آدما وقتی میرن،
یه ته مونده از خودشون باقی میزارن توی ذهن و دل فرد مقابل شون،
که نه گذشت زمان نه یه آدم دیگه،
نمیتونه از بینش ببره.
ده برابر رقم سنم کلافم، خستم، فکرم درگیره
و حتی نمیدونم دارم با زندگیم چیکار میکنم.
من روز به روز بیشتر تورو از عمقِ جونم
خواستمت، توعم هرروز بیشتر خودتو با
رفتارات از چشمم انداختی.
حرفا همونقدر میتونن قوی باشن که
با یکیش از ذوق تا صبح بیدار میمونی!
با یکی دیگش تا صبح گریه میکنی.