اولاً من محاربه رو «جنگ با خدا» معنا نکردم؛ مشکل دقیقاً همینه که شما تعریف قانونی رو گزینشی می‌خونید. در قانون گفته «اخلال در امنیت مردم با قصد ایجاد ترس عمومی»؛ سؤال ساده‌ست: قصد رو چه کسی و با چه معیاری تشخیص می‌ده؟ اگر هر آشوب، هر درگیری خیابانی، هر کنش خشونت‌آمیز رو بشه محاربه نامید، فردا هر معترضی بالقوه محاربه. این تعریف کش‌دار، خطرناکه. دوماً: بله، کسی که آگاهانه خشونت سازمان‌دهی می‌کنه و باعث کشته‌شدن آدم‌های بی‌طرف می‌شه، باید پاسخ‌گو باشه. اما پاسخ‌گویی یعنی محاکمه عادلانه، دقیق، بدون برچسب‌زنی سیاسی؛ نه این‌که همه‌چیز رو بندازیم زیر یک عنوان و حکم مرگ صادر کنیم. سوم: اگر واقعاً دغدغه‌تون «امنیت مردم» هست، پس باید بپرسید چرا بعد از هر اعدام، خشونت کمتر نشده؟ چرا هنوز آدم‌کشی، خفت‌گیری و ناامنی ادامه داره؟ اعدام با اسم قانون، امنیت نمی‌سازه؛ فقط مسئولیتِ فهم ریشه‌ها رو از دوش همه برمی‌داره. و آخر: خون هر انسان بی‌طرف، با دادگاه منصفانه و جلوگیری از تکرار پاس داشته می‌شه، نه با تعمیم یک عنوان مبهم که فردا دامنِ بی‌گناهِ بعدی رو هم می‌گیره.

تقاضا دارم، قبل از بیان مخالفت با من موضع من رو متوجه بشید.

#ناشناس میشه از فرهنگ‌سازی بیشتر بگی این که به نظرت چه کارایی از دست ما بر میاد؟ نظر من اینه که باید از خودمون شروع کنیم اما همه چی خیلی برام مبهم و شلوغه.

این‌که یاد بگیریم قبل از قضاوت، بفهمیم، قبل از فریاد، حرف بزنیم و حتی با مخالف‌مون هم انسان‌وار برخورد کنیم. من خودم هنوز اول این راهم و ادعا نمی‌کنم جواب همه‌چیز رو می‌دونم؛ هرچی بیشتر می‌خونم و فکر می‌کنم، بیشتر می‌فهمم چقدر این مسئله پیچیده‌ست. قطعاً باز هم یاد می‌گیرم و درباره‌ش می‌نویسم، چون تغییر واقعی نه با حذف، که با آگاهی و تمرینِ مداوم شروع می‌شه.

همیشه شماها اینجوری بودید که بقیه اشتباه کردند، تا حالا از خودتون پرسیدید ما با جوونا چکار کردیم که اینجوری شدن؟ خیلی راحت دست بالا رو گرفتید و روی صندلی شاهانه‌تون لم دادید و تهشم جوون از دست رفته رو مقصر می‌دونید نه خودتون که باعث این اتفاقید.

بعضی وقت‌ها می‌گم گفت‌ و گو کن و نترس. اما گاهی مثل الان احساس می‌کنم آب در هاون کوبیدن است برای چنان افرادی لکچر کردن. چون اگر می‌خواستن بفهمن تا الان فهمیده بودن.

حالم بده این‌همه جوون رو دارید می‌کشید.

حالم بده که همه‌چیز باید تحت تأیید شما باشه.

بهترین آدم‌های دنیا.

برای اونی که توی ناشناس من نوشته بود که جواب سوالاتم رو با خوندن شریعتی و انقلاب و اینها میگیرم، نه! من همه شون رو از برم. تمام تاکتیک‌هاتون رو آرمان‌هاتون رو همه شو خوندم، با چشم دیدم. شماها پوچ و تهی هستید.

فقط اسم دین و اسلام زدید تو پیشونیتون که همه چیز رو justify کنید.