صبرِ سلیمان
.
نشان دادی که خصمِ ناجوانمردی تو ایران را
به خاک و خون کشیدی زائرانِ مردِ میدان را
.
زنان و کودکان و پیرمردان در امان بودند
به دورِ جاهلیت هم نمیکشتند اینان را
.
تو حتی بدتر از اعرابِ قبل از دینِ اسلامی
تو استادی تمام ظالمان از خیلِ شیطان را
.
چه راحت کودکان را سوختی ای خصم در شعله
چه راحت باز هم آتش زدی آیاتِ قرآن را
.
اگرچه پیکر صبر و شکیبایی، ولی این بار
سرآوردی تو با این کار خود صبرِ سلیمان را
.
سلیمان خشمگین شد، وای بر تو دیو دیوانه
از این پس میفرستد سمت تو هر روز طوفان را
.
به زودی باز از راه عمل یادِ تو خواهد داد
نمیخواهد ببینی در لغت معنای جبران را
.
سلیمان نه، خدای کعبه هم آری غضبناک است
به زودی بر تو میباراند از سجیل باران را
.
تو را تا آخر دنیا و عقبی زجر خواهد داد
و بیرون میکشد هر ثانیه از جسمِ تو جان را
.
و بعدِ مرگِ خود از ذهنِ دنیا محو خواهی شد
همین دنیا که دائم دوست میدارد شهیدان را
.
شهیدان هر کدامش آبروی ملکِ ایران است
که روی لاله روشن میکند چشمِ گلستان را
.
گرفته پیکرِ پاکِ شهیدان را در آغوشش
خدایا سرمهی چشمانِ ما کن خاکِ کرمان را
.
احمد شهریار
اللهم عجل لولیک الفرج
.
صدشکر دیدم، کور میمردم وگرنه
با چشمِ دل دیدم تو را، با چشمِ سر نه
.
با چشمِ دل دیدم تو را صد بار مولا
با چشمِ سر میبینیام آقا، مگر نه؟
.
یک عمر، پشتِ پردهی غیبت نشستی
چشمانتظارِ سیصد و اندی نفر، نه؟
.
برخی هنوز اصلا تو را باور ندارند
بعغی چنیناند آری و بعضی دگر، نه
.
از دوستدارانِ تو برخی دوست دارند
آرامش و آسایشی باشد، خطر نه
.
هی عدهای موعود را مولود خواندند
من هم موافق نیستم با این نظر، نه
.
ای عشق، دل در بابِ امکانِ ظهورت
از اندکی آری شنید، از بیشتر نه
.
عمرم به پایان میرسد، پس کی میایی؟
تا کی غروبِ جمعه نه، شب نه، سحر نه
.
روزی دعاهایم سخن کردند و گفتند:
ما دیراثر هستیم، اما بیاثر نه
.
مردیم، اما نه به مرگِ جاهلیت
فرق است بینِ بینصیب و بیخبر، نه؟
.
احمد شهریار
.
عیدتان مبارک 🌹🌹
به جز گلی که از آغاز بوده چونان برف
به رنگهای جهان داده بود پایان برف
.
نشسته بود تهِ ابر، روی قلهی کوه
سپس دوید و به جنگل رسید و میدان برف
.
سری به شهر زد و حالِ خلق را پرسید
صدا بلند شد از هرکسی که: ای جان برف
.
و کودکان همه مشغولِ برفبازیِ خویش
و داشت خاطره میساخت بهرِ آنان، برف
.
زمین، بچرخ و به رقص آ که خوب میدانی
برای خاکِ تو واجبتر است از نان، برف
.
اگرچه روی سرِ پیرمرد هم بارید
به پاسِ موی سفیدش نشد نمایان برف
.
ولی به رنگِ کفن، یاد آورِ مرگ است
برای دیدهی نومیدِ اهلِ زندان، برف
نشُسته هیچکجا داغِ ننگ را باران
و هیچ لکهی خون را نکرده پنهان، برف
.
احمد شهریار
photo10480380820.jpg
12.9K
میهمان برنامه هلال، شبکه یک سیما، امروز حوالی ساعت هفده و ده دقیقه ان شاءالله
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
به استقبال از غزل رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران حضرت امام خامنهای (دامة برکاته)
.
من که بعدِ عمر، امروز از جهان برخاستم
مُردم آن روزی که از کوی فلان برخاستم
.
مُردم اما مرگ، سدِّ راهِ من هرگز نشد
باز شاید از صفِ آیندگان برخاستم
.
مثلِ خونی در دلِ پیر و جوان افتادم و
مثلِ آهی از دلِ پیر و جوان برخاستم
.
هر دو عالم وهمِ تصویری و من آیینهاش
هر دو عالم محو شد تا از میان برخاستم
.
خواب دیدم، جانِ من میرفت سوی ناکجا
حال از این خوابِ پریشان نیمهجان برخاستم
.
خاک بودم، روبرویم آستانِ دوست بود
ذرهای آنجا نشستم، آسمان برخاستم
.
داستانِ صبحِ محشر را نمیدانم که چیست؟
من فقط صبحِ وصالِ تو جوان برخاستم
.
بودهام فکرِ خوشامد، باعثِ زحمت شدم
چون غباری در مسیرِ کاروان برخاستم
.
جست و جوی رزقت آخر میبرد تا کوی عشق
من هم اول از برای آب و نان برخاستم
.
سبکِ شعرم، عشق و مهر است و وفا و همدلی
حال اگر از هند، اگر از اصفهان برخاستم
.
شهریارا پیرِ ما آمد به بزم و من ز شوق
گوئیا پرواز میکردم، چنان برخاستم
.
احمد شهریار
هفتم فروردین هزار و چهارصد و سه شمسی
این نیست که گاه گاه تنها بودهست
یا اینکه کنارِ چاه تنها بودهست
در کوفه و در کعبه و پیش از خلقت
آیینه همیشه آه! تنها بودهست
.
باز از دلِ تنهایی شب آمد ماه
با آمدنش ستاره باران شد چاه
آن مردِ غدیر و این همه تنهایی
لاحول ولاقوة الا بالله
.
احمد شهریار
ما ممکن الخطاییم، یا غافر الخطایا
افتاده در بلاییم، یا کاشف البلایا
.
شایستهی غباریم یا مستحقِ داریم
چشمِ امیدواریم یا منتهی الرجایا
.
ما را ز ما جدا کن، با خویش آشنا کن
آیینهای عطا کن، یا مجزِل العطایا
.
هم زور و زر ببخشای، هم باغ و بر ببخشای
هم بیشتر ببخشای، یا واهب الهدایا
.
ما دستِ زیرِ سنگیم، مفهومِ پای لنگیم
دربندِ رزقِ تنگیم، یا رازق البرایا
.
مصروفِ هایوهوها، سرگرمِ جستوجوها
ماییم و آرزوها، یا قاضی المنایا
.
این راهِ بیهدایت، این عزمِ بیکفایت
داریم صد شکایت یا سامع الشکایا
.
در جستوجوی آبیم، ما در پیِ سرابیم
عمریست خوابِ خوابیم، یا باعث البرایا
.
ما ماهی و تو ماهی، ما سالک و تو راهی
ما را ببین الهی! ما را بخوان خدایا!
.
.
.
.
.
#دعای_جوشن_کبیر
#فراز_هفتم
#التماس_دعا
#احمد_شهریار
#احمدشهریار