*┄┄┄┅═✧❁﷽❁✧═┅┄┄┄* 📝خلاصه درس هشتاد و هشتم ✅«حرف المیم» ✴️« مـا » ⏪وجوه استعمال :« اسمیة »و « حرفیة» 💟اما وجوه اسمیه : 1⃣ موصول اسمی مشترک است به معنای «الذی و فو عات آن»مانند: « مـا عِندَکُم یَنفَدُ وَ مَـا عِندَ اللهِ باقٍ » 2⃣ معرفه و به معنای «الشئ» مانند: « ان تبدو الصدَقاتِ فنعّما هی»( که در اصل «نِعمَ الشئ إبداؤها » بوده است و (خوب است ابداء و آشکار کردن صدقات) چون کلام در آشکار ساختن پرداخت صدقات است نه در پرداخت صدقه ) و بعد مضاف «إبداء» حذف شده است و مضاف الیه «ها» به جای آن قرار گرفته و به صورت ضمیر منفصل مرفوعی «هی» درآمده است. 3⃣ نکره موصوفه به معنای «شئٌ» است . ( نیازمند وصف است ) مانند: :« مررتُ بمـا معجبٍ لک» ( بشئٍ معجبٍ لک) ⬅️موردی که«ما» نکره موصوفه است: 🔅در معنای تعجب استعمال می شود : مانند فرمایش امیر المؤمنین(علیه السلام) «ما أحسن تواضع الأغنیاءللفقراء.....»(شئٌ حَسَنٌ تواضع الاغنیاء) 🔅 در صورتی که اراده مبالغه شده باشد :« إنّ زیـداً مِمّـا أن یَکتُبَ »یعنی«إنّه مخلوقٌ من الکتابة»،« ما» به معنای «شئٌ» و« أن یکتبَ»مصدر مؤول درمحل جر و بدل از «ما» 4⃣« استفهامیه» 🔻الف: معنای آن : « أیُّ شیءٍ» مانند:« وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ »(آن چیست در دست راست تو)و«أَلاَ فَمَا یَصْنَعُ بِالدُّنْیَا مَنْ خُلِقَ لِلآخِرَةِ!»( «آگاه باشید! آن کس که براى آخرت آفریده شده با دنیا (و دنیاپرستى) چه کار دارد؟!) 🔻ب: احکام اختصاصی 1⃣ در صورتی که مجرور شود «الف »آن حذف می شود و فتحه ماقبل باقی می ماند که دال بر حذف است چرا که فرق باشد بین «ما» استفهامیه و« ما » خبریه ( موصولیه) مانند:«عَمَّ یتسائلون» و« لِمَ تقولونَ ما لا تَفعَلونَ» 2⃣ در صورتیکه «ما» با «ذا» مرکب شود ، «الف» آن حذف نمی شود زیرا در بین کلام است مانند:«لِماذا جئتَ؟» 5⃣ « شرطیه: به دو معنا استعمال شده است 🟣الف: غیر زمانیه« مـاتفعلو من خیرٍ یعلمهُ الله»( هر کار نیک کنید خدا بر آن آگاه است) 🔵ب:زمانیه: « فمـا استقاموا لکم فاستقیوا لهم » (تا زمانی که آنها بر عهد خود پایدارند شما هم عهد آنها را بپایید،) و« فما استَمتَعتُم بِهِ مِنهُنَّ فاتوهُنَّ اُجُورَهُنَّ » واحتمال دیگر«ما» این است که موصوله باشد ومبتدا و«فاتوهنَّ»خبر وعائد محذوف (لأجله)است. 🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺 #ادبیات_عرب #الکافی_فی_المفردات 🌾🌾🌾🌾🌾 مطالب این کانال براساس درس روزانه الکافی بار گذاری می شودhttps://eitaa.com/alkafee ارتباط با ما @Amir205 ─✾࿐༅🍃•⊰ ⃟ ⃟❈🍃༅࿐✾ ─ ✨بازنشر بدون ذکر منبع جایز نیست✨ —•⊰⊹✿[(✨ 📖 ✨ )]✿⊹⊱•—

