*┄┄┄┅═✧❁﷽❁✧═┅┄┄┄* 📝خلاصه درس هشتاد و نهم 2⃣ وجوه حرفیه «ما» 1⃣ « نافیه» : 🔹الف: حجازیون: ما مثل لَیسَ عمل می کندیعنی رفع به اسم ونصب به خبر می دهد مانند عمل کردن «ما» در آیه شریفه«ما هذا بشراً»و« ما هُنَّ اُمَّهاتِهِم » 🔸ب: شرائط عمل 1⃣ اِن زائده همراه ما نباشد . 2⃣ معمول خبر بر اسم مقدم شود . 3⃣ مابعد از اِلّا نباشد 4⃣خبر ما بر اسم ما مقدم نشود . 5⃣ ما تکرار نشود . 6⃣ بدل موجبی از خبر ( ما) آورده نشود . 🔷ج: محل دخول: 1⃣ بر جمله ی اسمیه داخل می شود و عمل می کند مانند: آیه شریفه«ما هذا بشراً» 2⃣ بر جمله ی فعلیه داخل می شود و عمل نمی کند مانند: آیه شریفه« ما تنفقونَ إلّا إبتغاء وجهِ الله» د: در صورتی که بر فعل مضارع داخل شود جمهور نحویین گفته اند: مضارع را مختص زمان حال می کند. 2⃣« مصدریه» دو نوع است: 🟤غیر زمانیه » مانند:« وَضاقَتْ علیهمُ الارضُ بِما رَحبَت» ( بِرُحبِها ) ⚫️« زمانیه» مانند: « مادُمتُ حَیّاً»( مُدَّةَ دوامی حیّاً ) و« کُلَّما أضاءَ لَهُم مَشوا فیه»( کُل وقت إضاءة) 3⃣ «زائده» دو نوع است : 🔻«کافه» 🔻«غیر کافّه» 1⃣کافه بر سه قسم است: 🔴الف: کافه(بازدارنده) از عمل رفع : 1⃣ فقط بر جمله فعلیه ای که تصریح به فعلش شده باشد داخل می شود 2⃣ فقط بعد از«قَلَّ»،«کَـثـُرَ » و« طالَ » ذکر می شود و این سه فعل را از گرفتن فاعل باز می دارد. مانند قول شاعر: «قلّمایبرحُ اللبیب إلی ما یُورث المجدَ داعیاً أو مجیبا» 🟡ب: کافه عمل رفع و نصب : که بعد از« إنَّ »و أخوات «إنَّ» ذکر می شود و مانع عمل آنها می شود مانند: « إنّمـا الله إلهٌ واحدٌ» . 📢نکته: نوع « مـا » در آیات « إِنَّ ما توعَـدون لاتٍ »«أنَّ مایَدعـونَ مَن دونه الباطل» و « إنَّما عندَالله هوخیرٌ لکُم»: موصوله و اسم برای«إنَّ و إنَّ» است باتفاق نحویین و حرف (إنَّ و إنَّ) هم عامل است. 🟣ج: کافه از عمل جـر : 1⃣ متصل به حروف جر : 🔅الف : بعد «رُبَّ»:اگر «ما» بعد «رُبَّ» قرارگرفت غالباً بر جمله فعلیه ماضویه داخل می شود مانند: « ربّما عَزّ المطلب والاکتساب» 🔅ب : بعد «کاف» مانند: « کُنْ کما أنت » و« إجعَلْ لَنا إلـهاً کَما لَهُمْ آلِـهَةٌ » 2⃣ متصل به ظروف: 🟤الف:بین مانند:« بینما نحن بـالأراک معاً» 🟠ب وج :« حیث »و « إذ»: اگر بعد از این دو «ما» کافه داخل شود اضافه نمی شوند لکن مانند «إنْ» شرطیه عمل می کنند یعنی دو فعل را جزم می دهند وجزءکلم مجازات می شوند . 