شما فكر ميكنين آدما يهويي ميرن
ولي اشتباه ميكنين
آدما هي منتظر ميمونن بفهمين، ببينين، انجام بدين
و تو اين مسير هربار كه نميفهمين، نميبينين، انجام نميدين يه قدم ميرن عقب و وقتي ديگه همه چي خيلي دور و كوچيك شد روشونو برميگردونن و براي هميشه ميرن
اینکه تو هیچ وقت نمیفهمی من چقدر دلتنگت بودم حتی موقع دعوا و حرفای ناحقی که بهم میزدی،عمیقا غمگینه.