آندیا!
اونجا که شهریار میگه: « من هزار بار قصد رفتن میکنم تا بفهمی تا چه حد من بی تو ام »
اونجا که ابراهیم پور میگه:
بگو آیا برای کشف یک لبخند می میرند؟ چگونه دوستت دارند آدم های بعد ازمن؟ چگونه گریه ی دیروز را از یاد خواهی برد؟ به آغوش که عادت می کنی فردای بعد از من؟
آدما مسخره شما نیستن که هروقت خواستید بهشون ابراز علاقه کنید،هروقت خواستید پسشون بزنید. احساس دارن، شخصیت دارن، غرور دارن. اینکه میجنگن برای نگه داشتنتون نشونه خوب بودن تو نیست. نشونه ارزشیِ که اون آدم برات میزاره، اهمیتیِ که اون آدم بهت میده. یروزی به خودت میای میبینی هیچکس مثل اون دوست نداره. هیچکس اندازه اون نگرانت نیست. آدما اسباب بازی نیستن.همین.
دل کندن تا وقتی سخته که خودت نخوای، تصمیم که بگیری طوری دل میکنی که انگار هیچوقت هیچ دلبستگیای نبوده
وقتی دور و برت خلوت شد، دلتنگِ من نشو. وقتی سرت خلوت شد، یاد من نیفت. وقتی همه ترکت کردن، نیا سراغ من. وقتی تو روزای بدم کنارم نبودی، توو روزای بدت هم منو یادت نیار. وقتی دلتو شکوندن، یاد من نیفت. منو وقتی هیچکسو نداری، دوست نداشته باش. به من وقتی دورت خلوته، پیام نده، زنگ نزن، حالمو نپرس. لطفا همونطور که وقتی دورت شلوغ میشه، منو یادت میره، وقتیام که دورت خلوت میشه، یاد من نیفت.من توجه و دوست داشتنی که از روی تنهایی باشه رو نمیخوام؛"
بعضیا خیلی حیفن واسه دور بودن
واسه مجازی بودن
کاش میشد از تو صفحه ی مجازی کشیدشون بیرون گفت واقعا تو جایِ خیلی از آدمای واقعی زندگیم می ارزی.
اگ کسی ب خاطر تو باتموم خستگیش تاجایی ک میتونه شب پا ب پات بیدارمیمونه ،
تو حق نداری ب خاطر هرچیزی تنهاش بذاری و الافش کنی !
تاکید میکنم حق نداری . . . !
یه چیزاییو رو همیشه نمیشه گفت؛
نمیشه گفت:"دلم تنگ شده، باهام حرف می زنی؟"
نمیشه گفت:"غمگینم، ناامیدم، آرومم می کنی؟"
نمیشه گفت:"دلت تنگ میشه؟ بغلم می کنی؟ نیاز دارم بهم توجه کنی"باور کن تکرار یه چیزایی باعث تخریب آدم میشه، یه چیزایی گفتی نیست! واجبه، لازمه، باید طرفت خودش بفهمه!