*┄┄┄┅═✧❁﷽❁✧═┅┄┄┄* 📝خلاصه درس هشتاد و نهم 2⃣ وجوه حرفیه «ما» 1⃣ « نافیه» : 🔹الف: حجازیون: ما مثل لَیسَ عمل می کندیعنی رفع به اسم ونصب به خبر می دهد مانند عمل کردن «ما» در آیه شریفه«ما هذا بشراً»و« ما هُنَّ اُمَّهاتِهِم » 🔸ب: شرائط عمل 1⃣ اِن زائده همراه ما نباشد . 2⃣ معمول خبر بر اسم مقدم شود . 3⃣ مابعد از اِلّا نباشد 4⃣خبر ما بر اسم ما مقدم نشود . 5⃣ ما تکرار نشود . 6⃣ بدل موجبی از خبر ( ما) آورده نشود . 🔷ج: محل دخول: 1⃣ بر جمله ی اسمیه داخل می شود و عمل می کند مانند: آیه شریفه«ما هذا بشراً» 2⃣ بر جمله ی فعلیه داخل می شود و عمل نمی کند مانند: آیه شریفه« ما تنفقونَ إلّا إبتغاء وجهِ الله» د: در صورتی که بر فعل مضارع داخل شود جمهور نحویین گفته اند: مضارع را مختص زمان حال می کند. 2⃣« مصدریه» دو نوع است: 🟤غیر زمانیه » مانند:« وَضاقَتْ علیهمُ الارضُ بِما رَحبَت» ( بِرُحبِها ) ⚫️« زمانیه» مانند: « مادُمتُ حَیّاً»( مُدَّةَ دوامی حیّاً ) و« کُلَّما أضاءَ لَهُم مَشوا فیه»( کُل وقت إضاءة) 3⃣ «زائده» دو نوع است : 🔻«کافه» 🔻«غیر کافّه» 1⃣کافه بر سه قسم است: 🔴الف: کافه(بازدارنده) از عمل رفع : 1⃣ فقط بر جمله فعلیه ای که تصریح به فعلش شده باشد داخل می شود 2⃣ فقط بعد از«قَلَّ»،«کَـثـُرَ » و« طالَ » ذکر می شود و این سه فعل را از گرفتن فاعل باز می دارد. مانند قول شاعر: «قلّمایبرحُ اللبیب إلی ما یُورث المجدَ داعیاً أو مجیبا» 🟡ب: کافه عمل رفع و نصب : که بعد از« إنَّ »و أخوات «إنَّ» ذکر می شود و مانع عمل آنها می شود مانند: « إنّمـا الله إلهٌ واحدٌ» . 📢نکته: نوع « مـا » در آیات « إِنَّ ما توعَـدون لاتٍ »«أنَّ مایَدعـونَ مَن دونه الباطل» و « إنَّما عندَالله هوخیرٌ لکُم»: موصوله و اسم برای«إنَّ و إنَّ» است باتفاق نحویین و حرف (إنَّ و إنَّ) هم عامل است. 🟣ج: کافه از عمل جـر : 1⃣ متصل به حروف جر : 🔅الف : بعد «رُبَّ»:اگر «ما» بعد «رُبَّ» قرارگرفت غالباً بر جمله فعلیه ماضویه داخل می شود مانند: « ربّما عَزّ المطلب والاکتساب» 🔅ب : بعد «کاف» مانند: « کُنْ کما أنت » و« إجعَلْ لَنا إلـهاً کَما لَهُمْ آلِـهَةٌ » 2⃣ متصل به ظروف: 🟤الف:بین مانند:« بینما نحن بـالأراک معاً» 🟠ب وج :« حیث »و « إذ»: اگر بعد از این دو «ما» کافه داخل شود اضافه نمی شوند لکن مانند «إنْ» شرطیه عمل می کنند یعنی دو فعل را جزم می دهند وجزءکلم مجازات می شوند . 