2⃣ زائده غیرکافه : بر دو نوع است: 🔸«عوض» 🔹« غیر عوض» ⚫️الف: «عوض »در دو مورد است 1⃣ عوض از«کان» ی محذوف مانند:« إمّا أنتَ مُنطلقـاً »(اصل مثال «إنطلقتُ لأن کنتَ منطلقاً» بوده که« لأن کنتَ منطلقاً »مقدم شد بخاطر اختصاص وحصر سپس جار به همراه «کان» حذف شد و «ما» عوضش ذکر شد ودر اصل« إنْ ما »بوده بخاطر تقارب مخرج نون با میم درهم ادغام شده است أمّا گردید. 2⃣ عوض از« کان» با اسم محذوف : «إفعلْ هـذا إمّـا لا» (اصل مثال: «إن کنتَ لاتَفعَل» : «کُنتَ» حذف شده و عوض آن «مـا» آمده و« تفعلْ» هم به قرینه«إفعل» حذف شده است . 🟡ب: غیر عوض در چند مورد استعمال شده است : 1⃣ بعد از رافع :« شتـّانَ ما زیدٌ و عمروٌ» 2⃣ بعد از ناصب و رافع : « لیتما زیـداً قائمٌ» 3⃣ بعد از جازم: « إمّا ینزِغَنَّک الشیطانُ» 4⃣ بعد از خافض(عامل جر): 🔻الف:حرف جر : «بِما رحمةٍ من الله لنتَ لهم» 🔻ب: ظرف :« أیـّما الأجَلَینِ » 5⃣ بعد از ادات شرط : 🔻الف: جازم باشد :« اَینَمـا تَکـونـوا... » 🔻ب: جازم نباشد .« إذا ما جاءُوها...» 6⃣ بعد از «کثیراً»،«قلیلاً»و «أحیاناً» مانند:«کثیراًما نصحتک» 7⃣ بین تابع و متبوع : « مثلاً ما بَعُـوضةً » 📢نکته:اقوال در نوع «ما»در آیه« مثلاً مابَعوضةً»: 1⃣ اقای زجاج گفته است: «ما» در این آیه عندالبصریین حرف زائد برای تأکید است . 🔶مصنف می گوید: سخن زجاج خوب است و مؤیِّد این سخن زجاج قرائت ابن مسعود است . که در این قرائت «ما» بدلیل زائد بودن حذف شده است . 2⃣ قیل : «ما» اسم نکره است یا: 🔻الف: صفت برای «مثلاً» می باشد و« بَعوضةً» عطف بیان از« ما» است 🔻ب: بدل از «مثلاً» می باشد . 🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺 #ادبیات_عرب #الکافی_فی_المفردات 🌾🌾🌾🌾🌾 مطالب این کانال براساس درس روزانه الکافی بار گذاری می شودhttps://eitaa.com/alkafee ارتباط با ما @Amir205 ─✾࿐༅🍃•⊰ ⃟ ⃟❈🍃༅࿐✾ ─ ✨بازنشر بدون ذکر منبع جایز نیست✨ —•⊰⊹✿[(✨ 📖 ✨ )]✿⊹⊱•—

*┄┄┄┅═✧❁﷽❁✧═┅┄┄┄* 📝خلاصه درس نودم ✅« فصل فی ( ماذا ) وجوه ترکیبی «ماذا» 1⃣«ما »:استفهامیه+«ذا»:اشاره مانند: «ماذا التّوانی»(چیست این سستی؟) 2⃣«ما »: استفهامیه + «ذا »: موصوله «....ماذا یُحَاوِلُ أنَحبٌ...» (ما مبتدا و محلا مرفوع است زیرا بدل آن «نحبٌ» مرفوع است و «ذا »موصوله است زیرا به جمله بعدش بعنوان صله نیاز دارد 📢نکته:« ماذا »در آیه شریفه « ماذا یُنفِقونَ قُلِ العَفو »: 🔅الف:«ما» استفهامیه و مبتدا ، «ذا» موصوله و خبر: در این صورت «العفو »مرفوع باشد . ارجح است زیرا سوال با جمله ی اسمیه است و جواب آن هم جمله ی اسمیه خواهد بود « قُـل هوالعَفوُ» . 