هنوز اونقدر آدم خوب وجود داره، که نیازی نباشه رفتار زشت کسی رو تحمل کنی.
اونقدر احساس وجود داره، که نیازی نباشه تنفر یا بیتفاوتیِ کسی رو انتخاب کنی.
اونقدر اندیشههای مثبت وجود داره، که نیازی نباشه افکار منفی و سیاه کسی رو همراهی کنی.
فقط باید شجاعت تصمیم گیری، ترک کردن و تغییر رو داشته باشی.
هرگز از دوری این راه مگو!
و از این فاصله ها که میان من و توست
و هرگاه که دلت تنگ من است،
بهترین شعر مرا قاب بکن
به نگاهت بگذار!
تا که تنهایی ات از دیدن من جا بخورد!
و بداند که دل من با توست
و همین نزدیکی ست ..
هدایت شده از 𝖢𝗁𝖺𝗅𝗅𝗇𝗀𝖾 ʾʾ
— میان ِصفحهي ِصد ُیازده 💘 :
[ گاهي مافکرمیکنیم مبهم بودن راه ِفرار ِخوبيست ؛
شاید هم فکرمیکنیم که اگر منتظر بمانیم زماني مناسب
براي ِرویارویي و بیان ِاحساس ِدروني درست فرا میرسد که بتوانیم بدون ِدغدغه تصمیم بگیریم و از همهچیز مطمئن باشیم ؛ نه ! ابهام هیچوقت به هیچ رابطهاي کمك نکرده ]
— مقصد ِنامه : آندیا ! ⊰
— پستشده از طرف ِ: |ژاکـــــاو| ⊰
آندیا!
— میان ِصفحهي ِصد ُیازده 💘 : [ گاهي مافکرمیکنیم مبهم بودن راه ِفرار ِخوبيست ؛ شاید هم فکرمیکن
چقدر که اینو با پوست و گوش درک میکنم ؛)) مچکرم🙂✨
آندیا!
یه دیالوگ قشنگی تو فیلم پل چوبی بود میگفت: حال آدما بد نميشه كه خوبيش كم ميشه الان حال من كم خوبه،
یه دیالوگی بود که میگفت: هرگاه چیزی را رها کردم به سمتم بازگشت و دیربود؛ مثل دریا که جسدی را پس میزند ..
از هم جدا شدیم و
بدین درد ساختیم ...
دیدار ما که آن همه شوق و امید داشت
اینک نگاه کن که سراسر ملال گشت
و آن عشق نازنین که میان من و تو بود
دردا که چون جوانی ما پایمال گشت ...
- هوشنگ ابتهاج.