2⃣ زائده غیرکافه : بر دو نوع است: 🔸«عوض» 🔹« غیر عوض» ⚫️الف: «عوض »در دو مورد است 1⃣ عوض از«کان» ی محذوف مانند:« إمّا أنتَ مُنطلقـاً »(اصل مثال «إنطلقتُ لأن کنتَ منطلقاً» بوده که« لأن کنتَ منطلقاً »مقدم شد بخاطر اختصاص وحصر سپس جار به همراه «کان» حذف شد و «ما» عوضش ذکر شد ودر اصل« إنْ ما »بوده بخاطر تقارب مخرج نون با میم درهم ادغام شده است أمّا گردید. 2⃣ عوض از« کان» با اسم محذوف : «إفعلْ هـذا إمّـا لا» (اصل مثال: «إن کنتَ لاتَفعَل» : «کُنتَ» حذف شده و عوض آن «مـا» آمده و« تفعلْ» هم به قرینه«إفعل» حذف شده است . 🟡ب: غیر عوض در چند مورد استعمال شده است : 1⃣ بعد از رافع :« شتـّانَ ما زیدٌ و عمروٌ» 2⃣ بعد از ناصب و رافع : « لیتما زیـداً قائمٌ» 3⃣ بعد از جازم: « إمّا ینزِغَنَّک الشیطانُ» 4⃣ بعد از خافض(عامل جر): 🔻الف:حرف جر : «بِما رحمةٍ من الله لنتَ لهم» 🔻ب: ظرف :« أیـّما الأجَلَینِ » 5⃣ بعد از ادات شرط : 🔻الف: جازم باشد :« اَینَمـا تَکـونـوا... » 🔻ب: جازم نباشد .« إذا ما جاءُوها...» 6⃣ بعد از «کثیراً»،«قلیلاً»و «أحیاناً» مانند:«کثیراًما نصحتک» 7⃣ بین تابع و متبوع : « مثلاً ما بَعُـوضةً » 📢نکته:اقوال در نوع «ما»در آیه« مثلاً مابَعوضةً»: 1⃣ اقای زجاج گفته است: «ما» در این آیه عندالبصریین حرف زائد برای تأکید است . 🔶مصنف می گوید: سخن زجاج خوب است و مؤیِّد این سخن زجاج قرائت ابن مسعود است . که در این قرائت «ما» بدلیل زائد بودن حذف شده است . 2⃣ قیل : «ما» اسم نکره است یا: 🔻الف: صفت برای «مثلاً» می باشد و« بَعوضةً» عطف بیان از« ما» است 🔻ب: بدل از «مثلاً» می باشد . 🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺 #ادبیات_عرب #الکافی_فی_المفردات 🌾🌾🌾🌾🌾 مطالب این کانال براساس درس روزانه الکافی بار گذاری می شودhttps://eitaa.com/alkafee ارتباط با ما @Amir205 ─✾࿐༅🍃•⊰ ⃟ ⃟❈🍃༅࿐✾ ─ ✨بازنشر بدون ذکر منبع جایز نیست✨ —•⊰⊹✿[(✨ 📖 ✨ )]✿⊹⊱•—

*┄┄┄┅═✧❁﷽❁✧═┅┄┄┄* 📝خلاصه درس نودم ✅« فصل فی ( ماذا ) وجوه ترکیبی «ماذا» 1⃣«ما »:استفهامیه+«ذا»:اشاره مانند: «ماذا التّوانی»(چیست این سستی؟) 2⃣«ما »: استفهامیه + «ذا »: موصوله «....