🔅ب:«ماذا» استفهامیه است : در این صورت منصوب بودن« العفو» ارجح است زیرا سوال با جمله ی فعلیه است و جواب آن هم جمله ی فعلیه خواهد بود .« قُـلِ العَفوَ» 3⃣ «ماذا» :مرکب و کُلاً اسم استفهام مانند: «لِماذا جِئتَ ؟» 4⃣« ما» استفهامیه =« ذا » زائده :این وجه را ابن مالک و جماعتی : جایز است . «ماذا صَنَعتَ» 🔹مصنف می گوید: 🔅اولاً : اگر بر ماذا حرف جرّ داخل شود باید الف آن حذف شود زیرا ذا زائده است « لِمَ ذا جِئتَ» و حال اینکه اینگونه نیست . 🔅ثانیاً : حق این است که اسماء زائده واقع نمی شوند. 🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺 #ادبیات_عرب #الکافی_فی_المفردات 🌾🌾🌾🌾🌾 مطالب این کانال براساس درس روزانه الکافی بار گذاری می شودhttps://eitaa.com/alkafee ارتباط با ما @Amir205 ─✾࿐༅🍃•⊰ ⃟ ⃟❈🍃༅࿐✾ ─ ✨بازنشر بدون ذکر منبع جایز نیست✨ —•⊰⊹✿[(✨ 📖 ✨ )]✿⊹⊱•—

*┄┄┄┅═✧❁﷽❁✧═┅┄┄┄* 📝خلاصه درس نود و یکم ✴️« مَـتـی » معانی آن 1️⃣ اسم استفهامیه مانند:« متی نَصرُالـلّـه» 2️⃣ اسم شرطیه مانند::« مَتی أضَـع العَمامَة تَعرِفـونی 3️⃣ اسم مرادف وسط مانند:« وَضَعتُهُ مَتی کُـمّه» 4️⃣حرف و به معنای «مِن»مانند : أخرَجَها مَتی کُمّه 5️⃣ حرف و به معنای «فی»مانند:« وَضعته متی کُـمّه» 🔸🔹🔸🔹🔸🔹🔸🔹 ❇️« مُـذ و مُنـذُ » ⏪ این دو مبنی هستند و دارای سه حالت: 1️⃣حالت اول : قبل از اسم مجروری ذکر شود: 🔻قیل : این دو مضاف هستند و مابعد به اضافه مجرور است 🔻مصنف : حرف جر هستند و معنایشان : 🟤الف: اگر مجرور زمان ماضی باشد به معنای «مِن» است مانند:« ما رأیتُه مـُذ یومِ الخمیس »( ندیدم او را از روز پنج شنبه) ⚪️ب: اگر مجرور زمان حاضر باشد به معنای« فی» است مانند:«مـا رأیتُهُ مُذ یومِنا »(ندیدم اورا در امروز) 🟣 اگر مجرور معدود باشد به معنای« من» و«الی» است مانند:« ما رأیتُهُ مُذ ثلاثةِ ایّام » (ندیدم او را از سه روز قبل تا الان) ⏪افتراق و اشتراک« مذ و منذ » بنا بر حالت اول: 🔅اشتراک : اگر زمان مجرور حاضر باشد ، جـر آن واجب است : « ما رأیتُهُ مـذ یَومِنا و منذُ یومِنا » 🔅 افتراق : 1️⃣ اگر مجرور «منذُ» زمان ماضی باشد ، جرّش ترجیح دارد بر رفع او:« ما رأیتُهُ مُنذُ یَـومِ الخَمیس» 2️⃣ اگر زمان مجرور «مـُذْ»ماضی باشد ، رفع آن بر جـرّ او ترجیح دارد: «ما رأیتُهَ مـذ یَومُ الخمیس» 2️⃣حالت دوم : قبل از اسم مرفوع ذکر شود مانند:«مذ یومُ الخمیس-منذُ یومان» ⬅️ مبرد و فارسی: 🟠الف: اِعراب :« مذ و منذ »مبتدا هستند و مرفوع بعد خبرشان. 