زیرزمین
/صفحهی اول پاییز؛ آغاز دوباره_ و شاید نه آغاز و نه انجام، بلکه تنها هول و ولای بیمحابای آشفتگی.
/صفحهی دوم پاییز؛
وصل_راه_خط_نقطه.
زیرزمین
#پیام_ناشناس
نالههای گریهآلود آن روح دردمند و تنها را میشنوم، نالههای گریهآلود آن امام راستین و بزرگم را ـ که همچون این شیعه گمنام و غریبش ـ در کنار آن مدینه پلید و در قلب آن کویر بیفریاد ـ سر در حلقوم چاه میبرد و میگریست. چه فاجعهای است در آن لحظه که یک مرد میگرید!... چه فاجعهای!...