همیشه نوشتن برام یه چیزی شبیه به حس بودن داشت. انگار یه حرفایی توی سرم با دور تند می‌چرخیدن که اگه می‌خواستم به زبون بیارم توی ازدحام‌شون به لکنت می‌افتادم یا حتی فراموش‌شون می‌کردم. برای همین کلاس سوم که انشا به درسامون اضافه شد انگار قفس ذهنم باز شده بود و کلمه‌ها پرواز نمی‌کردن به سمت کاغذ شلیک می‌شدن. بزرگ‌تر که شدم نوشتن از یک علاقه خشک و خالی تبدیل شد به یه توانمندی و بعدها حتی امتیاز من نسبت به بقیه. جسته گریخته داستان می‌نوشتم و با مطبوعات همکاری‌مو شروع کرده بودم تا اینکه نوشتن و خصوصا نوشتن داستان شد جدی‌ترین پروژه زندگی‌م. بعد از چاپ شدن چندتا کار مشترک توی مجموعه‌های بی‌قراری و پری‌دخت دوستانی که علاقه به نوشتن داشتن و راه‌شون رو پیدا نکرده بودن ازم خواستن راهنمایی‌شون کن. از قضای روزگار آموزش دادن خیلی برام جذاب جلوه کرد و هنرجوهای آشنا و غریبه استقبال و عکس‌العمل‌های مثبت هنرجوها شوق و مسئولیت جدیدی رو در من به وجود آورد که به اندازه نوشتن و حتی بیشتر از اون برام معنادار و هیجان‌انگیز بود. برای همین سال 96 – 97 پیج اینستاگرام: https://instagram.com/Amjad academy.ir و کانال تلگرام https://t.me/amjadacademy رو راه انداختم تا تجربیات آموزشی و نویسندگی‌مو با دوسای علاقمندم به اشتراک بذارم. حالا هم که اینستاگرام تعطیل شده و به سختی می‌شه بهش دسترسی داشت اینجا رو باز کردم تا اون ارتباط و همراهی به تعطیلی کشیده نشه. به امید روزهای بهتر و بهترین روزها برای ادبیات فارسی و نویسنده‌های دلسوز و دغدغه‌مند ایرانی

• دان تومازلو در کتاب امیدواری آموخته شده، رابطه افکار مثبت و منفی را مانند متعادل نگه داشتن ترازویی که یک کفه آن سنگریزه و در کفه دیگر آن پَر قرار دارد معرفی می کند. معتقد است افکار منفی نیرومندترند چرا که گرایش بیشتری به آنها داریم، آنها مثل سنگریزه اند! افکار مثبت مثل پَرها هستند! آنها می توانند از سنگریزه ها سنگین تر شوند اما برای این کار به پرهای زیادی نیاز داریم. می نویسد: اگر عامدانه مثبت فکر کنید می توانید تعادل لازم را دوباره برقرار کنید!

📚برای کشتن یک جامعه روشی ساده به کار گیرید: بر فرهنگ آنان تمرکز کنید، ابتدا کتاب را از آنها بگیرید و بعد سرشان را درون رسانه فرو کنید. #کتاب_بخوانیم "آن" (فرهنگ، هنر، ادبیات) @shekardast

‏اعجاب نوشتن اینجاست که وقتی بنویسی، مسئله برای خودت هم شفاف می‌شه. هرچی به جزیاتش بیشتر دقیق می‌شی متن شفاف‌تری رو خلق می‌کنی. همه شور و شعف نوشتن به کشف این شفافیت مرتبطه.

مهم‌ترین ویژگی ژاپنی‌ها تمرکزه. گمشده همه ماها توی روزمره‌های تمرکززدا و سرسام‌آور...

افسانه ماه و پلنگ در افسانه‌های عامیانه و ادبیات فارسی

خیلیا از تکرار فرارین و خیلیا ناخواسته تو دامش میوفتن. اما تکرار برای هیچ‌کدوم از دو دسته فایده نداره. نظر خیلیا هم اینه که تکرار چقدر کسالت‌باره و کاش هیچ‌وقت تو دامش نیفتیم. افسانه سیزیف رو هم در مذمت تکرار و بیهودگی روزمرگی نقل می‌کنیم و همه تلاش‌مون برای رشد و پیشرفت طراحی تنوع و تغییره. ولی تکرار اگر تو چارچوب هدفمند قرار بگیره می‌تونه به پیشرفت و عمیق شدن توی فعالیت تخصصی‌مون کمک می‌کنه. پیشنهادم توی این مطلب آموزشی استفاده از تکرار توی مطالعه ست. توی فاصله‌های چند ماه تا یک‌ساله کتاب‌هایی رو که در گذشته خوندی رو دوباره بخون. و یادداشت‌های خلاصه‌ای که بعد از هربار خوندن می‌نویسی رو با هم مقایسه کن.