این زن ۱۸۹ ساله ، یک تاریخ معاصر است! ۶ پادشاه : ناصرالدین شاه؛ مظفرالدین شاه؛ محمدعلی شاه و احمدشاه از سلسله قاجار و رضاشاه و محمد رضا شاه پهلوی  را به یاد دارد. او یک تاریخ معاصراست... *این بانوی تاریخی ایران زمین ، هنوز زنده است و در روستایی کوچک، ازتوابع بخش کاکی درشهرستان دشتی استان بوشهر سکونت دارد و زندگی می کند... او به شوخی گفته، احتمالا پرونده ام نزد خداوند مفقود شده و مرا فراموش کرده ‎‌‌‌‎‌‎‌‌است.* @aghmiun ارسالی: آقای بهروز قرایی

۱۰۶ سال انتظار برای خرید خانه!/تامین مسکن برای کارگران آرزو شد 🔹مسکن یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های قشر کارگر در ایران است. برآوردهای کارشناسان نشان می‌دهد کارگران حدود ۷۰ درصد از درآمد ماهیانه خود را صرف هزینه‌های مسکن می‌کنند و انتظار آنها برای خرید یک متر خانه در کلانشهرها به بیش از ۳۰ سال رسیده است! 🔹به‌طور استاندارد افراد باید یک سوم حقوق ماهیانه خود را به مسکن اختصاص دهند و بر همین اساس حالا زمان انتظار برای خانه‌دار شدن کارگران افزایش چشمگیری پیدا کرده است. با توجه به حقوق هشت میلیون تومانی وزارت کار، اکنون کارگران باید حدود ۲۸ سال در انتظار باشند تا بتوانند با یک سوم حقوق خود در تهران،  تنها یک متر خانه بخرند! 🔹با همین محاسبات همچنین کارگران باید ۱۰۶ سال منتظر بمانند تا بتوانند خانه‌ای ۵۰ متری بخرند! این در حالی‌ست که وام خرید مسکن نیز عملا برای این اقشار کارایی ندارد و گرهی از مشکلات آنها باز نمی‌کند، زیرا اقساط این وام ماهانه تا ۲۰ میلیون تومان هم می‌رسد! آرمان حاجیان‌فرد, کارشناس مسائل اقتصادی: 🔹متوسط قیمت مسکن بر اساس آمارها در تابستان فقط پنج درصد کاهش داشته است. بانک مسکن برای اعطای وام خرید مسکن با جعاله تعمیر آن جمعا به مبلغ ۹۶۰ میلیون تومان، با نرخ ۲۲.۵ درصد و بازپرداخت ۱۲ساله، حدود یک میلیارد و پانصد میلیون تومان از خریداران مسکن سود می‌گیرد که با توجه به قیمت حدود ۱۸۰ میلیون تومانی اوراق مسکن، نرخ تسهیلات مذبور به بالای ۳۰ درصد می‌رسد. 🔹در واقع اگر ۱۸۰ میلیون تومان قیمت اوراق مسکن را از مبلغ تسهیلات که ۹۶۰ میلیون تومان است کم کنیم، تسهیلات خرید مسکن برای خریداران حدود ۷۸۰ میلیون تومان خواهد بود که طی ۱۲ سال حدود ۲۰۰ درصد سود از خریداران مسکن اخذ می‌کند!/تجارت‌نیوز @aghmiun

این یه گریم هالووینی تو اروپا و آمریکا نیست؛ این زندگی واقعی بچه‌های مظلوم غزه‌ست..💔 3342 کودک بی‌گناه طی 23 روز از روی زمین پر کشیدند تا دنیا تاریک‌تر از قبل بشه... @aghmiun

   كلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ وَيَبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ انّا للّه وَ اِنّا اِلَيْهِ راجِعوُن با کمال تأسف وتاثرباخبرشدیم محمد رضا کریمی فرزند مرحوم اسرافیل کریمی دعوت حق را لبیک و دار فانی را وداع نمودن از طرف اعضای کانالمون به خانواده های کریمی،زیوری وتمام منسوبین سببی و نسبی ضایعه درگذشت ایشان را از صمیم قلب تسلیت گفته و  مغفرت و آمرزش برای مرحوم شادروان رضوان جایگاه و صبر وشکیبایی برای تمام بازماندگان از درگاه خداوند متعال مسئلت می نماییم. روحش شاد و  قرین رحمت الهی باد.مارادرغم خودشریک بدانید. کانال آناوطن آغمیون @aghmiun