🟤ب: معنای آنها: 1️⃣ به معنای «أمَـد » یا«وقت» در صورتیکه مجرور آن زمان حاضر باشد یا معدود باشد . 2️⃣ به معنای «اول مدت» : اگر زمان مجرورش ماضی باشد 📣 بعض نحویین: این دو فاعل هستند و مضاف به جمله که فعل آن حذف شده و فاعل باقی مانده است . 3️⃣حالت سوم : قبل از جمله اسمیه یا فعلیه ذکر شود « یا ولدی تعلم أنَّ محمداً والله أمین منذکان...» و«...مذ أنایافعٌ...» ⬅️بنابرنظرمشهور : این دو ظرف هستند: مضاف به جمله هستند . 🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺 #ادبیات_عرب #الکافی_فی_المفردات 🌾🌾🌾🌾🌾 مطالب این کانال براساس درس روزانه الکافی بار گذاری می شودhttps://eitaa.com/alkafee ارتباط با ما @Amir205 ─✾࿐༅🍃•⊰ ⃟ ⃟❈🍃༅࿐✾ ─ ✨بازنشر بدون ذکر منبع جایز نیست✨ —•⊰⊹✿[(✨ 📖 ✨ )]✿⊹⊱•—

*┄┄┄┅═✧❁﷽❁✧═┅┄┄┄* 📝خلاصه درس نود و دوم ✅« مَعَ » 1️⃣ نوع کلمه :اسم است مطلقاً(مفتوح العین یا ساکن العین ) 2️⃣دلیل اسم بودن: 🔅الف: قبول تنوین «یا رَبّ فَـاَجمَعنـا مَعاً ونبیّنا ....» 🔅ب: دخول جار بر او« ذَهَبتُ مِن مَعَـهُ» 3️⃣حالات استعمال: 1️⃣مضاف که در این صورت ظرف است و دارای سه معنا: 🟠الف: موضع اجتماع ( ظرف مکان ) : در اینصورت می تواند« مَع» خبر از اسم ذات باشد .مانند : قول رسول الله (صلی الله علیه وآله و سلم):« عَلیُّ مَعَ القُـرآن وَالقُرآن مَعَه لَن یَفتَرِقا حتّی یَرِدا عَلَیَّ الحَوضَ» 🔴ب: زمان اجتماع ( ظرف زمان ) : «جِئتُکَ مَعَ العَصر» 🟡ج: مرادف«عندَ»مانند:« هـذا ذِکرٌ مِنْ مَعِی » و« ذَهَبت مِنْ مَعَـهُ» 2️⃣مفرد : دراین صورت به معنای«جمیعاً» یا «مجتمعین» است 🟡دارای احکامی: 1️⃣تنوین می پذیرد 2️⃣به لحاظ اعرابی منصوب است وحال می باشد 3️⃣برای تثنیه و جمع استعمال می شود: « کُنتُ و یحیی کَیَدَی واحدٍ نَرمی جَمیعاً و نَـرامی مَعَـاً » 4️⃣برای مفرد استعمال نمی شود. 🔸🔹🔸🔹🔸🔹🔸🔹 ❇️« مَن » 1️⃣ شرطیه : « مَنْ یَعمَلْ سَـوءً یُجزَ بِهِ » «مَن» دارای معنای« هرکس »است . 2️⃣استفهامیه :« فَمَن رَبَّـکُمـا یا موسی؟» « مَن » دارای معنای« چه کسی ؟»است . 📢تنبیه: « مَن یَفعَل هـذا إلا زَیـدٌ »: مستـثـنی مرفوع است زیرا« مَن» استفهامیه در این مثال دارای معنای نفی می باشد . 