ماذا یُحَاوِلُ أنَحبٌ...» (ما مبتدا و محلا مرفوع است زیرا بدل آن «نحبٌ» مرفوع است و «ذا »موصوله است زیرا به جمله بعدش بعنوان صله نیاز دارد 📢نکته:« ماذا »در آیه شریفه « ماذا یُنفِقونَ قُلِ العَفو »: 🔅الف:«ما» استفهامیه و مبتدا ، «ذا» موصوله و خبر: در این صورت «العفو »مرفوع باشد . ارجح است زیرا سوال با جمله ی اسمیه است و جواب آن هم جمله ی اسمیه خواهد بود « قُـل هوالعَفوُ» . 🔅ب:«ماذا» استفهامیه است : در این صورت منصوب بودن« العفو» ارجح است زیرا سوال با جمله ی فعلیه است و جواب آن هم جمله ی فعلیه خواهد بود .« قُـلِ العَفوَ» 3⃣ «ماذا» :مرکب و کُلاً اسم استفهام مانند: «لِماذا جِئتَ ؟» 4⃣« ما» استفهامیه =« ذا » زائده :این وجه را ابن مالک و جماعتی : جایز است . «ماذا صَنَعتَ» 🔹مصنف می گوید: 🔅اولاً : اگر بر ماذا حرف جرّ داخل شود باید الف آن حذف شود زیرا ذا زائده است « لِمَ ذا جِئتَ» و حال اینکه اینگونه نیست . 🔅ثانیاً : حق این است که اسماء زائده واقع نمی شوند. 🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺 #ادبیات_عرب #الکافی_فی_المفردات 🌾🌾🌾🌾🌾 مطالب این کانال براساس درس روزانه الکافی بار گذاری می شودhttps://eitaa.com/alkafee ارتباط با ما @Amir205 ─✾࿐༅🍃•⊰ ⃟ ⃟❈🍃༅࿐✾ ─ ✨بازنشر بدون ذکر منبع جایز نیست✨ —•⊰⊹✿[(✨ 📖 ✨ )]✿⊹⊱•—

*┄┄┄┅═✧❁﷽❁✧═┅┄┄┄* 📝خلاصه درس نود و یکم ✴️« مَـتـی » معانی آن 1️⃣ اسم استفهامیه مانند:« متی نَصرُالـلّـه» 2️⃣ اسم شرطیه مانند::« مَتی أضَـع العَمامَة تَعرِفـونی 3️⃣ اسم مرادف وسط مانند:« وَضَعتُهُ مَتی کُـمّه» 4️⃣حرف و به معنای «مِن»مانند : أخرَجَها مَتی کُمّه 5️⃣ حرف و به معنای «فی»مانند:« وَضعته متی کُـمّه» 🔸🔹🔸🔹🔸🔹🔸🔹 ❇️« مُـذ و مُنـذُ » ⏪ این دو مبنی هستند و دارای سه حالت: 1️⃣حالت اول : قبل از اسم مجروری ذکر شود: 🔻قیل : این دو مضاف هستند و مابعد به اضافه مجرور است 🔻مصنف : حرف جر هستند و معنایشان : 🟤الف: اگر مجرور زمان ماضی باشد به معنای «مِن» است مانند:« ما رأیتُه مـُذ یومِ الخمیس »( ندیدم او را از روز پنج شنبه) ⚪️ب: اگر مجرور زمان حاضر باشد به معنای« فی» است مانند:«مـا رأیتُهُ مُذ یومِنا »(ندیدم اورا در امروز) 🟣 اگر مجرور معدود باشد به معنای« من» و«الی» است مانند:« ما رأیتُهُ مُذ ثلاثةِ ایّام » (ندیدم او را از سه روز قبل تا الان) ⏪افتراق و اشتراک« مذ و منذ » بنا بر حالت اول: 🔅اشتراک : اگر زمان مجرور حاضر باشد ، جـر آن واجب است : « ما رأیتُهُ مـذ یَومِنا و منذُ یومِنا » 🔅 افتراق : 1️⃣ اگر مجرور «منذُ» زمان ماضی باشد ، جرّش ترجیح دارد بر رفع او:« ما رأیتُهُ مُنذُ یَـومِ الخَمیس» 2️⃣ اگر زمان مجرور «مـُذْ»ماضی باشد ، رفع آن بر جـرّ او ترجیح دارد: «ما رأیتُهَ مـذ یَومُ الخمیس» 2️⃣حالت دوم : قبل از اسم مرفوع ذکر شود مانند:«مذ یومُ الخمیس-منذُ یومان» ⬅️ مبرد و فارسی: 🟠الف: اِعراب :« مذ و منذ »مبتدا هستند و مرفوع بعد خبرشان. 