نه، قاتل آزادی‌خواه نیست. اما سؤال اصلی اینه: چی یه ۱۸ساله رو به جایی می‌رسونه که قتل رو افتخار بدونه؟ این نفرت یک‌شبه ساخته نشده؛ محصول سال‌ها خشونت، دروغ، و آموزش غلطه. اعدام فقط صورت مسئله رو پاک می‌کنه، ریشه رو نه. با اعدام فقط یک جنازه‌ی دیگه درست می‌شه و سایر جوون‌هایی که تحت تأثیر همین آموزش غلط هستن فقط خشمشون بیشتر می‌شه. با پاک کردن صورت مسئله مشکل حل نمی‌شه. فقط از دید شما پنهان می‌شه.

نظرتون یجوریه که انگار دارید میگید اگر بستر فراهم بود و شرایط خوب نبود قتل هم رواست، قاتل هم قصاص نمیشه، پس اون انسانیتی که فطری و از اغاز تو وجودمون بوده چی؟

نه. من هیچ‌جا نگفتم قتل رواست. قتل، در هر شرایطی، نقضِ انسانیت است؛ همون انسانیتی که می‌گی فطریه و از آغاز با ما بوده. اما انسانیت فقط «مجازات کردن» نیست؛ فهمیدن هم هست. این‌که می‌گم باید دید چرا یک ۱۸ساله به این نقطه رسیده، به‌معنای تطهیر جنایت یا حذف مسئولیت نیست. قاتل باید محاکمه بشه و مجازات سنگین ببینه. فرقش اینه که من بین عدالت و انتقام مرز می‌کشم. برای یک جوانِ زندگی‌ندیده، که هنوز هویتش شکل نگرفته، هنوز عقل و تصمیم‌گیری‌اش کامل نشده، هنوز محصولِ محیط، آموزش و تبلیغه، کشتن یعنی بستنِ هر راهِ اصلاح و تکرارِ همون خشونتی که ازش بیزاریم. قصاص شاید خشم رو آروم کنه، اما جامعه رو انسانی‌تر نمی‌کنه. اگر انسانیت فطریه، پس باید حتی وقتی خشمگینیم ازش دفاع کنیم؛ نه این‌که اولین جایی که بهش نیاز داریم، قربانیش کنیم. من با قتل مخالفم، با توجیهش مخالفم، و با تبدیل یک نوجوانِ گم‌شده به جنازه‌ی بعدی هم مخالفم.

همیشه می‌گن «الان وقتش نیست»؛ اما واقعیت اینه که هیچ‌وقتِ بی‌بحرانی وجود نداره. اگر فرهنگ‌سازی رو بذاریم برای روزهای آرمانی، یعنی عملاً گفتیم هرگز. اتفاقاً فرهنگ‌سازی فقط وقتی معنا داره که جامعه در بحران باشه؛ وقتی خشونت، نفرت و دو قطبی‌ شدن داره جان می‌گیره. بعد از آرامش، فقط گزارش می‌نویسن؛ تغییر در دلِ بحران شروع می‌شه. تا کی صبر کنیم؟ تا وقتی یک نسل دیگه بسوزه؟ تا وقتی یک جوون دیگه ابزار نفرت بشه و یکی دیگه جنازه؟ اگر حکومتی واقعاً به مردمش اهمیت می‌ده«ک البته من بسیار شک دارم که بدهد) ، الان باید مسئولیت بپذیره: به‌جای طناب دار، آموزش؛ به‌جای حذف، اصلاح؛ به‌جای ترساندن، پاسخگویی. که می‌دانم ممکن نیست، چون چیزی از این حکومت ندیده‌ام که امیدوارم کند و می‌دانم چرخه‌ی کشتن و اعدام رو ادامه می‌دهد اما من دلم صاف نمی‌شه، با هیچ نوع کشتنی.

#ناشناس https://eitaa.com/alefeazadi/33 انگار هرکی می‌کشن قاتله! چند نفر از اونایی که براشون اعدام بریدن‌ حکمی جز جنگیدن‌ با خدا دارن؟! خاک بر سر خدایی که جوون‌ ۱۸ ساله باهاش می‌جنگه و برای شکست دادنش دست به دامن یه سری خونخواره!