🔘سلام آخر 🎙احسان خواجه امیری @aghmiun

#سرگذشت #برشی_از_یک_زندگی #قمر_تاج #قسمت_سیوششم وقتی اسم حامدو شنیدم احساس کردم یه پارچ آب یخ خالی کردن روی سرم . دهنم خشک شده بود وقدرت حرف زدن نداشتم.توی یک لحظه تپش قلبم روی هزار رفت و دلم میلرزید. منیر متوجه حال خرابم شد و با دست کوبید توی دهن خودش و گفت وای تورو خدا اینجوری نکن قمرتاج. مامان بفهمه بهت گفتم منو می کشه.خاک توی سرم ببین چیکار کردم. منیر سعی می کرد بدون اینکه کسی متوجه شه منو آروم کنه و همش به خودش بدو بیراه می گفت. ترس رو می شد از تو چشماش خوند. قطره اشکم از گوشه چشمم سر خوردو روی گونه م افتاد.منیر حال خراب دلمو نمی فهمید و من هم ازش انتظاری نداشتم.با صدای آروم ولی لرزونی پرسیدم کی اومدن؟ منیر که معلوم بود حسابی ترسیده گفت نمیدونم،اصلا من غلط کردم. دروغ گفتم اونارو خان فرستاده. می دونستم ترسیده که من حرفی بزنم و اونوقت مامان حسابشو برسه. اما گفتم بخدا چیزی نمیگم. حرفی نمیزنم، فقط بگو کی اومدن؟کیا اومدن؟ منیرگفت تورو خدا ول کن قمرتاج، اصلا من غلط کردم بهت گفتم. من نبودم. بعدم دوباره کوبید تو دهن خودش. گفتم تورو خدا بگو منیر، حالمو نمی بینی ؟ حالا که گفتی همه چیزو بگو. منیر وقتی دید دارم بهش التماس میکنم با تردید آب دهنشو قورت دادو گفت سه شب پیش بود که اکرم خانوم و عباس آقا و حامدو مادرش اومدن اینجا. انگار عباس آقا اینا بهشون گفته بودن تو عروسی کردی، ولی حامد باور نکرده بود.اون پارچه ها رو مادرش آورد وگفت ما اینا رو به نیت قمرتاج خانوم گرفتیم. اما انگار قسمت این دوتا جوون با هم نبوده، اما حالا خواهش میکنم این پارچه هارو هرچند ناقابله به عنوان کادو عروسی از طرف ما بدین به قمرتاج جان.بعدم آهی کشیدو گفت ایشالا که خوشبخت بشه و با دلخوشی تنش کنه. منیر انگار که تازه چیزی یادش افتاده باشه گفت قمرتاج مادرحامد از صداش معلوم بود که داره گریه میکنه.مامان نمیخواست پارچه هارو قبول کنه اما اینقدر مادر حامد اصرار کردکه قبولشون کرد. پرسیدم خود حامد چی گفت؟ منیر نگاهی بهم کردو گفت اون حرفی نمیزد. اما موقع رفتن معلوم بود که خیلی ناراحته، چند بارم سرشو برگردوندو اتاقو نگاه کرد. انگار باورش نمی شد تو عروسی کردی. پرسیدم مادرش چه شکلی بود؟ منیر گفت مادرشم قد بلند بود و کمی چاق بود. من از پشت پنجره دیدمشون. تاریک بود، زیاد چهرشون مشخص نبود. اینارو هم که گفتم پشت در گوش وایساده بودم. قمرتاج تورو خدا چیزی نگی ها، مامان منومیکشه بفهمه بهت گفتم.منیر قسمم میداد که حرفی نزنم و به روی خودم نیارم. اما من فقط حرکت لبهاشو میدیدم .تو دلم عزای بزرگی برپا بود و اشک هام از ته قلبم می جوشید و ازچشم هام فرو می افتاد. حامد مثل آبی بود که ماهی بیرون افتاده از تنگ آب و نجات می داد. ولی این آب دیر به این ماهی مرده رسیده بود. اولین باری که دیدمش وشعر محلی که برام خوند، تمام حرف هامون، همه رو دوباره مرور کردم. دلم میخواست میتونستم حامدو ببینم و ازش بپرسم چرا اینقدر دیر اومده، اما اینکار ممکن نبودو من الان زن هادی بودم.حتی فکر کردن به حامد گناه محسوب می شد. منیر همش قسمم میداد که گریه نکنم و میگفت مامان بفهمه گریه کردی متوجه می شه که من بهت گفتم. تورو خدا قمرتاج منو نده زیر کتک مامان. خودم هم نمی خواستم گریه کنم، اما دلم آروم نمی شد.کتک هایی که از هادی سر هیچ و پوچ اونم تو ماههای اول زندگیم خوردم و مقایسه کردن رفتارش با حامد مثل مشت محکمی بود که به صورتم میخورد و دردمو بیشتر میکرد. چشم هام از شدت گریه ورم کرده بود و منیر بیچاره از ترس فهمیدن مامان رنگش پریده بود. دلم میخواست برم بیرون و از مادرم بپرسم اینکه مارو به هر قیمتی شوهر میده چه لذتی داره براش؟ اما میدونستم برای مادرم مهم نیست و این وسط فقط منیر ضرر میکنه. رفتم حیاط و آبی به دست و صورتم زدم.مادرم مشکوک نگاهم کردو گفت چرا گریه کردی؟ گفتم یاد برادرهام افتادم، دلم گرفت.انگار فهمید دروغ میگم اما همینکه جرات راست گفتنو نداشتم براش کافی بود. رفت که از تو کوچه هاشم و کاظم رو صدا کنه. بابام با اصغر رفته بودن شهرو ما ناهارو بدون حضور اونا خوردیم . مادرم پای سفره مثل کسی که دنبال سرنخ یا مدرک جرم میگرده، من و منیر رو زیرنظر داشت و مدام نگاهمون میکرد. بغض راه گلومو بسته بود و اجازه نمی داد یه لقمه هم از گلوم پایین بره. اما ازترس مامانم هرجور شده کمی غذا خوردم. سفره رو جمع کردیم و به مادرم اصرار کردم که با منیر بریم چشمه و ظرفهارو بشوریم . مادرم که چپ چپ نگاه به منیر می کرد گفت اولا که خودت میدونی ظرفهارو جمع میکنیم و فردا صبح بدری و خاتون میبرن چشمه میشورن. دوما همین مونده منیر بره چشمه تا آبروم بره .اصلا تو اینجا مهمونی، چیکار داری ظرفا رو کی می شوریم.بعدم زیر کرسی دراز کشیدو خوابید. ادامه ساعت ۹ صبح @aghmiun

