حالا اگر خیلی مسلمان باشیم نماز و روضه‌مان هم به راه است. صف اول جماعت هم می‌ایستم و ض «والضالین» را هم غلیظ می‌گوییم. اگر از فرقه‌ی «دلت پاک باشد» باشیم، نماز با لاک و ناخن کاشته هم می‌خوانیم. برای زیارت به حرم هم می‌رویم. در کاسبی زیر و رو می‌کشیم اما سهم نذری محرممان هم با همان پول‌های زیر و رو کشیده، سر جایش هست. هر وقت هم گیر و گوری در کارمان افتاد، خدا را به همان اهل بیت گوشه‌ی طاقچه و لای کتاب تاریخ قسم می‌دهیم. سکولار زندگی می‌کنیم با چاشنی یاد اهل بیت علیهم‌السلام. آن وقت کربلا می‌رویم، به جمهوری اسلامی هم فحش می‌دهیم. وقتی اسرائیل حمله می‌کند، یقه‌ی جمهوری اسلامی را هم می‌گیریم که تو مقصری. اما اگر آنها را «ساسه‌العباد» دیدیم. دیگر روزهای مهم تقویم قمری فقط برایمان یک تاریخ نیستند. که یک روزش را به یمن ولادت فلان امام شاد باشیم و به حزن عزای آن یکی امام رخت عزا بر تن کنیم. امام علیه‌السلام را می‌‌آوریم در بطن زندگی امروزمان. نه تنها امام را که رد دشمنانش را می‌گیریم تا اکنون‌مان. مثلا وقتی در تقویم نوشته‌اند «روز مباهله» و می‌بینیم که پیامبر اسلام (ص) با خانواده‌اش به میدان مبارزه و نفرین کفر قدم گذاشته بود. با جانش، علی، با دخترش فاطمه، با پسرانش، حسن و حسین. یعنی تمامیت ایمان در برابر تمامیت کفر. تمامیت حق در برابر تمامیت باطل. حالا مباهله را می‌آوریم و به نماز جمعه‌ی «خشم و نصر» الصاق می‌کنیم. روزی که مردمان ایران اسلامی زیر خطر حملات دشمن با خانواده‌هایشان ، با جان‌هایشان، با کودکان خردسال‌شان وسط معرکه‌ی مبارزه تمامیت کفر با تمامیت حق بودند. مردمانی که امتداد ولایت رسول‌الله را در ولایت فقیه دیده‌اند. مسیحیان صهیون را امتداد مسیحیان نجران دیده‌اند و به مباهله برخاسته‌اند.اینجاست که اگر صبح تا شب منافقان بگویند و بنویسند« جمهوری اسلامی مقصر جنگ است» پوزخند می‌زنیم و مقهور جنگ شناختی آنها نمی‌شویم. @aghletarif

برادران ایرانی، فداتون بشم موشک‌هاتون سر وقت بزنید! صبح‌ها که خواب نداریم، خبر می‌خونیم. شب‌ها هم که باید منتظر بشینیم تا بزنید! ساعت 12 بزنید، ساعت یک بزنید! ساعت دو بزنید باز هم اوکیه! ولی ساعت 4 می زنید ما دقیقا کی بخوابیم؟ والله من دو روزه نخوابیدم! آخه ما رو فضولی می کشه باید ببینیم چطور اسرائیل رو می زنید! هیچکس اسرائیل رو نمی‌زنه فقط شما! اون بار که 4 زدید من باید 6 می‌رفتم سرکار😄😄😄 پی‌نوشت: این پیام اگرچه قالب طنز داره اما از یک دغدغه و امیدواری خبر می‌ده که در جریان جنگ اخیر از قلب‌های مردم منطقه سرریز شده، در کانالی پیامی رو خوندم از حال و هوای این شب‌های حرم امام حسین علیه‌السلام: «دیشب حال و هوای زوار حرم اباعبدالله الحسین علیه‌السلام، عجیب بود! دعاها و نجواهای فرد به فرد که زمزمه «اللهم احفظ قائدنا الخامنئی» در جای‌جای حرم به گوش می‌رسید صلوات گرفتن‌های جمعی و با صدای غرا که «لنصرة الشعب الایرانی المقاوم صل علی محمد و آل محمد» آن به آن بلند می‌شد مبارزه و مقاومت ما در برابر دشمن متجاوز، جنگی بین ما و صهیونیست‌ها نیست؛ جنگی است که همه‌ی مستضعفان عالم و مسلمانان و شیعیان نگران به ثمر رساندن و پیروزی آن در برابر تمام جبهه کفر هستند.» اینها سرمایه‌ی اجتماعی است که نه تنها در داخل و منطقه ایجاد شده، بلکه در کشورهای اروپایی نیز ظهور پیدا کرده و ایران را محبوب قلب‌ها کرده، فلذا صحبت از صلح یعنی خیانت به یک امت. @aghletarif