وقتی میبینم به‌همون اندازه که با من صمیمیه با بقیه ام صمیمیه ؛ تمام‌‌ذوقمو به صورت غیر ارادی از دست میدم و حتی ناراحتم میشم ؛)

فرار کردن از فکر نکردن خودش ی نوع فکر کردنه.

من بمیرم هم نمیگویم بمان ، اما بمان .

خوب فهمیدم که باید بروم؛ اما هنوز نمیدانستم چه وقت؟ چگونه؟ کجا؟ - شارلوت‌برونته

-

حرمت‌ها که شکسته شد مسیح هم که باشی نمی‌توانی دل شکسته رو احیا کنی ؛ آنچه در دستت بود امانتی پنهان بود که حراج شد ، آنچه نباید بگویی گفته شد ، فاجعه را یک عذرخواهی درست نمی‌کند. حرف ، حرف ویران کردن دل است. نه دیواری که خراب کنی و از نو بسازی؛ دلی که ویران کردی قصری بود که خود ساکن آن بودی . راستی حالا که خود را بی‌خانه کردی با آوارکیت چه می‌کنی؟! شاید به خرابه‌های جامانده از دیگران پناه می‌بری‌ . . .

همیشه کسانی هستند که در نهایتِ دلتنگی نمیتوانیم در آغوششان بگیریم ، بدترین اتفاق شاید همین باشد.

من کافمو تنهایی رفتم ‏بیرونمو تنهایی رفتم ‏گریه هامو تنهایی کردم ‏تنهایی خندیدم، تنهایی ذوق کردم ‏پس خیلی طبیعیه که دیگه موندن یا رفتن کسی خیلی فرقی نداره! بودناتون باعث خوشحالی، نبودن اتون هم آرزوی خوشبختی .

‏ببین حالِ بدتو،بی اخلاقیاتو،بی حوصلگیاتو،درداتو کی تحمل میکنه ‏همون آدم واقعیه زندگیته ‏وگرنه موقع خوشیات که دشمنتم میشه رفیقت .

-

تو زبان کوردی یه واژه هست به اسم (هایش) اینو وقتی به کار میبرن که دیگه از زندگی بریدن و غمشون‌ یه جایی رسیده که با گریه هم اروم نمیگیرن و فقط یه کلمه میگن 'هایش' !