_

-

آدمی که یکبار احساساتش آسیب دیده ، قلبش شکسته و ترجیح داده توی تنهاییاش بمونه و از آدما دوری میکنه ، نه دنبال جلب توجهه نه توقع زیادی داره . اون فقط یه حصار دور خودش کشیده که از نزدیک شدن آدمای دوروزه دور باشه و فقط کسی از این مرز رد میشه که بهش این اطمینانو بده که برای قلب حساس و تازه مداوا شدش امانتدار خوبیه .

یه قانون نانوشته‌ایم هست که هر چقدر بیشتر به یه چیزی بچسبی ، زودتر از دست میدیش.

ناراحت کردن یه آدم مثل پرت کردن یه تیر به آسمونه که نمیدونی کجای زندگیت قراره برگرده پایین و یقه ی خودتو بگیره.

هیچوقت به آدما اجازه نده بیش از اندازه بشناسنت، اینجوری تمام راه هایی که بتونن ناراحتت کنن دستشون میاد.

؛

خیلی دوست دارم یکی منو اونقدر بشناسه که برام پلی لیست درست کنه ؛))

ی مرگ بدهکارم ی خوشبختی طلبکار

جسمم یه عمر کفنِ روحم بود تو تابوتِ تخت.

‏من بسیار آدمِ «دیگه دوسش ندارم»ای هستم، با یه عالمه احساس توی قلبم.

‌دنبال زخمی تازه میگشت تا درد کهنه‌اش را از یاد ببرد.