همیشه از برچسب زدن روی افراد بدم میومده، فرقیم نمیکنه کی باشه و چه عقیدهای داشته باشه. هر کلمهای یه معنایی داره و مردم انقدر در جای اشتباه به کار بردنشون که معنای واقعی خودشو از دست داده و مطلقا یه برچسب تلقی میشه که کل شخصیت فردو با همون معرفی میکنه.
وقتی شما میاید طبق قضاوتها و روال ذهنی خودتون یکی رو ارزشی، برانداز، کمونیست، پرستو، خائن، نفوذی و... خطاب میکنید، دارید تمام اون تعاریفی که در معنای اون لغت گنجانده شده رو به فرد تحمیل میکنید، حتی اگه خودتون این رو ندونید.
هرکسی که مذهبیه ارزشی نیست، هرکسیم که مخالف ج.اسلامیه برانداز نیست، و تمام تعاریف ولاغیری که بدون فکر کردن بهش و چون صرفا تعریفِ سرزبونافتادهی عوامه استفاده میکنیم.
هدایت شده از "هُرم آتشین خیال"
حیاتبخش، زرّینروح، و زیباسخن، درست در مرکز دورهی عمیق از میان رفتهی زبان فارسی: در لحظهلحظهی تاریکیِ گمگشتهی هویتِ این سرزمین، دیواری بلند از کلمات را_به درازای روح خوشسیرتش_ به حصار ما بدیل کرد تا از فروپاشیِ حافظهی جمعیِ ما جلوگیری کند.
قلمِ خیالانگیز و جادوانداز او این تمدن را از لبهی پرتگاهِ فراموشی نجات داد.
یادآوریِ این نکته، در روز بزرگداشت #حکیم_ابوالقاسم_فردوسی، لازم است؛ که بدانید: زبان و کلمه قدرتی واقعی دارند. با کلمات نهتنها زیباییهای مصورِ پسین و پیشین را میشود خلق کرد، بلکه میتوان در راستای پابرجا ماندن یک فرهنگ هم تلاش مجدد کرد.
#شاهنامه سندِ بیبدیلِ باورنکردنیِ تنشانگیزی از برای اثبات فرهنگ و تمدنِ همیشهپابرجای ایران، و مبارزهی طولانیِ قهرمانان متلاطم جانفدایِ #ایرانشهرِ بیهمتاست.
آن حکیمِ پولادیناراده از اعماق اندیشههای دغدغهمند خود، از میانِ آوارههای زمانهی خویش، شکوه یک #تمدن را بهدوباره به زندگی بازگرداند؛ چرا که شمشیر زمین را فتح میکند، اما کلمات روحِ یک #ملّت را زنده نگه میدارند.
#گنجه