اولش حرفت رو درست متوجه نشدم. منم حرفم اینه، حالا اینکه من با اعدام به طور کلی مخالفم به کنار، اینکه اعدام رو به کسانی می‌دن که اعتراضشون رو طوری که حکومت دوست نداره نشون دادن هم «اعدام» گرفتند! رو چه کنم؟ آیا این از نظر فطرت انسانیت رواست؟

و نکته‌ی مهم اینکه تا وقتی هم که کشتار و کشتن، مرهمی برای غم و راهی برای عدالت در ذهن شما نقش بسته؛ من نمی‌تونم گفت و گوی مفیدی با شما داشته باشم.

#ناشناس برخلاف چیزی که به ما میگن خیلی از کسایی که بازداشت میشن عفو میخورن، باهاشون صحبت میشه که حداقل از اون تفکری که باعث کشتن هم وطن هاشون میشه دست بردارن اساتيد دانشگاه و... همین الان درجریان که میرن برای صحبت و... ولی باید اینم قبول کنیم که جامعه همیشه این جوون هایی که میگیم نیستن توی جامعه هستن آدمایی که بویی از انسانیت نبردن من اینو هرجا گفتم کسی حرفمو نفهمید ولی بعد از ۴۰۱ و پخش شدن فیلم هایی که ی ۲۰ نفره پلیس رو می‌کشن و... و چقدر قتل و جولان اراذل اوباش زیاد شد چند تا جوون به خاطر خفتگیری کشته شدن؟ قصاص باید برای قاتل باشه نه صرفا برای آروم کردن داغ خانواده که برای جلوگیری از قتل های بیشتر...

احساس می‌کنم از حرف من درست برداشت نشده، یک جوون که کاری جز اعتراض نکرده (حالا بگیم در بدترین حالت جایی رو آتیش زده، راجع به قتل صحبت نمی‌کنم) در مرحله‌ی اول چرا باید حکم محاربه بخوره؟ چرا باید بهش اعدام بدن که بعداً از لطف و بزرگواری عفو بهش بدن؟ حرف من هم معترضان واقعی‌ است نه آنهایی که با چشم دیدیم پول گرفتند تا آدم بکشند و معترضان رو آشوبگر جلوه بدهند. اعدام برای یک قاتل فطری است نه یک جوونِ معترض که نهایت کارش چهارتا فحش به جمهوری اسلامی بوده‌.

#ناشناس چرا محاربه رو جنگ با خدا معنا میکنی... لازمه متن قانون رو بیارم که بهم زدن امنیت مردم و ترسوندن شون رو میگن محاربه؟ و اینکه اونی که این آشوب رو به پا کرده باید جواب خون میلنا وعزیزای دیگه ای که بی طرف بودن و کشته شدن رو بده؟

اولاً من محاربه رو «جنگ با خدا» معنا نکردم؛ مشکل دقیقاً همینه که شما تعریف قانونی رو گزینشی می‌خونید. در قانون گفته «اخلال در امنیت مردم با قصد ایجاد ترس عمومی»؛ سؤال ساده‌ست: قصد رو چه کسی و با چه معیاری تشخیص می‌ده؟ اگر هر آشوب، هر درگیری خیابانی، هر کنش خشونت‌آمیز رو بشه محاربه نامید، فردا هر معترضی بالقوه محاربه. این تعریف کش‌دار، خطرناکه. دوماً: بله، کسی که آگاهانه خشونت سازمان‌دهی می‌کنه و باعث کشته‌شدن آدم‌های بی‌طرف می‌شه، باید پاسخ‌گو باشه. اما پاسخ‌گویی یعنی محاکمه عادلانه، دقیق، بدون برچسب‌زنی سیاسی؛ نه این‌که همه‌چیز رو بندازیم زیر یک عنوان و حکم مرگ صادر کنیم. سوم: اگر واقعاً دغدغه‌تون «امنیت مردم» هست، پس باید بپرسید چرا بعد از هر اعدام، خشونت کمتر نشده؟ چرا هنوز آدم‌کشی، خفت‌گیری و ناامنی ادامه داره؟ اعدام با اسم قانون، امنیت نمی‌سازه؛ فقط مسئولیتِ فهم ریشه‌ها رو از دوش همه برمی‌داره. و آخر: خون هر انسان بی‌طرف، با دادگاه منصفانه و جلوگیری از تکرار پاس داشته می‌شه، نه با تعمیم یک عنوان مبهم که فردا دامنِ بی‌گناهِ بعدی رو هم می‌گیره.

تقاضا دارم، قبل از بیان مخالفت با من موضع من رو متوجه بشید.