🟤ب: معنای آنها: 1️⃣ به معنای «أمَـد » یا«وقت» در صورتیکه مجرور آن زمان حاضر باشد یا معدود باشد . 2️⃣ به معنای «اول مدت» : اگر زمان مجرورش ماضی باشد 📣 بعض نحویین: این دو فاعل هستند و مضاف به جمله که فعل آن حذف شده و فاعل باقی مانده است . 3️⃣حالت سوم : قبل از جمله اسمیه یا فعلیه ذکر شود « یا ولدی تعلم أنَّ محمداً والله أمین منذکان...» و«...مذ أنایافعٌ...» ⬅️بنابرنظرمشهور : این دو ظرف هستند: مضاف به جمله هستند . 🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺 #ادبیات_عرب #الکافی_فی_المفردات 🌾🌾🌾🌾🌾 مطالب این کانال براساس درس روزانه الکافی بار گذاری می شودhttps://eitaa.com/alkafee ارتباط با ما @Amir205 ─✾࿐༅🍃•⊰ ⃟ ⃟❈🍃༅࿐✾ ─ ✨بازنشر بدون ذکر منبع جایز نیست✨ —•⊰⊹✿[(✨ 📖 ✨ )]✿⊹⊱•—

*┄┄┄┅═✧❁﷽❁✧═┅┄┄┄* 📝خلاصه درس نود و دوم ✅« مَعَ » 1️⃣ نوع کلمه :اسم است مطلقاً(مفتوح العین یا ساکن العین ) 2️⃣دلیل اسم بودن: 🔅الف: قبول تنوین «یا رَبّ فَـاَجمَعنـا مَعاً ونبیّنا ....» 🔅ب: دخول جار بر او« ذَهَبتُ مِن مَعَـهُ» 3️⃣حالات استعمال: 1️⃣مضاف که در این صورت ظرف است و دارای سه معنا: 🟠الف: موضع اجتماع ( ظرف مکان ) : در اینصورت می تواند« مَع» خبر از اسم ذات باشد .مانند : قول رسول الله (صلی الله علیه وآله و سلم):« عَلیُّ مَعَ القُـرآن وَالقُرآن مَعَه لَن یَفتَرِقا حتّی یَرِدا عَلَیَّ الحَوضَ» 🔴ب: زمان اجتماع ( ظرف زمان ) : «جِئتُکَ مَعَ العَصر» 🟡ج: مرادف«عندَ»مانند:« هـذا ذِکرٌ مِنْ مَعِی » و« ذَهَبت مِنْ مَعَـهُ» 2️⃣مفرد : دراین صورت به معنای«جمیعاً» یا «مجتمعین» است 🟡دارای احکامی: 1️⃣تنوین می پذیرد 2️⃣به لحاظ اعرابی منصوب است وحال می باشد 3️⃣برای تثنیه و جمع استعمال می شود: « کُنتُ و یحیی کَیَدَی واحدٍ نَرمی جَمیعاً و نَـرامی مَعَـاً » 4️⃣برای مفرد استعمال نمی شود. 🔸🔹🔸🔹🔸🔹🔸🔹 ❇️« مَن » 1️⃣ شرطیه : « مَنْ یَعمَلْ سَـوءً یُجزَ بِهِ » «مَن» دارای معنای« هرکس »است . 2️⃣استفهامیه :« فَمَن رَبَّـکُمـا یا موسی؟» « مَن » دارای معنای« چه کسی ؟»است . 📢تنبیه: « مَن یَفعَل هـذا إلا زَیـدٌ »: مستـثـنی مرفوع است زیرا« مَن» استفهامیه در این مثال دارای معنای نفی می باشد . 