وقتی امکان نقد واقعی وجود نداره، اشتباه‌ها اصلاح نمی‌شن، فقط پنهان می‌شن. نتیجه‌اش بی‌اعتمادی گسترده، مهاجرت فکری و فرسودگی جمعی‌ست. جامعه‌ای که مدام از آن «تحمل» خواسته می‌شه، دیر یا زود توانش رو از دست می‌ده.

اصرار بر روایت‌های رسمی، بدون پاسخ‌گویی و شفافیت، نه انسجام می‌سازه و نه ثبات؛ فقط فاصله را بیشتر می‌کنه. ثبات با حذف صداها به‌دست نمی‌آد، با شنیده‌شدن تازه شروع میشه.

#ناشناس اهای انقلابی هایی که هر روز دارید تاکید میکنید اروپا بهشت نیست و ازادی بیان ندارن ببینم چند روز طول میکشه اینجا رو فیلتر کنید

ایشالا که با هم به یک صلحی برسیم.

#ناشناس خیلی دل و فکرتون کوچیکه اگه فیلتر کنین

فیلتر هم بشم جامعه عضو بزرگی رو از دست نمی‌ده ولی ممنونم.

راضی نیستم از اینکه کسانی که اشتراک بیشتری با من از لحاظ باور و عقایدی دارن، انقدر جنگ طلب هستند. چون جنگ هرچه که داشته و نداشته باشد ۹۰ درصد هزینه‌اش برای خود ما مردم است.

جنگ در خانه‌ی مارا نمی‌زنه که سلام آها شما مخالف هستید، پس من اینجا نمیام می‌رم خونه بغلی.

آیا کسی رنج مرا میبیند؟

#ناشناس https://eitaa.com/alefeazadi/77 منم نمی‌تونم این موضوع رو بپذیرم. اما آدمایی رو اطرافم می‌بینم که همه‌حوره باور دارن جنگ می‌تونه وضعیت رو بهتر کنه و درکش واقعا برام سخته.

مشکل ما عدم آگاهیه. کسی این روزها برای آموختن و فهمیدن تلاشی نمی‌کنه. اگر هم به روی مبارک افراد بیاری که این فقط دونستن یک تاریخ ساده، نه برای ده‌ها قرن پیش بلکه همین تاریخ معاصره؛ که متهمت کنن که تو داری اون هارو بی‌سواد خطاب می‌کنی (البته هستی دیگه چکار کنم). منظورم اینه که دربرار آگاهی گارد دارن و این چیزی نیست که تا فرد «نخواد» درست بشه.

امشب کمی راجع به تاریخ کشورهایی که بهشون حمله شد و تحولات بعدشون صحبت خواهم کرد. (سوریه،عراق، ژاپن، کره‌جنوبی)