🔹ابن مالک : معنای نفی برای «مَن» جایز است به شرطی که بعد از« واو» بیاید . مانند « وَ مَنْ یَغفرُ الذُّنـُوب َ إلّا اللهُ » 🔸مصنف : وجود« مَن » بعد از «واو »برای معنای نفی داشتن شرط نیست بدلیل :« مَن ذَا الّـذی یَشفَعُ عِنـدَهُ إلّـا بِـإذنِهِ » 3️⃣ موصوله :به معنای «الّذی» برای عاقل یا نازل منزله ی عاقل مانند: « یـَسجُدُ لَهُ مَن فی السَّمـاواتِ وَ مِن فی الأرضِ »وفرمایش امیر المؤمنین(علیه السلام):« انَّمـا النّاس مَعَ المُلوک وَ الدُنیا الّا مَنْ عَصَم الّـلـه» 4️⃣ نکره موصوفه : دلیل آن: 🔹الف:مجرور ربَّ واقع می شود :« رُبَّ مَنْ أنضجتُ غیظاً قلبه ...» 🔸ب: داشتن صفت نکره :« مَرَرتُ بمَنْ مُعجبٍ لک »و« فکفی بنا فَضلاً علی مَنْ غیـرِنـا حبُّ النّبیِّ محمدٍ إیّانا »به جر«غیر»به معنای «علی قومٍ غیرِنا» 📢تنبیهان: 1️⃣«مَن» در آیه شریفه« وَمِن الناسِ مَنْ یقولُ آمنّا بِاللهِ»جماعتی گفته اند «من»نکره موصوفه است اما مصنف می گوید این وجه بعید است بخاطر این وجه قلیل الاستعمال است و دیگرانی هم گفته اند «مَنْ» موصوله است. 2️⃣وجوه ترکیبی: « مَن یکرمنی أکرمهُ» 1️⃣« مَن »شرطیه « مبتدا» و«یُکرِمْنی» مجزوم و فعل شرط و« اُکرمْهُ » مجزوم و فعل جزاء. (در خبر اسم شرط در صورتی که مبتدا باشد سه نظریه است: 1- فعل شرط خبر است. 2- فعل جواب خبر است .3- مجموع شرط و جواب خبر است.) 2️⃣«مَن» استفهامیه و مبتدا و« یکرِمُنی»مرفوع و خبر« مَن» و«أکرِمْه» فعل مضارع مجزوم بشرط مقدر در جواب استفهام 3️⃣«مَن » موصول و مبتدا و « یکرِمُنی» مرفوع و صله محلی از اعراب ندارد«اَکرِمُـه» ، خبر مبتدااست. 4️⃣«من» نکره ی موصوفه و مبتدا، «یَکرَمُنی» صفت ، «اَکرَمُـه»، خبر مبتدا است. 🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺 #ادبیات_عرب #الکافی_فی_المفردات 🌾🌾🌾🌾🌾 مطالب این کانال براساس درس روزانه الکافی بار گذاری می شودhttps://eitaa.com/alkafee ارتباط با ما @Amir205 ─✾࿐༅🍃•⊰ ⃟ ⃟❈🍃༅࿐✾ ─ ✨بازنشر بدون ذکر منبع جایز نیست✨ —•⊰⊹✿[(✨ 📖 ✨ )]✿⊹⊱•—

*┄┄┄┅═✧❁﷽❁✧═┅┄┄┄* 📝خلاصه درس نود و سوم ✅« مِن » 🟠نوع کلمه: حرف جر است 🔴معانی 1⃣ ابتداء غایت: 🔅اولاً: معنای غالبی «مِن» است ( حتّی بعضی ادعا کرده اند که تمام معانی «مِن »برگشتی به ابتدای غایت می کنند . 