اونجا که مولانا میگه: بی روی خوش تو زنده بودن، مرگ است به نام زندگانی!

؛

همه نشونه های افسردگی رو دارم ولی نمیدونم چرا خندم میگیره.

تو دست نیافتنی ترین معشوق دنیا باش حتی دور از دستان من باش ولی باش در شعر هایم از میان زخم ها ، سکوت بغض هاو خاموشی واژه ها تو بی نهایت سر ذوقم می اوری پس بمان

دلم برای خودم میسوزد از خیلی چیزها گذشتم از خیلی اتفاق ها کوتاه اومدم زمانی که کم خود گذاشتم و دلم برای احساسم سوخت چقدر مظلوم و بی صدا بودم و کسی نفهمید این سکوت مرا

گیر افتادم بین قلبی که عاشقه و مغزی که میخواد فراموشت کنه.

🪄﹙ 𝖢𝗁𝖺𝗅𝗅𝖾𝗇𝗀𝖾 ﹚ — درود ُنور اهالي‌ ِایتا ! — رفقاي‌ ِعلاقه‌مند به گم‌شدن لابه‌لاي‌ ِصفحات کتاب‌ها این پیام رو توي‌ ِچنلتون فور کنید ؛ — از 𝟦 تا 𝟥𝟨𝟦 عددي‌ انتخاب کنید تا من‌هم نوشته‌ي‌ ِاون قسمت از کتاب ِپر از پند ِ՚ تکه‌هایي‌ از یك کل ِمنسجم ؛ رو به شما تقدیم کنم ‌. — ظرفیت : 𝟤𝟧 چنل ʿʿ — جهت ِقراردادن ِتگ‌ ِچنلتون ʾʾ — جهت ِدریافت ِتقدیمي‌‌ها ʾʾ — امضاء : آسـٰا‌ـهیر ʾʾ

معمولا اون لحظه‌ای که یه نفر داره باهام درد و دل میکنه خودم تو بدترین شرایط روحی‌ام و بروز نمیدم واسه همین هربار که میخوام با یه نفر درد و دل کنم با خودم میگم نکنه خودشم حالش خوب نباشه و چیزی نگه و کلا بیخیال میشم .

_

هیچوقت نمیتونی بگی یه آدم خوبه یا بد،چون تو توی تک تکِ روزای زندگیش نبودی که ببینی چرا الان این آدمه،تو هیچوقت یه آدمو به طور کامل نمیشناسی،چون توی لحظاتی که اون آدمو ساختن نبودی؛فقط یه جسم بودم توی گذر زمان.

کاش یکی بود بهم میگفت: بشین از چیزایی که واسه هیچکس مهم نیست و هیچکس نمیفهمه برام بگو واسه من مهمه من میفهمم:)