🔹ابن مالک : معنای نفی برای «مَن» جایز است به شرطی که بعد از« واو» بیاید . مانند « وَ مَنْ یَغفرُ الذُّنـُوب َ إلّا اللهُ » 🔸مصنف : وجود« مَن » بعد از «واو »برای معنای نفی داشتن شرط نیست بدلیل :« مَن ذَا الّـذی یَشفَعُ عِنـدَهُ إلّـا بِـإذنِهِ » 3️⃣ موصوله :به معنای «الّذی» برای عاقل یا نازل منزله ی عاقل مانند: « یـَسجُدُ لَهُ مَن فی السَّمـاواتِ وَ مِن فی الأرضِ »وفرمایش امیر المؤمنین(علیه السلام):« انَّمـا النّاس مَعَ المُلوک وَ الدُنیا الّا مَنْ عَصَم الّـلـه» 4️⃣ نکره موصوفه : دلیل آن: 🔹الف:مجرور ربَّ واقع می شود :« رُبَّ مَنْ أنضجتُ غیظاً قلبه ...» 🔸ب: داشتن صفت نکره :« مَرَرتُ بمَنْ مُعجبٍ لک »و« فکفی بنا فَضلاً علی مَنْ غیـرِنـا حبُّ النّبیِّ محمدٍ إیّانا »به جر«غیر»به معنای «علی قومٍ غیرِنا» 📢تنبیهان: 1️⃣«مَن» در آیه شریفه« وَمِن الناسِ مَنْ یقولُ آمنّا بِاللهِ»جماعتی گفته اند «من»نکره موصوفه است اما مصنف می گوید این وجه بعید است بخاطر این وجه قلیل الاستعمال است و دیگرانی هم گفته اند «مَنْ» موصوله است. 2️⃣وجوه ترکیبی: « مَن یکرمنی أکرمهُ» 1️⃣« مَن »شرطیه « مبتدا» و«یُکرِمْنی» مجزوم و فعل شرط و« اُکرمْهُ » مجزوم و فعل جزاء. (در خبر اسم شرط در صورتی که مبتدا باشد سه نظریه است: 1- فعل شرط خبر است. 2- فعل جواب خبر است .3- مجموع شرط و جواب خبر است.) 2️⃣«مَن» استفهامیه و مبتدا و« یکرِمُنی»مرفوع و خبر« مَن» و«أکرِمْه» فعل مضارع مجزوم بشرط مقدر در جواب استفهام 3️⃣«مَن » موصول و مبتدا و « یکرِمُنی» مرفوع و صله محلی از اعراب ندارد«اَکرِمُـه» ، خبر مبتدااست. 4️⃣«من» نکره ی موصوفه و مبتدا، «یَکرَمُنی» صفت ، «اَکرَمُـه»، خبر مبتدا است. 🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺 #ادبیات_عرب #الکافی_فی_المفردات 🌾🌾🌾🌾🌾 مطالب این کانال براساس درس روزانه الکافی بار گذاری می شودhttps://eitaa.com/alkafee ارتباط با ما @Amir205 ─✾࿐༅🍃•⊰ ⃟ ⃟❈🍃༅࿐✾ ─ ✨بازنشر بدون ذکر منبع جایز نیست✨ —•⊰⊹✿[(✨ 📖 ✨ )]✿⊹⊱•—

*┄┄┄┅═✧❁﷽❁✧═┅┄┄┄* 📝خلاصه درس نود و سوم ✅« مِن » 🟠نوع کلمه: حرف جر است 🔴معانی 1⃣ ابتداء غایت: 🔅اولاً: معنای غالبی «مِن» است ( حتّی بعضی ادعا کرده اند که تمام معانی «مِن »برگشتی به ابتدای غایت می کنند . 