🔅ثانیاً: کثیراً برای ابتداء غایت مکانی می آید:« مِن المَسجِدِالحَـرام» گاهی برای ابتداء غایت زمانی هم می آید : « مِن اوّلِ یَـومٍ» گاهی هم برای غیز زمان و مکان استعمال می شود مانند:«إنّهُ من سلیمان »ازاین «مِن»تعبیر به «نشویة»کرده اند چون منشاء و سرچشمه ی حکم از مجرور آن است. 2⃣«تبعیض» مورد دخول : جایی صحیح است که بتوان به جای« مِنْ » کلمه «بَعض» گذاشت و معنی تغییر نکند مانند:« مِنهُم مَن کَلَّمَ الـلّـه » و « حَتّی تُنفِقـوا مـّما تُحِبُّـونَ » 3⃣ بیان نسبت ( بیانیه ) 🟠 محل دخول: 🔅الف: غالباً: بعد از کلمه «ما »یا« مهما » ذکر می شود زیرا این دو ابهام شدیدی دارند و با آمدن «مِن» توضیح داده می شود :« مَهما تأتنا بهِ مِن آیهٍ »و « ما یَفتَح الـلّـه لِلنّاس مِن رَحمَةٍ » 🔅ب: قلیلاً: بعد از غیر این دو کلمه :« یُحَّلونَ فیها مِنْ أساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ....... مِنْ سُندُسٍ وَ إستَبرقٍ » ،«مِن»اول برای ابتداء غایت است البته قیل گه زائده است و دو«مِن» دیگر به معنای بیان جنس است. 2⃣ اعراب «مِن» و مجرورآن : در صورتی که بعد از «ما»یا« مهما » قرارگیرند محلاً منصوب بنابر حالیّت است . 4⃣«تعلیل»مانند: « مِمّا خطیئاتِهِم أغـرقـوا»( بخاطر خطاهایشان غرق شدند) 5⃣ بدل» مانند: «أرَضِیتُمْ بالحیاةِ الدُنیا مِن الآخرة»صحیح است که« مِن» را برداشت و جایش «بدل» گذاشت و معنا تغییر نمی کند. 6⃣ مرادف«عَن »: دراین صورت داخل می شود بر اسمی که دلالت بر 🔅 بُعد حسی ( دور بودنی که قابل حس باشد) 🔅بُعد معنوی بین آن اسم و اسم قبل آن کند« فَویلٌ لِلقاسیةِ قلوبُهُم مِن ذکر الـلّـه» و«کلام الحمقی بمعزل من الصواب»(عن الصواب) قیل :« من »در آیه به معنای ابتداء غایت یا تعلیل است ( مِن اَجلِ ذکرالـلّـه ) و بخاطراینکه زمانی که ذکر خدا شود بعضی افراد قلوبشان قَسیِ و سخت می شود . 7⃣ مرادف « فی »:« إذا نُودِیَ لِلصَّلاةِ مِن یوم الجُمُعَةِ » 8⃣ مرادف « عند »مانند:«وَ نَصَرناهُ مِنَ القومِ» بعضی گفته اند در این آیه «من»به معنای اصلی خود است لکن«نصرنا»به معنای «منعنا» می باشد. 9⃣ به معنای استعانت« باء» مانند:«نظر إلیّ من عین تقدح شررا»=(بعینٍ) 🔟 به معنای تفضیل و برتری دادن چیزی برچیز دیگر مانند:«أینَ هذا مِن ذاک » 🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺 #ادبیات_عرب #الکافی_فی_المفردات 🌾🌾🌾🌾🌾 مطالب این کانال براساس درس روزانه الکافی بار گذاری می شودhttps://eitaa.com/alkafee ارتباط با ما @Amir205 ─✾࿐༅🍃•⊰ ⃟ ⃟❈🍃༅࿐✾ ─ ✨بازنشر بدون ذکر منبع جایز نیست✨ —•⊰⊹✿[(✨ 📖 ✨ )]✿⊹⊱•—

