همیشه این مورد خیلی واسم جالب بوده که روی سنگ قبر نوشته‌هایی رو بنویسن که خود اشخاصی که مردن تقاضا کردن نوشته بشه و یا حتی خانواده‌ی اون شخص اونقدر تفكرات جالبی داشته باشه که اینکارو بکنه؛ اگه بخوایم نگاه خشکی بهش بندازیم خب واقعا چند تا نوشته‌ی پوچن، ولی از نظر من این نوشته‌ها انگار با اینکه طمع مرگ دارن، ولی باز به نوعی این حس رو تداعی میکنن که اون شخص هنوز زندست؛ انگار روحش اینجاست و نگامون میکنه؛ مثل همون فرضیه‌ای که توی عقاید کشورمون و یا انیمیشن و فیلم‌هاست که روح‌ها توانایی دیدن ادم‌ها رو دارن و شب‌های جمعه و یا مراسم‌های خاص میان پیش عزیزانشون. #محتوا

ㅤ‌‌‌ㅤ‌‌‌ㅤ‌‌‌ㅤ‌‌‌ㅤ‌‌‌ㅤ‌‌‌ㅤ‌‌‌‌ㅤ‌‌‌𝂅 Do it again༅

روزهایی که معرفی کتاب با منه اعتماد به نفسم هزار برابر پایین‌تر میاد.

بعضی توهین‌ها پیرمرد لب آجر نشسته املت دسته‌جمعی عکس داخل کتابِ اتفاقیِ ماکسیم گورکی بعضی فریادها رطوبت کاغذ و پیراهن اربعین عجیبی بود

هزارتا لورن رابرتس سلاخی می‌کنم یه مو از سر امیرخانی و ابراهیمی کم نشه

ㅤ‌‌‌ㅤ‌‌‌ㅤ‌‌‌ㅤ‌‌‌ㅤ‌‌‌ㅤ‌‌‌ㅤ‌‌‌‌ㅤ‌‌‌ㅤ‌‌‌𝂅 ᯓ ༅

شوهر شعبده‌باز رو به لیست ایده‌آل‌ها اضافه می‌کنیم

راجبش فقط میتونم گریه کنم