؛

ازلحاظ‌زیبایی؛)

من الان اونجایی ام که فروغ فرخزاد میگه: در برابر بی مهری آدم ها هیچ نمی‌گویم! فقط سکوت و سکوت و سکوت،دیگر نه انرژیِ توضیح دادن دارم و نه حتی حوصله اش را.

نه نویسنده بود و نه شاعر فقط آدم تنهایی بود ک در مواقع دلگیری با نوشتن فریاد میزد

ولی اخرش اونی که هیچ کدوم از معیارهای جذابیت رو برات نداشته دلتو میبره.

ما خود شکسته‌ایم چه باشد شکست ما .

همسایه ها یکی از پیام هارو فور میزنید ازین آمار دربیایم؟..

یه سری دوست داشتنا هستن که هیچوقت تکرار نمیشن ، یعنی یه دوره‌ای از زندگیت یه‌سری‌ها رو جوری دوست داشتی که هیچوقت کسی رو به اندازه اون یه نفر دوست نداشتی ، هیچکس به اندازه اون یه نفر برات مهم نبوده، و همیشه اون یه نفر بوده که با همه آدما فرق داشته برات . .

‌برای تو چه بگویم؟ بگویم زخمم آن‌ قدر عمیق شده که می‌توان در آن درختی کاشت؟! بگویم غمگینمُ مرگ کاری نمی‌کند؟

باگ‌اصلیِ‌زندگی‌اونجاست ک اتفاقایِ‌خوب‌دونه‌دونه‌میوفتن و واسه‌هرکدومشون‌بایدکلی‌تلاش‌کنی و زحمت بکشی ، ولی‌اتفاقایِ‌بد ؛ معمولا‌همه‌شون‌باهم‌بهت‌حمله‌میکنن و کلاازپا درمیارنت.

"آدمارونبایددوست‌داشت. آدمارونبایدبوسید. آدمارونبایدبغل‌کرد. آدمارونبایدمهم‌کرد." آدماروفقط‌بایدنگاه‌کرد و گذرکرد !

_