🔘ترفند خانه داری @aghmiun

🔘فریاد 🎙مازیار @aghmiun

زندگی چرخ‌وفلک بزرگی است که ما را به بالاترین نقطه‌اش می‌برد تا چشم‌انداز وسیع را ببینیم و بعد دوباره به پایین برمی‌گرداند تا قدر فرصتی را که داشتیم بدانیم 📚لبخند ماه 👤ژولین آراندا شب بخیر🌼 @aghmiun

سلام و عرض ارادت مدت ها بود میخواستم از دفاتر خاطراتی که از زمان نوجوانی ( حدود سال ۵۶) نوشته ام ، و برایم یک یادگاری ارزشمند و زیر خاکی محسوب میشود و گاها بعضی از خاطرات تقدیم شده را از لابلای همین دفاتر خاطراتم انتخاب و کامل اش میکنم ،از بعضی از آن خاطرات که با خط خودم نوشتم را با توجه به موضوعاتی انتخاب و بعنوان آثار مستند خودم در معرض دید مخاطبان قرار دهم شاید دیدن و خواندن شان خالی از لطف نباشد . بالاخره آن ایام نوجوانی بیش نبودم و تجربه ای در نگارش و انشا نداشتم ولی اکثر شب ها خاطرات روز گذشته را یادداشت میکردم نمی دانم چرا از همان اوان طفولیت به نوشتن و خواندن و کارهای فرهنگی و ادبی علاقه خاصی داشتم ،چنانچه در مدارس راهنمایی و خصوصا دبیرستان در انجمن های فرهنگی و نمایشی خیلی فعالیت داشتم و اجرای نمازهای ظهر جماعت که اوایل انقلاب در مدارس اجرا میشد و یا خواندن قرآن و دعای صبحگاهی در دبیرستان بعهده بنده بود . و من فکر میکنم در انتخاب رشته تحصیلی ،رشته مورد علاقه خود را انتخاب نکردیم علا رغم میل باطنی رشته حسابداری را ادامه دادیم در حالیکه در درون من استعداد های دیگری خاموش و پنهان ماند. به دوستان مخاطب جوان و یا پدران و مادران مخاطب عرض میکنم حتما در انتخاب رشته تحصیلی فرزندان دلبند تان خیلی زحمت بکشید تا آنها رشته مورد علاقه ی شان را تحصیل کنند تا به آرزوهای مستعد و درخشان خود نائل شوند . دو تا از خاطرات دوران نوجوانی ام را از دفتر خاطرات آن ایام ام را انتخاب و عکس شان را برای شما دوستان تقدیم میکنم امیدوارم خوش تان آمده باشد. اگر باب میل و مورد استقبال مخاطبان عزیز قرار بگیرد حتما هر از گاهی از صفحات دفاتر خاطراتم را تقدیم خواهم کرد. محمود اسماعیلی۱۴۰۲/۸/۶