کمانچه روانشاد هابیل علی اف @aghmiun

این فرصت گران این لحظه های بی همتا عمر من و توست پس در هر ثانیه اش بدرخش و شادی را خلق کن... @aghmiun

🔘ساری گلین ⭐️هابیل علی اف @aghmiun

صبح 25 مهر آرزو میکنم لحظه لحظه‌ی زندگی شما قرین این حرف ساده باشد. آرامــــــــــش...🌱 صبح بخیر🍂 @aghmiun

Mehran-Jafari-To-Ye-Negah @aghmiun

Remix Ask(joyamusic) @aghmiun

🔘دکترعلی قره داغی ❇️ مشاور خانواده وازدواج @aghmiun

نشسته ام سر درِ ایوان یار امید من قرار و پیمان یار چشم ودلم روشنِ ازروی او حدیث من حدیث چشمان یار بست شدم بست شدم بسته ام لگام خود کنار دربان یار شکسته ام غرور و هرآینه گرفته ام سخت زدامان یار قسم دهم قسم دهم قسم ها قسم دهم جان عزیزان یار تمامیِ مردمِ روی زمین ببخش خدایا توبه احسان یار ( علی خودی آغمیونی) @alikhodiaghmiuoni

بزرگان ادبیات فارسی سعدی شیرازی مُشرف‌الدین مُصلح بن عبدالله سعدی شیرازی، در سالهای آغازین قرن هفتم هجری، در خانواده‌ای که بزرگان آن، همه از علمای دین بودند، پا به عرصه‌ی حیات نهاد. پس از پایان تحصیلات مقدماتی خود در شیراز، راهی نظامیه‌ی بغداد شد و از مدرّسان آن جا کسب دانش و معرفت کرد. پس از آن، به سیاحت عالم پرداخت. از عربستان و شام و مصر و مراکش گذر کرد و روی به هندوستان نهاد. سعدی بعد از بازگشت از سیاحت و تجربه اندوختن، در حدود سال ۶۵۴ به موطن اصلی خود باز آمد و در دستگاه اتابکان، قُرب و منزلتی یافت. بعضی معتقدند که او تخلّص (نام شعری) خود را از اتابک سعد بن زنگی گرفته است. سعدی شاهکار خود بوستان را که یک مثنوی اخلاقی و اجتماعی است، در سال ۶۵۵ سرود و یک سال بعد، گلستان را به عالم ادب اهدا نمود. وی علاوه بر این آثار، قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع‌بند ، رباعیات و رسالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلّیات او جمع کرده‌اند. وفاتش بین سالهای ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری در شیراز اتفاق افتاد و آرامگاه جدید او، در اردیبهشت ۱۳۳۱ شمسی بر پا شده است. با تلخیص از یک فروغ رخ ساقی، برگزیده‌ی متون عرفانی در ادب پارسی، دکتر برزگر خالقی و دکتر امیری، ص ۸۹ و ۹۰. #بزرگان_ادبیات_فارسی #سعدی_شیرازی @ aghmiun