دعا برای دیگران
عبدالله بن جندب می گوید : (روز عرفه) در عرفات بودم. کمی راه رفتم تا اینکه به ابراهيم بن شعيب(از اصحاب امام صادق علیه السلام) برخورد کردم. به او سلام كردم. يك چشمش آسيب ديده بود و چشم سالمش هم (از شدت گریه در هنگام دعا) مانند لَخته اى خون، قرمز شده بود.
به او گفتم: يكى از چشمانت كه آسيب ديده است. به خدا سوگند، من نگران چشم ديگرت هستم. خوب است اندكى از گريه ات بكاهى!
گفت : ابامحمّد! به خدا سوگند، امروز (روز عرفه)، حتّى يك دعا براى خودم نكردم.
گفتم: پس براى كه دعا كردى؟!
گفت: براى برادران (دینی) ام دعا كردم ؛ زيرا از امام صادق(عليه السلام) شنيدم كه فرمود:
*« مَن دَعا لِأَخيهِ بِظَهرِ الغَيبِ ، وَكَّلَ الله بِهِ مَلَكا ، يَقولُ : وَ لَكَ مِثلاهُ »*
هر كس در غياب برادر (دینی) اش براى او دعا كند ، خداوند ، فرشته اى بر وى مى گمارد كه بگويد: دو چندانِ آن [دعا] از آنِ خودت باد!» .
بنابراین خواستم كسى باشم كه براى برادرانم دعا مى كنم تا فرشته براى من دعا كند؛ چرا كه من در [اجابتِ] دعايى كه براى خودم مى كنم ، شك دارم ؛ امّا درباره دعاى فرشته براى خودم شك ندارم .
🗂 اصول كافی ج۴ ص۴۶۵
#دعا #حقوق_برادران_دینی
@shenakhtehadis
@alfavayedolkoronaieh🌱