*┄┄┄┅═✧❁﷽❁✧═┅┄┄┄* 📝خلاصه درس نود و چهارم ✅ ادامه معانی «مِن» 1⃣1⃣ تنصیص علی العموم : (تصریح بر اینکه عمومیّت مجرور مراد است)مانند: « مـاجـائنی رجلٌ» 🔺اولاً: زائـده است 🔻ثانیاً: اگر «مِن »در مثال« مـاجـائنی رجلٌ» نباشد. دو احتمال وجود دارد: 🔅الف: نفی وحده : ( یک مرد ) مراد باشد. 🔅ب: نفی جنس(جنس مرد ) مراد باشد. و قید« بَل رَجُلانَ» توضیح دهنده آن خواهد بود و با آمدن «من» تصریح در عمومیّت می شود و مراد نفی جنس به تنهایی خواهد بود و دخول قید «بَل رَجُلانِ »دیگر جائز نیست و احتمال عمومیت در ماقبل، با آمدن «مِن» تصریح به عمومیّت می شود و مشخص خواهد شد که مقصود متکلم عموم «رجل» و جنس مرد مراد بوده است . 2⃣1⃣ توکید العموم : (تاکید و تقویت عمومی که از قبل فهمیده می شود .)مانند: :«ما جائنی من أحدٍ»و« مِن دَیّارٍ» 🔅 الف: این قسم هم زائده است 🔅ب:عمومیت از ماقبل« مِن» فهمیده می شود چون نکره« أحد و دیار» در سیاق نفی مفید عموم هستند لکن با آمدن « مِن »همان عمومیّت تأکید می شود. 📢 نکته: شرائط زائده بودن «مِن» 1⃣ «مِن» بعد از یا : 🔅 الف: نفی باشد مانند:« ماتری فِی خَلق الرّحمن مِن تَفاوتٍ» 🔅ب: نهی باشد مانند:« لا یَقُم مِن اَحَـدٍ » 🔅ج: استفهام به «هلْ »باشد :« فَـارجعِ البَصَر هَل تَری مِن فُطور » 2⃣ مجرور «مِن »نکره باشد . 3⃣ مجرور در اصل ( قبل از دخول مِن )یا: 🔹الف: فاعل باشد . 🔸ب: مفعول به باشد . 🔹ج: مبتـدا باشد . 📢نکات: 1⃣ اقوال در قبول شرائط «مِـن» زائده: 1⃣ اخفش : دو شرط اول را قبول ندارد بدلیل :« لَقَد جاءکَ مِنْ نَبَأِالمُرسَلین »(، نَبـأ اضافه شده به مُرسَلین و معرفه شده است کلام هم مثبت است) 2⃣ کوفیین : شرط اول را قبول ندارند بدلیل :« قَـد کانَ مِن مَطَرٍ» که کلام مثبت است و شرط اول را نفی می کند ✴️مسألة :« مِن» در آیه« مـا یَوَدُّ الَّـذین کَفَـروا مِنْ أهلِ الکتابِ وَ لا المُشرِکینَ أن یُنَزّلَ علیکُم مِنْ خیرٍ مِنْ ربِّکُم » ⬅️سه« مِن »ذکر شده : 1⃣ «من» اول برای تبیین به خاطر اینکه کافران دو نوع اند«کتابیون ومشرکین» 2⃣«من» دوم : زائده 3⃣« مِن »سوم : برای ابتداء غایت . ♒️مسألة : « مِن » در دو آیه « لَـآکِلونَ مِن زَقُّـوم »و« وَ یَومَ نَحشُرُ مِن کُلِّ اُمَّةٍ فَـوَجـاً مِمَّن یُکَذِّبُ » 1⃣ «مِن» اول در آیه اول و دوم: برای ابتداء غایت 2⃣ « مِن» دوم در آیه دوم : برای تبیین 🔺🔺🔺🔺🔺🔺🔺 #ادبیات_عرب #الکافی_فی_المفردات 🌾🌾🌾🌾🌾 مطالب این کانال براساس درس روزانه الکافی بار گذاری می شودhttps://eitaa.com/alkafee ارتباط با ما @Amir205 ─✾࿐༅🍃•⊰ ⃟ ⃟❈🍃༅࿐✾ ─ ✨بازنشر بدون ذکر منبع جایز نیست✨ —•⊰⊹✿[(✨ 📖 ✨ )]✿⊹⊱•—