خُروجُ إِمامٍ لا مَحالَةَ خارِجٌ يَقومُ عَلى اِسمِ اللَهِ وَالبَرَكاتِ يُمَيِّزُ فينا كُلَّ حَقٍّ وَباطِلٍ وَيَجزي عَلى النَعماءِ وَالنَقَماتِ فَيا نَفسُ طيبي ثُمَّ يا نَفسُ أَبشِري فَغَيرُ بَعيدٍ كُلُّ ما هُوَ آتِ وَلا تَجزَعي مِن مُدَّةِ الجَورِ إِنَّني أرَى قُوّتي قد آذَنَت بثُباتِ دعبل بن علي الخزاعي قصيدة التائيه لدعبل بن علي محفوظ في مكتبة الملك رقم المخطوط ١٨٠٧/١٣ https://eitaa.com/aldivan

◾️مَدَارِسُ آیاتٍ خَلَتْ مِنْ تِلاوَةٍ... از مشهورترین قصاید دعبل خزاعی (د. 246ق) تائیه‌ای است که در آن از مظلومیت خاندان پیامبر (ص) و پراکندگی قبورشان و در مقابل آسایش و رفاه آل زیاد می‌گوید. دعبل این قصیده را در مرو در حضور امام رضا (ع) خوانده و از ایشان صله گرفته است (الأغاني، 20/ 313؛ عیون، 2/ 142، 263، 265؛ الفرج بعد الشدة، 4/ 227؛ کفایة الأثر، 275؛ الإرشاد، 2/ 263؛ أمالي المرتضی، 1/ 483). این قصیده چنان مشهور بوده که ابن معتز عباسی (د. 296ق) دربارۀ آن می‌گوید: «هي أشهر من الشمس، ولا حاجة بنا إلى تضمينها ولا تضمين شيء منها» (طبقات الشعراء، 267). نقل‌های این قصیده مختلف است و در برخی زیاداتی هست که یاقوت گمان داشته که از شعر دعبل نیست. یاقوت بر همین اساس تلاش کرده، متنی صحیح از این قصیده ارائه کند (معجم الأدباء، 3/ 1285). در دورۀ حاضر نیز که نسخه‌ای از دیوان دعبل نداریم، عبدالکریم اشتر، اشعار دعبل را در کتاب شعر دعبل از انواع منابع، در چهار بخش گردآورده و در بخش اول اشعاری را آورده که نسبت آن‌ها را به دعبل درست می‌داند. در اینجا متنی را که او از این شعر در این بخش برگزیده، مشاهده می‌کنیم. @Al_Meerath

‌‌يا‌ليت‌‌ غائبنا ‌‌يعود‌‌ لأهله فنقول أهلا بالحبيب و مرحبا ابن الذهبة https://eitaa.com/aldivan

تاللّه ما عرف الإله من الورى غير النبي محمد و وصيّه كلا و لا عرف النبي محمدا غير الإله بكنهه و وليّه و كذاك ما عرف الوصي بكنهه أحد سوى رب السما و نبيّه للسید محمد الجواد بن محمد بن محمد الحسینی العاملی النجفی https://eitaa.com/aldivan

قَبرانِ في طوسَ خَيرُ الخَلقِ كُلِّهِمُ وَ قَبرُ شَرِّهِمُ هَذا مِنَ العِبَرِ ما يَنفَعُ الرِجسَ مِن قُربِ الزَكِيِّ وَ لا عَلى الزَكِيِّ بِقُربِ الرِجسِ مِن ضَرَرِ دعبل بن علي الخزاعي https://eitaa.com/aldivan