کارد بزنی بهم، حسبی‌الله میپاشه بیرون

قاب پنجاهم [انبوهی از شیرخشک‌های سوخته در اثر حمله آمریکا به کارخانه دارو و شیرخشک همدان]

یک موضوع ناراحت کننده ای هست که امشب بهش برخوردم درمورد میا و کوروش. آدم هایی که دوستشون داشتم، دنبالشون میکردم و به بقیه معرفی شون میکردم ، یکهو برام وحشتناک شدن. People happy cheering in Iran? منظورتون چیه. چرا یک کلمه درمورد اینکه آمریکا داره به کشورتون حمله می‌کنه و مراکز غیر نظامی رو میزنه نگفتید. چطور ممکنه اینهمه مدت این آدما رو دنبال کرده باشم، چطور میتونم نادیده بگیرم که طرفدار این پهلوی بی همه چیزی هستن که گفت "این یک مداخله ی نظامی بشر دوستانه است" کدوم بشر. اگه بعضی از بچه های میناب ویدیو هاتونو میدیدن چی؟ People happy cheering in Iran? اون همه بچه ی دیگه ای که کشته شدن چی. چطور تونستید حتی درموردشون صحبت نکنید. حتی نگفتید ما برای اینها در کنار خوشحالیمون از حمله به جمهوری اسلامی، داغداریم . فقط People happy cheering in Iran.

چرا بین پنجاه تا ویدیوتون از تظاهرات تورنتو ، کنار پرچم اسرائیل ، کنار آدم هایی که شعار میدادن ترامپ بزن ، عکس این پسر بچه نبود؟ مغزم دیگه نمیتونه بپذیره. نمیتونه سفیدتون کنه. با نشون دادن تصویرِایرانِ‌خوشحال‌از‌حمله‌نظامی به دنیا، مخصوصا شمایی که مخاطب و تریبون دارید، تو خون این مردم شریکین و این موضوع قلبمو می‌شکونه.

*

استاد راهنما مون کلاس گذاشته داره یه مشت کتاب زرد روانشناسی معرفی می‌کنه که بخونیم🙏🏼

*

دریا دیگه زیبا ترین جای دنیا نیست وقتی اون جوون های سفید پوش ازش زنده بیرون نیومدن .