🔅ثانیاً: کثیراً برای ابتداء غایت مکانی می آید:« مِن المَسجِدِالحَـرام» گاهی برای ابتداء غایت زمانی هم می آید : « مِن اوّلِ یَـومٍ» گاهی هم برای غیز زمان و مکان استعمال می شود مانند:«إنّهُ من سلیمان »ازاین «مِن»تعبیر به «نشویة»کرده اند چون منشاء و سرچشمه ی حکم از مجرور آن است. 2⃣«تبعیض» مورد دخول : جایی صحیح است که بتوان به جای« مِنْ » کلمه «بَعض» گذاشت و معنی تغییر نکند مانند:« مِنهُم مَن کَلَّمَ الـلّـه » و « حَتّی تُنفِقـوا مـّما تُحِبُّـونَ » 3⃣ بیان نسبت ( بیانیه ) 🟠 محل دخول: 🔅الف: غالباً: بعد از کلمه «ما »یا« مهما » ذکر می شود زیرا این دو ابهام شدیدی دارند و با آمدن «مِن» توضیح داده می شود :« مَهما تأتنا بهِ مِن آیهٍ »و « ما یَفتَح الـلّـه لِلنّاس مِن رَحمَةٍ » 🔅ب: قلیلاً: بعد از غیر این دو کلمه :« یُحَّلونَ فیها مِنْ أساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ....... مِنْ سُندُسٍ وَ إستَبرقٍ » ،«مِن»اول برای ابتداء غایت است البته قیل گه زائده است و دو«مِن» دیگر به معنای بیان جنس است. 2⃣ اعراب «مِن» و مجرورآن : در صورتی که بعد از «ما»یا« مهما » قرارگیرند محلاً منصوب بنابر حالیّت است . 4⃣«تعلیل»مانند: « مِمّا خطیئاتِهِم أغـرقـوا»( بخاطر خطاهایشان غرق شدند) 5⃣ بدل» مانند: «أرَضِیتُمْ بالحیاةِ الدُنیا مِن الآخرة»صحیح است که« مِن» را برداشت و جایش «بدل» گذاشت و معنا تغییر نمی کند. 6⃣ مرادف«عَن »: دراین صورت داخل می شود بر اسمی که دلالت بر 🔅 بُعد حسی ( دور بودنی که قابل حس باشد) 🔅بُعد معنوی بین آن اسم و اسم قبل آن کند« فَویلٌ لِلقاسیةِ قلوبُهُم مِن ذکر الـلّـه» و«کلام الحمقی بمعزل من الصواب»(عن الصواب) قیل :« من »در آیه به معنای ابتداء غایت یا تعلیل است ( مِن اَجلِ ذکرالـلّـه ) و بخاطراینکه زمانی که ذکر خدا شود بعضی افراد قلوبشان قَسیِ و سخت می شود . 7⃣ مرادف « فی »:« إذا نُودِیَ لِلصَّلاةِ مِن یوم الجُمُعَةِ » 8⃣ مرادف « عند »مانند:«وَ نَصَرناهُ مِنَ القومِ» بعضی گفته اند در این آیه «من»به معنای اصلی خود است لکن«نصرنا»به معنای «منعنا» می باشد. 9⃣ به معنای استعانت« باء» مانند:«نظر إلیّ من عین تقدح شررا»=(بعینٍ) 🔟 به معنای تفضیل و برتری دادن چیزی برچیز دیگر مانند:«أینَ هذا مِن ذاک » 🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺 #ادبیات_عرب #الکافی_فی_المفردات 🌾🌾🌾🌾🌾 مطالب این کانال براساس درس روزانه الکافی بار گذاری می شودhttps://eitaa.com/alkafee ارتباط با ما @Amir205 ─✾࿐༅🍃•⊰ ⃟ ⃟❈🍃༅࿐✾ ─ ✨بازنشر بدون ذکر منبع جایز نیست✨ —•⊰⊹✿[(✨ 📖 ✨ )]✿⊹⊱•—